Koszty zakupu telewizora z funkcją audiodeskrypcji nie mogą być odliczone jako ulga rehabilitacyjna w podatku dochodowym, gdyż sprzęt nie spełnia warunków indywidualności i nie jest bezpośrednio niezbędny w rehabilitacji w świetle art. 26 ust. 7a ustawy o podatku PIT.

Podatnik, mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej na zakup soczewek kontaktowych i preparatów do ich pielęgnacji oraz na odpłatność za zabiegi i terapie psychologiczne, jeżeli spełnione są określone w ustawie warunki formalne i dokumentacyjne.

Wydatki na leki spełniające definicję produktu leczniczego oraz na terapię psychologiczną stanowią podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej; natomiast suplementy diety i niekwalifikowane jako leki antykoncepcje hormonalne nie mogą być odliczane.

Wydatki na operację ortopedyczną, hospitalizację i diagnostykę medyczną nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie należą do zamkniętego katalogu wydatków możliwych do odliczenia.

Wydatek na operację usunięcia zaćmy nie może być uznany za wydatek na zabieg rehabilitacyjny ani leczniczo-rehabilitacyjny w kontekście art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT, a zatem nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Podatnik nieposiadający własnych dochodów nie może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, nawet jeśli rozlicza się wspólnie z małżonkiem, który osiągnął dochody. Ulga jest dostępna jedynie dla podatników, którzy uzyskali dochody, od których można dokonać odliczeń zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na badania diagnostyczne, takie jak badanie A, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie obejmuje wydatków na badania medyczne jako związane z rehabilitacją.

Osoba niepełnosprawna może odliczać od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki na zabiegi rehabilitacyjne, leki i transport medyczny, stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania poniesionych wydatków oraz ich zgodności z wykazem prawnym.

Wydatek poniesiony na zakup leków z wykazu produktów leczniczych oraz na usługi fizjoterapeutyczne stanowi podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, natomiast suplementy niekwalifikujące się jako leki według Prawa farmaceutycznego nie podlegają odliczeniu.

Wydatki poniesione na tlenoterapię hiperbaryczną przez osobę niepełnosprawną mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile zostaną odpowiednio udokumentowane, niezależnie od zaleceń lekarskich, i obejmują okres obowiązywania orzeczenia o niepełnosprawności.

Wydatek poniesiony na zabieg, ukierunkowany na eliminację bólu oraz przywrócenie sprawności fizycznej, będący elementem rehabilitacyjnym, spełnia kryteria do uznania za wydatek na zabieg leczniczo-rehabilitacyjny i może podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT.

Podatnik o orzeczonej niepełnosprawności, będący współwłaścicielem samochodu wraz z małżonkiem, może odliczyć od dochodu, do kwoty 2280 zł rocznie, wydatki na używanie samochodu nie sfinansowane z publicznych funduszy, po dniu wydania orzeczenia o niepełnosprawności, nawet jeśli data powstania niepełnosprawności nie jest ustalona.

Warunkiem odliczenia wydatków na zabiegi rehabilitacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest posiadanie dokumentu potwierdzającego płatność, który jednoznacznie identyfikuje nabywcę usługi oraz sprzedawcę, a także szczegóły dotyczące transakcji, takie jak kwota zapłaty.

Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Mikrodiscektomia, jako zabieg leczniczy, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość odliczenia jej kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wydatki na cele rehabilitacyjne uprawniające do ulgi podatkowej muszą być zgodne z zamkniętym katalogiem określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na terapeutyczne usługi przedszkolne i niektóre materiały pomocnicze, mimo ich związku z niepełnosprawnością, nie kwalifikują się do ulgi jako nie spełniające wymogów przepisów prawa.

Organ podatkowy przyznał, że wydatki na indywidualną psychoterapię osoby niepełnosprawnej, zalecaną przez lekarza specjalistę, mogą być odliczone jako wydatki rehabilitacyjne, jeśli pozostają bezpośrednio związane z niepełnosprawnością i spełniają wymogi dokumentacyjne określone ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne poniesione przez podatnika na leczenie niepełnosprawnej córki mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełniają warunki określone w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym w szczególności nie są refundowane z innych źródeł publicznych.

Faktury związane z wydatkami na terapie rehabilitacyjne mogą być podstawą do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej, pod warunkiem wyraźnego ich wyszczególnienia jako kosztów zabiegów rehabilitacyjnych. Nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi wydatki na zajęcia o charakterze rekreacyjnym, jak zajęcia na basenie, gdyż nie wpisują się one w definicję zabiegów rehabilitacyjnych.

Wydatek poniesiony na zabieg rehabilitacyjny dokonywany przez osobę o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, związany z poprawą jej stanu zdrowia, uprawnia do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełnia wymogi określone w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.