Wynagrodzenie wypłacane nierezydentowi za udzielenie niewyłącznej licencji na używanie zastrzeżonego znaku towarowego, także gdy oznaczenie pełni funkcję certyfikacyjną lub jakościową, stanowi należność ze znaku towarowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i co do zasady podlega poborowi podatku u źródła przez polskiego płatnika.

Wartość podatkowa składnika majątku dla potrzeb ustalenia dochodu z przekształcenia na podstawie art. 7aa ust. 2 pkt 3 i ust. 6 ustawy o CIT nie obejmuje wydatków uprzednio zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Jeżeli całe wynagrodzenie za nabycie prawa do znaku towarowego zostało rozpoznane bezpośrednio jako koszt podatkowy przed przekształceniem, wartość podatkowa tego prawa na dzień przekształcenia

Wynagrodzenie osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej za udzielenie licencji na znak towarowy, autorskie prawa majątkowe oraz know-how stanowi przychód z praw majątkowych, jeżeli licencjodawca nie wykonuje zorganizowanej i ciągłej działalności operacyjnej lub usługowej. Zmienna opłata licencyjna, uprawnienia kontrolne, jednorazowe wdrożenie i ograniczona aktywność wizerunkowa nie przesądzają

Odpłatne udostępnienie znaku towarowego w ramach umowy licencyjnej stanowi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT oraz podlega wliczeniu do limitu sprzedaży na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przekroczenie tego limitu oznacza utratę prawa do zwolnienia podmiotowego.

Przychód z jednorazowej sprzedaży oprogramowania wytworzonego we własnym zakresie nie podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 10%, lecz według stawki właściwej dla działalności programistycznej, tj. 12%, jako że nie spełnia on definicji wartości niematerialnych i prawnych nabytych.

Opodatkowanie przychodów z tytułu udzielonej licencji na znak towarowy uznaje się za przychód z praw majątkowych, a w pierwszym roku obowiązywania umowy licencyjnej stosuje się 50% koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o PIT.

Przychody z tytułu licencji na znak towarowy kwalifikują się jako przychody z praw majątkowych i podlegają opodatkowaniu podstawowemu w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zaś jako ryczałt od przychodów z najmu.

Wniesienie znaku towarowego jako wkładu niepieniężnego do spółki jawnej z majątku osobistego, przez osobę niebędącą podatnikiem VAT, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT, gdyż nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej.

Przychody z dzierżawy znaku towarowego, stanowiącego majątek prywatny, powinny być traktowane jako przychody z praw majątkowych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i opodatkowane według skali podatkowej, a nie ryczałtem.

Przychody ze sprzedaży zarejestrowanego i samodzielnie wytworzonego znaku towarowego przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą nie stanowią przychodów z działalności wytwórczej ani z odpłatnego zbycia praw majątkowych, a są opodatkowane ryczałtem według stawek 8,5% i 12,5% odpowiednich dla działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę.

Przychody z dzierżawy prawa do znaku towarowego, uzyskiwane poza działalnością gospodarczą, należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof), czyli do najmu, dzierżawy i umów o podobnym charakterze – wyrok NSA z 27 sierpnia 2025 r. (sygn. akt II FSK 55/23).

Odpisy amortyzacyjne od znaków towarowych, związane bezpośrednio z przychodami z tytułu licencji, stanowią w całości koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych podlegające pełnej alokacji do tego źródła, bez zastosowania klucza przychodowego.

Wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki jawnej, jako czynność jednorazowa i nieciągła, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie jest wykonywane w charakterze działalności gospodarczej przez podatnika VAT.

Przychody z udostępnienia praw do znaku towarowego nie stanowią przychodu z najmu lub dzierżawy, lecz przychód z praw majątkowych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co przesądza o ich opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Przychód z tytułu dzierżawy znaku towarowego kwalifikowany jest jako przychód z praw majątkowych, a nie jako przychód z dzierżawy, i podlega opodatkowaniu według skali podatkowej, niezależnie od formy umowy, na podstawie której jest uzyskiwany.

Przychody uzyskane z dzierżawy znaku towarowego stanowią przychód z praw majątkowych, a nie z najmu i dzierżawy, i podlegają opodatkowaniu według skali podatkowej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki ponoszone na promocję wyłącznie marki spółki oraz koszty uczestnictwa w targach w roli odwiedzającego nie są uznawane za kwalifikujące się do odliczenia w ramach ulgi na ekspansję. Odliczeniu podlegają jedynie koszty promocyjno-informacyjne dotyczące konkretnych produktów oraz koszty związane z funkcją wystawcy na targach.

Przychód z czynszu uzyskiwany z tytułu dzierżawy znaku towarowego, stanowiącego majątek prywatny, może być kwalifikowany jako przychód zryczałtowany, podlegający opodatkowaniu stawkami 8,5% i w przypadku nadwyżki powyżej 100.000 zł - 12,5%, zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym dla osób fizycznych.

Przychody ze sprzedaży praw autorskich oraz praw ochronnych do znaków towarowych, które zostały samodzielnie wytworzone i nie były nabyte, stanowią przychody z działalności wytwórczej i podlegają opodatkowaniu ryczałtowym według stawki 5,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Przychody z tytułu sprzedaży znaków towarowych, wytworzonych i zarejestrowanych przez podatników prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 5,5% jako przychody z działalności wytwórczej, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez

Znak towarowy nabyty przez Spółkę będzie mógł być amortyzowany na podstawie art. 16h ust. 1 ustawy o CIT, a wydatki B z tytułu korzystania ze znaku towarowego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d tejże ustawy.

Znaki towarowe zarejestrowane poza UE nie mogą być uznane za wartości niematerialne podlegające amortyzacji, podczas gdy patenty europejskie, autorskie prawa majątkowe oraz know-how, które posiadają niezbędne cechy prawne, podlegają amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.

Przychody z dzierżawy praw do znaku towarowego stanowią przychód z praw majątkowych, a nie z najmu i dzierżawy, wobec czego podlegają opodatkowaniu według skali podatkowej, a nie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.