Sprzedaż nieruchomości nabytej na podstawie umowy dożywocia przed upływem pięciu lat od jej nabycia, dokonana po cenie określonej w umowie sprzedaży, powoduje obowiązek podatkowy. Dochód podlegający opodatkowaniu wynosi różnicę między przychodem określonym zgodnie z art. 19 ustawy a udokumentowanymi kosztami nabycia, zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rzeczoznawca

Rozwiązanie umowy dożywocia w 2025 roku skutkuje ponownym nabyciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię, co oznacza, że pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT powinien być liczony od końca 2025 roku, a nie od wcześniejszego nabycia odrębnej własności w 2007 roku.

Odpłatne zbycie nieruchomości, nabytej ponownie wskutek rozwiązania umowy o dożywocie, przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym ponowne nabycie miało miejsce, stanowi źródło przychodu i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku, po rozwiązaniu umowy o dożywocie, nie stanowi źródła przychodu skutkującego obowiązkiem podatkowym, jeśli od pierwotnego nabycia przez spadkodawcę upłynął okres ponad pięciu lat.

Rozwiązanie umowy o dożywocie, skutkujące ponownym nabyciem nieruchomości, traktowane jest jako nowe nabycie dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, rozpoczynając bieg pięcioletniego terminu, który kończy się upływem roku, w którym następuje rozwiązanie umowy.

Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy dożywocia, mimo że jest czynnością odpłatną, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, o ile jego wartość nie jest możliwa do określenia zgodnie z art. 19 ustawy PIT.

W przypadku spadku, datą nabycia dla celów obliczania pięcioletniego okresu zwolnienia z podatku od zbycia nieruchomości jest data pierwotnego nabycia prawa przez spadkodawcę, jeżeli w wyniku zniesienia współwłasności nie doszło do przysporzenia majątkowego przekraczającego dotychczasowy udział.

Odpłatne zbycie nieruchomości, nabytej w ramach umowy dożywocia, przed upływem pięciu lat od daty jej nabycia, konstytuuje źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Przekazanie nieruchomości w ramach umowy o dożywocie podlega opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów. Jednakże, jeśli od pierwszego zasiedlenia upłynęły dwa lata, transakcja korzysta ze zwolnienia z VAT. Przekazanie to wiąże się również z korektą podatku naliczonego, ze względu na zmianę przeznaczenia nieruchomości.

Zawarcie umowy dożywocia nie powoduje obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, nawet jeśli umowa zostanie zawarta przed upływem pięciu lat od nabycia nieruchomości, z uwagi na brak możliwości określenia przychodu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rozwiązanie umowy dożywocia oraz zwrotne przeniesienie własności nieruchomości, stanowiące czynność restytucyjną, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest czynnością wymienioną w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Rozwiązanie umowy dożywocia i zwrotne przeniesienie własności nieruchomości, jako czynność dokonywana w formie restytucyjnej, nie powoduje obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, gdyż nie stanowi nowego przysporzenia majątkowego.

Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe, nawet przy czasowym wynajmowaniu zakupionego lokalu, uprawnia do ulgi mieszkaniowej według art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile spełnione są inne ustawowe warunki.

Zawarte w formie aktu notarialnego rozwiązanie umowy o dożywocie i zwrotne przeniesienie własności nieruchomości, dokonane za zgodą stron, nie skutkuje powstaniem po stronie dotychczasowego właściciela przychodu opodatkowanego na mocy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umowa o dożywocie, na mocy której nabywca zobowiązuje się do zapewnienia dożywotniego utrzymania w zamian za przeniesienie prawa własności nieruchomości, nie stanowi odpłatnego zbycia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.

Sprzedaż nieruchomości przed upływem pięciu lat od jej nabycia na skutek rozwiązania umowy dożywocia jest opodatkowana 19% podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okres pięcioletni liczy się od końca roku kalendarzowego nabycia.

Rozwiązanie umowy dożywocia skutkujące zwrotnym przeniesieniem własności nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, gdyż nie stanowi nabycia rzeczy lub praw majątkowych w rozumieniu art. 1 ustawy o tym podatku.

Rozwiązanie umowy dożywocia dokonane za zgodą stron nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ nie mieści się w zamkniętym katalogu czynności opodatkowanych tym podatkiem, określonym w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Rozwiązanie umowy dożywocia i zwrot nieruchomości na dożywotnika stanowi źródło przychodu z odpłatnego zbycia, ale nie rodzi obowiązku podatkowego z uwagi na brak możliwości ustalenia podstawy opodatkowania.

Umowa o dożywocie, jako odpłatne zbycie nieruchomości przed upływem pięciu lat od nabycia, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie rodzi obowiązku podatkowego, gdy termin upłynął od pierwotnego nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, redefiniując przyjście do posiadania w kontekście wspólności majątkowej małżeńskiej.

Rozwiązanie umowy dożywocia zawartej w formie aktu notarialnego nie stanowi podstawy żądania zwrotu zapłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych, w przypadku braku zaistnienia przesłanek z art. 11 tej ustawy.

Zbycie nieruchomości na podstawie umowy dożywocia, mimo odpłatnego charakteru, nie stanowi podstawy do określenia przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu, jeśli następuje przed upływem pięciu lat od nabycia.

Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy dożywocia, mimo że stanowi odpłatne zbycie, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie można ustalić wartości przychodu na zasadach z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przeniesienie własności nieruchomości przez umowę dożywocia, jako odpłatne zbycie, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, z uwagi na niemożność określenia wartości rynkowej świadczenia.