Wydatki na artykuły spożywcze i higieniczne nabywane przez spółkę dla celów operacyjnych oraz poprawy warunków pracy stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są przeznaczone na reprezentację.

Działalność wytwarzania oprogramowania przez Wnioskodawcę kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, a wydatki na wynagrodzenia pracowników mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Wnioskodawca uprawniony jest również do ulgi na innowacyjnych pracowników, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 18db u.p.d.o.p.

Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.

Wydatki pracownicze, dokumentowane fakturami imiennymi i pokrywane przez pracowników środkami Spółki lub własnymi, które nie przynoszą pracownikom korzyści majątkowej, nie stanowią przychodu rodzącego obowiązek podatkowy w PIT. Spółka, jako pracodawca, nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek.

Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.

Wydatki na świadczenia dodatkowe udostępniane nieodpłatnie pracownikom, zwiększające ich efektywność i związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu CIT estońskim, jako że nie są ukrytymi zyskami w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Wartość świadczenia gastronomicznego udostępnianego w formie "szwedzkiego stołu" nie stanowi przychodu pracownika ze stosunku pracy, gdy świadczenie nie jest zindywidualizowane i przypisane konkretnemu pracownikowi.

Dofinansowanie wycieczki integracyjnej z ZFŚS dla pracowników nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie skutkuje przysporzeniem majątkowym po stronie pracowników i jest realizowane w interesie pracodawcy, a nie samych pracowników.

Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki zwrócone pracownikom, takie jak refundacja okularów, koszty podróży służbowych i wydatki szczególne, jeśli będą one dokumentowane fakturami imiennymi na pracowników, spełniając wymagane przesłanki prawne określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu użytkowania samochodów służbowych przez pracowników, będących poza gronem wspólników lub ich osób powiązanych, nie mogą być uznane za ukryte zyski ani za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 CIT.

Ryczałt za używanie prywatnych samochodów przez pracowników socjalnych do celów służbowych w jazdach lokalnych jest zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych, kiedy obowiązek zwrotu kosztów regulują przepisy ustawy o pomocy społecznej, a zwrot wynika z umowy cywilnoprawnej.

Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez pracowników i współpracowników, dokumentowanych nie bezpośrednio na dane spółki, lecz na pracowników, jeśli wydatki te spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz są właściwie udokumentowane według przepisów ustawy o rachunkowości i Ordynacji podatkowej.

Dla kwalifikacji pracowników jako Personelu Innowacyjnego w ramach art. 18db ustawy o CIT, ogólny czas pracy uwzględnia również usprawiedliwione nieobecności. Równocześnie, dla kalkulacji Ulgi na Innowacyjnych Pracowników stosowana jest stawka CIT 19%, niezależnie od IP Box. Zatrzymane w ramach ulgi Zaliczki PIT nie stanowią zwrotu kosztów B+R.

Odpłatny transfer pracowników oraz przejęcie związanych zobowiązań i rezerw pracowniczych pomiędzy spółkami są świadczeniami usług podlegającymi opodatkowaniu VAT. Nie stanowią one zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa ani zakładu, gdyż brak jest spełnienia kryteriów definicyjnych, co nakazuje wystawienie faktur VAT z wykazanym podatkiem należnym.

Dofinansowanie przez ZFŚS do spotkań integracyjnych i wycieczek nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż służy interesowi pracodawcy. Jednakże dofinansowanie biletów do teatrów i kin stanowi opodatkowany przychód pracowniczy, z możliwością częściowego zwolnienia do określonego limitu.

Wydatki na nabycie biletów oraz zakwaterowanie pracowników oddelegowanych stanowią w pełni koszty uzyskania przychodów, natomiast wydatki na utrzymanie floty pojazdów wykorzystywanych mieszanie są potrącalne jedynie w 75%. Zwrot kosztów prywatnych pojazdów pracowników nie podlega limitom wyznaczonym przez art. 16 ustawy o CIT jako koszty uzyskania przychodów.

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Wydatki na przejazdy taksówkami w trakcie podróży służbowych oraz w związku ze spotkaniami biznesowymi mogą być kosztem uzyskania przychodów. Natomiast koszty dojazdów na lotnisko z miejsca zamieszkania nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki na wynagrodzenia pracowników świadczących czynności w ramach wolontariatu pracowniczego w godzinach pracy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdy brak jest formalnie przyjętej strategii CSR i jednoznacznego wykazania związku z osiąganiem przychodów Spółdzielni.

Zwrot wydatków z tytułu zatrudnienia pracowników IT, poniesionych w ramach wspólnego przedsięwzięcia, między Wnioskodawcą a spółką powiązaną, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, gdyż istnieje bezpośredni związek świadczenia wzajemnego między stronami, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Usługi cateringowe przekazywane pracownikom, niezależnie od intencji optymalizacji warunków pracy, stanowią zaspokojenie ich potrzeb osobistych, co wyłącza prawo do odliczenia VAT naliczonego. Brak prawa do odliczenia uniemożliwia także nałożenie obowiązku naliczenia VAT należnego.

Wydatki spółki na artykuły spożywcze, gastronomiczne i cateringowe, które przyczyniają się do poprawy komfortu pracy i efektywności procesu biznesowego, mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 PDOP, pod warunkiem, że nie są wydatkami na działalność socjalną oraz spełniają przesłanki określone przez ustawę PDOP.

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.