Umowy sprzedaży monet ze złota dewizowego nie podlegają zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 9 pkt 1 ustawy PCC, gdyż jako złoto dewizowe nie stanowią walut obcych, w konsekwencji obciążają kupującego obowiązkiem podatkowym, jeśli wartość transakcji przekracza 1000 zł.

Monety ze złota dewizowego nie są walutami obcymi w rozumieniu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowanie transakcji ich sprzedaży nie podlega zwolnieniu na podstawie art. 9 pkt 1 tejże ustawy, gdyż monety te dominująco spełniają kryteria złota dewizowego.

Monety wykonane ze złota dewizowego, będące prawnym środkiem płatniczym poza krajem, nie podlegają zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych jako „waluty obce”.

Sprzedaż monet ze złota dewizowego, stanowiących prawną walutę w kraju ich emisji, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 9 pkt 1 ustawy, jako sprzedaż walut obcych.

Czy w powyżej opisanym stanie faktycznym Spółka prawidłowo stosuje do przeliczenia operacji wpływu/wypływu środków na/z rachunku walutowego kurs faktycznie zastosowany rozumiany jako kurs kupna bądź też kurs sprzedaży banku, który prowadzi rachunek walutowy Spółki?

Zasady ustalania podatkowych różnic kursowych Czy Spółka prawidłowo ocenia możliwość powstawania tzw. transakcyjnych różnic kursowych, różnic kursowych od własnych środków pieniężnych i różnic kursowych związanych z pożyczkami (kredytami) w odniesieniu do opisanych operacji (zdarzeń) gospodarczych?

1.Czy różnice powstałe na rachunku walutowym związane ze spłatą zobowiązań w USD lub DKK z wcześniej zakupionych na ten cel walut w ciężar kredytu w PLN należy rozpoznawać jako różnice kursowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? 2.Czy różnice powstałe na rachunku walutowym związane ze spłatą zobowiązań w EUR z wcześniej zakupionych na ten cel walut w ciężar kredytu