Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r., podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, m.in. posiadając Kartę Polaka i odpowiednie dowody miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.
Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.
Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP przed 31 grudnia 2021, nie kwalifikuje się do ulgi na powrót, gdyż z dniem 1 października 2021 roku stał się polskim rezydentem podatkowym, co nie spełnia warunków ustawowych dla skorzystania z preferencyjnego zwolnienia.
Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.
Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.
Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.
W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".
Osoba fizyczna, która pomimo zamieszkania i pracy za granicą, utrzymuje w Polsce centrum interesów osobistych poprzez rodzinne powiązania, nie korzysta z ulgi na powrót po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, gdyż nie następuje zmiana rezydencji podatkowej z zagranicznej na polską.
Skoro podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, podlegając odtąd nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a nie miał miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie, przysługuje mu prawo do skorzystania z ulgi na powrót w odniesieniu do dochodów osiągniętych od 2024 roku.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.
Osoba fizyczna, która przeniosła miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po odbyciu trzyletniego pobytu za granicą, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki, może skorzystać z tzw. „ulgi na powrót” zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, spełniając dodatkowe ustawowe wymogi, ma prawo do ulgi na powrót obejmującej zwolnienie przychodów do limitu ustawowego, przez cztery lata podatkowe począwszy od roku powrotu.
Wnioskodawczyni nie spełnia warunków ulgi na powrót, z powodu posiadania miejsca zamieszkania w Polsce do 25 czerwca 2023 r., co uniemożliwia zastosowanie ulgi od przychodów uzyskiwanych od marca 2026 r. z pracy w Polsce. Organ przyznał rezydencję podatkową w Wielkiej Brytanii od 25 czerwca 2023 do 30 stycznia 2026 r. oraz w Polsce od 31 stycznia 2026 r.
Osoba fizyczna przenosząca miejsce zamieszkania do Rzeczypospolitej Polskiej po dacie wskazanej w art. 21 ust. 43 ustawy PIT musi spełnić wszystkie wymogi poszczególnych przesłanek, aby skorzystać z ulgi podatkowej na powrót, w szczególności dotyczące długości okresu zamieszkania w UE oraz posiadania odpowiedniego obywatelstwa lub certyfikatu rezydencji.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając wszystkie warunki ustawowe, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co zwalnia z podatku dochodowego przychody do określonej wysokości przez cztery lata podatkowe.
Przeniesienie przez Wnioskodawczynię miejsca zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r. oraz posiadanie Karty Polaka uprawniają ją do skorzystania z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w czterech latach podatkowych po roku przeniesienia rezydencji.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r. i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem nieprzekroczenia kwoty 85 528 zł zwolnienia podatkowego w latach 2025-2028.
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., po spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót do Polski w zakresie wybranych przychodów, na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, w określonym limicie w okresie czterech kolejnych lat podatkowych.
Podatnik przenosząc miejsce zamieszkania do Polski po pobycie w UE przez co najmniej trzy lata, spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, nawet przy wcześniejszym składaniu PIT-36 z załącznikiem ZG w Polsce, o ile miejsce zamieszkania było poza RP.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia warunki określone ustawą, ma prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, zastosowując ją do przychodów spełniających określone kryteria od roku 2022, z możliwością korekty zeznania podatkowego.
Wnioskodawczyni, która po zamieszkiwaniu w ZEA przeniosła swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski, spełnia warunki skorzystania z ulgi na powrót za lata 2026-2029 na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pomimo braku certyfikatu rezydencji podatkowej z ZEA.