Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, obniżenie stawek amortyzacyjnych może nastąpić wyłącznie z początkiem nowego roku podatkowego, z wykluczeniem zmiany dotyczącej lat poprzednich. Retroaktywna korekta stawek amortyzacyjnych w ramach działalności objętej zwolnieniem podatkowym jest niedopuszczalna. Stanowisko wykluczające retroaktywność modyfikacji stawek uznaje się za nieprawidłowe.

Podatnik posiada prawo do zastosowania stawek podwyższonych w amortyzacji środków trwałych, gdy spełnione są przesłanki ich podwyższenia. Podjęcie decyzji o ich użyciu może nastąpić w dowolnym momencie, bez konieczności uprzedniego przywrócenia stawek podstawowych, o ile spełnione są wszystkie warunki przewidziane ustawowo.

Na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, podatnik ma prawo obniżyć stawki amortyzacyjne dla wybranych środków trwałych poniżej stawek z Wykazu, w tym do 0%, oraz podwyższyć je w kolejnych latach do poziomu nieprzekraczającego stawek określonych w Wykazie.

Podatnikom przysługuje prawo do elastycznego stosowania stawek amortyzacyjnych, w tym ich obniżania do 0%, za lata minione, zaś korekta deklaracji CIT-8 jest zgodna z przepisami, o ile mieści się w granicach terminu przedawnienia, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., korekty rozliczeń podatkowych za wcześniejsze okresy są dopuszczalne, pod warunkiem, że nie doszło do przedawnienia zobowiązań.

Zmiana stawek amortyzacyjnych środków trwałych dla działalności strefowej jest dopuszczalna, pod warunkiem, że środki te były w ewidencji przed 2021 r. Spółka nie ma obowiązku dostosowania ich do okresu ekonomicznej użyteczności. Nieuprawnione jest stosowanie korekt wstecznych dotyczących tych odpisów.

Podatnik jest uprawniony do obniżenia stawki amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości, także retroaktywnie, dla środków trwałych opodatkowanych metodą liniową, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie upłynął okres przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych na mocy art. 16i ust. 5 ustawy CIT zarówno retroaktywnie, jak i prospektywnie, co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych, które zapewniają elastyczność w dostosowywaniu stawek do zmian gospodarczych, takich jak pandemia COVID-19.

Podatnik ma prawo, na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy CIT, obniżać i zwiększać stawki amortyzacyjne środków trwałych, amortyzowanych metodą liniową, do dowolnego poziomu powyżej 0%, przy zachowaniu wskazanych terminów, bez naruszania zasad zmiany metod amortyzacji.

Podatnik ma prawo dokonywać zmiany stawek amortyzacyjnych środków trwałych amortyzowanych metodą liniową na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. Możliwe jest kilkukrotne obniżanie i podwyższanie stawek w zakresie określonym w Wykazie, przy zachowaniu terminów przewidzianych w przepisach podatkowych.

Podatnik ma prawo do wielokrotnego obniżenia lub zwiększenia stawek amortyzacyjnych stosowanych dla środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, przy zachowaniu przewidzianych terminów i limitów, co nie podlega ograniczeniom co do częstotliwości zmian stawek.

Podatnicy mogą obniżać stawki amortyzacyjne dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., nawet jeśli są wykorzystywane w działalności zwolnionej z CIT, bez względu na ograniczenia czasowe wynikające z art. 16i ust. 8 ustawy CIT.

Zmiana stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych, wykorzystywanych w działalności zwolnionej z opodatkowania, przez ich obniżenie w odniesieniu do lat wcześniejszych jest niedopuszczalna, przy czym korekta musi być dokonana na początku nowego roku podatkowego.

Zmiany stawek amortyzacyjnych mogą być dokonywane jedynie od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Przepis art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie przewiduje możliwości retrospektywnej aktualizacji stawek dla wcześniej złożonych deklaracji podatkowych.

Spółce przysługuje prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych wprowadzonych do Ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., wykorzystywanych w działalności zwolnionej z CIT, niezależnie od ulepszeń dokonanych po tej dacie, pod warunkiem, że obniżenie nastąpi do dowolnej wysokości wyższej niż 0%.

Realizacja projektu przez Spółkę czeską prowadzi do posiadania zakładu podatkowego w Polsce w myśl art. 5 ust. 3 lit. a UPO PL-CZ, obligując do alokacji zysków i opodatkowania związanych z tym przychodów na terytorium Polski.

Organ podatkowy orzekł, że art. 16i ust. 5 ustawy CIT nie umożliwia retroaktywnego obniżenia stawek amortyzacyjnych, lecz tylko w stosunku do lat następujących po roku bieżącym. Zmiana stawek amortyzacyjnych możliwa jest jedynie od pierwszego miesiąca nowego roku podatkowego.

Spółka nie jest uprawniona do wstecznego obniżenia stawek amortyzacyjnych od środków trwałych za zamknięte lata podatkowe, gdyż art. 16i ust. 5 ustawy o CIT umożliwia modyfikację jedynie od początku kolejnego roku podatkowego.

Prawidłowe jest naliczanie amortyzacji podatkowej środków trwałych w maksymalnych stawkach od miesiąca po ich wprowadzeniu do ewidencji podatkowej. Jednak zmiana stawek amortyzacji nie może być dokonywana wstecznie, lecz jedynie od początku następnego roku podatkowego.

Ustalenie dla hali jako odrębnego środka trwałego - wysokość odpisów amortyzacyjnych.

Ustalenie, czy do nowych Środków Trwałych, tj. Pojazdów, Spółka może dokonać zmiany stawek amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ust. 5 updop

Możliwość obniżenia stawek amortyzacji dla wybranych środków trwałych od 1 stycznia 2024 roku do wysokości 0% oraz ustalenie, czy Spółka jest uprawniona do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla wybranych środków trwałych za lata 2018-2023 i złożenia korekty zeznania CIT-8 za każdy rok objęty zmianą.

Obniżenie/podwyższenie stawek amortyzacyjnych w ramach działalności strefowej.

Czy Spółka jest uprawniona do wstecznego obniżenia stawek amortyzacyjnych od przyjętych do amortyzacji środków trwałych do dowolnej wysokości (wyższej niż 0%), w tym również za wcześniejsze lata podatkowe?