W przypadku zbycia wierzytelności poza Polską przychodem podatkowym są otrzymane wartości pieniężne z umowy faktoringowej. Korekty przychodów i kosztów uzyskania przychodów dokonuje się na bieżąco. Wynagrodzenie z umowy faktoringowej nie podlega podatkowi u źródła.

Umorzenie części długu z tytułu kredytu hipotecznego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli kredyt zaciągnięto na jedną inwestycję mieszkaniową, a podatnik dotychczas nie korzystał z zaniechania poboru podatku od umorzonych wierzytelności.

Wynagrodzenie (Purchase Fee) za świadczenie usług faktoringu nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, lecz podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej, co uprawnia do odliczenia VAT naliczonego.

Wypłata dodatkowej kwoty przez bank w wyniku ugody, dotyczącej uprzednio spłaconego kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podatkowego dla odbiorcy, jeżeli kwota ta nie przekracza sumy uprzednio poniesionych i zwróconych wydatków.

Zawarcie ugody kredytowej pomiędzy kredytobiorcą a bankiem, skutkujące wypłatą dodatkowych środków z tytułu nadpłaty kredytu, nie rodzi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, jeśli środki te są ekwiwalentem wcześniejszych nadpłat bez zmniejszenia pasywów majątkowych dłużnika.

Umorzenie przez bank kwoty zadłużenia związanej z kredytem hipotecznym na inwestycję mieszkaniową uznaje się za przychód z nieodpłatnego świadczenia, który jest zwolniony z opodatkowania na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z 2022 r., o ile spełnione zostały określone warunki dotyczące zaciągnięcia i umorzenia kredytu.

Potrącenie wzajemnych wierzytelności między nabywcą a deweloperem, skutkujące obniżeniem ceny zakupu lokalu o kwotę należnych kar umownych, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie części zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe oraz dodatkowy zwrot nadpłaty na mocy ugody są neutralne podatkowo, gdyż spełnione zostały warunki zaniechania poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego może stanowić przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu, przy czym wobec spełnienia przesłanek z Rozporządzenia Ministra Finansów, możliwe jest zaniechanie poboru podatku od umorzonej kwoty. Zwrot nadpłaty z kredytu nie stanowi przychodu podatkowego.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego na cele mieszkaniowe możliwe jest pod warunkiem spełnienia kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów; zwrot nadpłaconych środków nie stanowi przychodu, gdy nie prowadzi do trwałego przyrostu majątku podatnika.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego oraz zwrot świadczeń spełnionych w ramach jego spłaty, będąc związanymi z nieruchomością mieszkaniową, mogą być objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego, pod warunkiem, że spełnione są przesłanki wynikające z rozporządzenia dotyczącego kredytów mieszkaniowych.

Umorzenie przez bank kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 2015 r., stanowi przychód, podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie dotyczy wyłącznie umorzonych kwot, a nie obejmuje innych przychodów uzyskanych w wyniku ugody.

Obowiązek podatkowy z tytułu umowy sprzedaży wierzytelności podlega opodatkowaniu PCC, lecz ciąży wyłącznie na kupującym, a nie na zbywcy, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i siedziby stron, jeżeli prawa majątkowe są wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego, spełniająca przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru PIT, oraz zwrot nienależnie wpłaconych rat ani koszty procesu, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT oraz są obojętne podatkowo.

Zarówno zbycie własnych wierzytelności w ramach umowy faktoringu, jak i takie zbycia uzyskane dochody, stanowią przychód pasywny, podlegający uwzględnieniu w limicie ograniczającym stosowanie ryczałtu od dochodów spółek, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT. Przekroczenie progu powoduje niemożność stosowania estońskiego CIT.

Spłata kwoty głównej wierzytelności nabytej przez fundację rodziną od fundatora, nie stanowi czynności, którą można by zakwalifikować jako działalność gospodarczą uprawniającą do zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 updop w zw. z art. 6 ust. 7 updop, co oznacza opodatkowanie dochodu Fundacji Rodzinnej w zakresie przekraczającym dozwoloną działalność.

Na gruncie art. 11 ustawy o PIT, umorzenie części kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jednakże na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. możliwe jest zaniechanie poboru podatku dochodowego, jeżeli kredyt przeznaczony był w całości na jedną inwestycję mieszkaniową.

Zmniejszenie przychodów z tytułu ulgi na złe długi w ramach ryczałtu ewidencjonowanego powinno być rozdzielone proporcjonalnie na wszystkie stosowane stawki ryczałtu, zgodnie z udziałem poszczególnych przychodów w ogólnej kwocie przychodów w roku podatkowym.

Wniesienie wierzytelności do fundacji rodzinnej, podobnie jak przychody z ich spłaty, są podatkowo neutralne i zwolnione z CIT na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT, pod warunkiem że fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej poza wyznaczonym zakresem.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód podlegający zaniechaniu poboru podatku, jeśli spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów. Zwrot nadpłaconych rat nie generuje przychodu podatkowego z uwagi na brak trwałego przysporzenia majątkowego.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej korektą w formie ulgi na złe długi, podatnik jest obowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego o uzyskaną kwotę ze zbycia, a nie wartość nominalną wierzytelności, co wynika z zasady proporcjonalności i neutralności VAT.

Przeniesienie wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacyjnej stanowi element kompleksowej usługi opodatkowanej podatkiem VAT, co wyklucza opodatkowanie tej czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Przepisy krajowe statuujące trzyletni termin od wystawienia faktury jako warunek dokonania korekty podatku VAT należnego w ramach ulgi na złe długi nie są niezgodne z dyrektywą 2006/112/WE, a niewykonanie tej korekty w przewidzianym terminie uniemożliwia dokonanie późniejszej korekty, mimo istniejącej restrukturyzacji dłużnika.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.