Wydatki na operację i wizyty lekarskie nie są uznawane za koszty rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń podatkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej, natomiast wydatki na zabiegi rehabilitacyjne oraz leki mogą być odliczane, pod warunkiem spełnienia wymogów formalnych określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz rehabilitację indywidualną mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez proporcji za pierwszy miesiąc, jeśli orzeczenie wskazuje wcześniejszą datę niepełnosprawności; wydatki na specjalistyczną żywność i probiotyki nie kwalifikują się do odliczenia jako leki.
Zakup przez osobę z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności samochodu we współwłasności małżeńskiej na potrzeby własne uprawnia do zwolnienia z PCC w części przypadającej na tę osobę, o ile spełnione są warunki z art. 8 pkt 6 ustawy o PCC.
Zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych nie obejmuje współmałżonka osoby niepełnosprawnej nabywającej samochód, chyba że spełnia on warunki zwolnienia określone w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Obowiązek zapłaty ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach.
Wydatki na operacje chirurgiczne, mimo ich niezbędności dla zdrowia, nie są kwalifikowane jako 'zabiegi rehabilitacyjne' w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość ulgi podatkowej na ich podstawie. Interpretacja przepisów dotyczących ulg podatkowych musi być restrykcyjna, podążając za zamkniętym katalogiem wydatków.
Wydatki poniesione na wycisk i skan 3D oraz zabieg podania osocza PRP, a także planowane wydatki na korony zębowe, mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako niezbędne w indywidualnej rehabilitacji osoby niepełnosprawnej (art. 26 ust. 7a pkt 3 oraz 6b ustawy o PIT).
Świadczenie Pflegegeld, jako zasiłek pielęgnacyjny uzyskiwany z Austrii, jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy podatkowej, a nie przez wskazany błędnie art. 21 ust. 1 pkt 26.
Wydatek na badania genetyczne nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatki na terapię komórkową mogą spełniać przesłanki ulgi, lecz brak uzyskiwania dochodów wyklucza skorzystanie z odliczenia.
W świetle art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik posiadający dziecko posiadające orzeczenie o niepełnosprawności jest uprawniony do ulgi prorodzinnej niezależnie od osiągniętego dochodu, co umożliwia korektę zeznań podatkowych za wcześniejsze lata, jeśli niepełnosprawność istnieje od urodzenia.
Koszty indywidualnej psychoterapii dziecka z orzeczoną niepełnosprawnością mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, co jest zgodne z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem prawidłowego udokumentowania i nieskorzystania z innych źródeł finansowania.
Wydatki na badania diagnostyczne, takie jak badanie A, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie obejmuje wydatków na badania medyczne jako związane z rehabilitacją.
Osoba niepełnosprawna może odliczać od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki na zabiegi rehabilitacyjne, leki i transport medyczny, stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania poniesionych wydatków oraz ich zgodności z wykazem prawnym.
Wydatki poniesione na tlenoterapię hiperbaryczną przez osobę niepełnosprawną mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile zostaną odpowiednio udokumentowane, niezależnie od zaleceń lekarskich, i obejmują okres obowiązywania orzeczenia o niepełnosprawności.
Wydatek poniesiony na zabieg, ukierunkowany na eliminację bólu oraz przywrócenie sprawności fizycznej, będący elementem rehabilitacyjnym, spełnia kryteria do uznania za wydatek na zabieg leczniczo-rehabilitacyjny i może podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT.
Podatnik o orzeczonej niepełnosprawności, będący współwłaścicielem samochodu wraz z małżonkiem, może odliczyć od dochodu, do kwoty 2280 zł rocznie, wydatki na używanie samochodu nie sfinansowane z publicznych funduszy, po dniu wydania orzeczenia o niepełnosprawności, nawet jeśli data powstania niepełnosprawności nie jest ustalona.
Warunkiem odliczenia wydatków na zabiegi rehabilitacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest posiadanie dokumentu potwierdzającego płatność, który jednoznacznie identyfikuje nabywcę usługi oraz sprzedawcę, a także szczegóły dotyczące transakcji, takie jak kwota zapłaty.
Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
Mikrodiscektomia, jako zabieg leczniczy, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość odliczenia jej kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Ulga na dziecko niepełnosprawne przysługuje za rok 2024, jeśli dziecko ma orzeczenie potwierdzające datowanie niepełnosprawności od urodzenia, mimo wydania orzeczenia w 2025 r.; dochody rodziców nie wykluczają ulgi.
Wydatki na cele rehabilitacyjne uprawniające do ulgi podatkowej muszą być zgodne z zamkniętym katalogiem określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na terapeutyczne usługi przedszkolne i niektóre materiały pomocnicze, mimo ich związku z niepełnosprawnością, nie kwalifikują się do ulgi jako nie spełniające wymogów przepisów prawa.
Organ podatkowy przyznał, że wydatki na indywidualną psychoterapię osoby niepełnosprawnej, zalecaną przez lekarza specjalistę, mogą być odliczone jako wydatki rehabilitacyjne, jeśli pozostają bezpośrednio związane z niepełnosprawnością i spełniają wymogi dokumentacyjne określone ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne poniesione przez podatnika na leczenie niepełnosprawnej córki mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełniają warunki określone w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym w szczególności nie są refundowane z innych źródeł publicznych.
Wydatek poniesiony na zabieg rehabilitacyjny dokonywany przez osobę o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, związany z poprawą jej stanu zdrowia, uprawnia do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełnia wymogi określone w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.