Pomoc publiczna przyznana na podstawie programu wsparcia przedsiębiorstw energochłonnych, o ile ma charakter rekompensaty, nie stanowi dotacji wolnej od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Otrzymane bezzwrotne wsparcie finansowe w ramach programu rządowego nie stanowi dotacji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania jako przychód, lecz jest traktowane jako przysporzenie opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT wnioskodawcy niebędącemu czynnym podatnikiem VAT, realizującemu działalność zwolnioną z VAT, gdy wykorzystywana energia elektryczna wytworzona w mikroinstalacji fotowoltaicznej jest również przedmiotem odpłatnej dostawy do sieci energetycznej.

Podatnikowi – Miastu – w przypadku nabyć towarów i usług wykorzystywanych do działalności opodatkowanej i innej, przysługuje prawo do częściowego odliczenia VAT, z zastosowaniem proporcji określonej w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, gdy towary te są częściowo przyporządkowane do działalności opodatkowanej.

Pomoc publiczna przyznana na podstawie programów rządowych dla sektorów energochłonnych nie stanowi dotacji zwolnionej z CIT w myśl art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT, lecz jest formą rekompensaty podatkowej, a zatem nie korzysta z przedmiotowego zwolnienia podatkowego.

Sprzedaż energii elektrycznej z magazynu do sieci przez przedsiębiorcę podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, a podstawą opodatkowania jest pełna kwota wypłaty wynagrodzenia. Zwolnienie z VAT z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania przy przekroczeniu obrotu 240 000 zł.

Spółka zagraniczna posiada zakład podatkowy w Polsce, gdy jej przedstawiciel działający w imieniu spółki realizuje kluczowe funkcje operacyjne, co spełnia przesłanki zależnego przedstawiciela w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Stanowisko Spółki, aby stosować stawkę akcyzy obowiązującą w momencie powstania obowiązku podatkowego, do energii elektrycznej wytworzonej przed 1 stycznia 2019 r. i dokumentowanej umorzonymi świadectwami pochodzenia, jest prawidłowe.

W sytuacji, gdy pomieszczenia budynku gminnego są wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, czynności zwolnionych, jak i niepodlegających opodatkowaniu, gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT z zastosowaniem proporcji Urzędu Gminy oraz prewspółczynnika dotyczącego całej gminy, a nie jej pojedynczej jednostki organizacyjnej.

Bezzwrotna pomoc publiczna, spoczywająca na płynnościowym wsparciu gospodarczym, otrzymana przez podmiot z programu rządowego, nie stanowi dotacji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Środki te są kwalifikowane jako przychód i podlegają ogólnemu reżimowi podatkowemu, bez wyłączenia od opodatkowania.

Obliczenie ulgi w podatku akcyzowym dla energii elektrycznej z OZE, której świadectwa są umorzone po zmianie stawek akcyzy, powinno uwzględniać stawkę obowiązującą w momencie powstania obowiązku podatkowego, tj. przed 1 stycznia 2019 r., promując ochronę praw nabytych i pewność prawa.

Odsprzedaż energii cieplnej przez spółdzielnię mieszkaniową na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych i użytkowych stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, podlegającą uwzględnieniu w proporcji z art. 90 ustawy o VAT, jako obrót z tytułu czynności opodatkowanych.

Wykorzystanie Domu Kultury przez jednostkę samorządu terytorialnego dla zadań niepodlegających opodatkowaniu VAT nie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, podczas gdy instalacja OZE może generować takie prawo z uwagi na działalność gospodarczą, której efekty są opodatkowane VAT.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.

Świadczenie publiczne z programu rządowego nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych jako dotacja, lecz stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, gdyż nie służy realizacji zadań publicznych, lecz rekompensuje wzrost kosztów działalności.

Przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług zarządzania projektami OZE, niebędących doradztwem związanym z zarządzaniem, sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 70.22.20.0, kwalifikują się do ryczałtowego opodatkowania wg stawki 8,5%.

Transakcje związane z kontraktem terminowym nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, gdyż stanowią bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie głównej działalności podatnika, przez co wymagają uwzględnienia w kalkulacji proporcji odliczenia podatku.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Sprzedaż nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej przez fundację stanowi czynność opodatkowaną VAT. Fundacji przysługuje prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT do limitu 240 000 zł rocznie, po jego przekroczeniu obowiązkowa jest rejestracja jako czynny podatnik VAT, z prawem do częściowego odliczenia VAT w zgodzie z proporcją zużycia energii.

W przypadku umorzenia po 1 stycznia 2019 r. świadectw pochodzenia dla energii OZE wytworzonej do 31 grudnia 2018 r., stawkę akcyzy przy kalkulacji zwolnienia stosuje się według stawki z momentu wytworzenia energii, co potwierdza zasada niewprowadzania nowych przepisów wstecznie.

Zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych tego samego podmiotu, o łącznej mocy poniżej 1 MW, która nie jest sprzedawana lub przekazywana najemcom jako odrębna usługa, korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, pod warunkiem niezwiązania jej z opłatą indywidualną.

Wydanie energii elektrycznej najemcom przez podmiot nieposiadający koncesji, z odrębnym wykazaniem kosztów na fakturach, jest traktowane jako sprzedaż nabywcom końcowym i podlega opodatkowaniu akcyzą bez zastosowania zwolnienia dla podmiotów produkujących energię w mikroinstalacji.

Zużycie wyrobów energetycznych w składzie podatkowym, nawet w procesie produkcji energii elektrycznej, nie spełnia przesłanek do zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy, jeśli nie dochodzi do dostarczenia tych wyrobów poza skład podatkowy, zgodnie z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.