Przychody z tytułu cesji wierzytelności w umowie faktoringu, jako przychody ze zbycia wierzytelności, stanowią przychody pasywne w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT, i ich suma wpływa na wykluczenie z opodatkowania ryczałtem, jeśli przekroczy 50% całości przychodów z działalności.

W kontekście zbycia wierzytelności objętych ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do pełnego zwiększenia podstawy opodatkowania i VAT należnego. Proporcjonalna korekta nie znajduje zastosowania bez względu na cenę zbycia, zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wierzyciel rezygnuje z praw wierzytelności i traci prawo do ulgi.

Przelewy wierzytelności dokonane przez Spółkę na rzecz A, które przenoszą ryzyko niewypłacalności oraz służą finansowaniu Spółki, stanowią usługi ściągania długów niekorzystające ze zwolnienia od VAT, jako że obejmują elementy przeniesienia ryzyka zgodnie z art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.

Zakup wierzytelności przez bank od kredytodawcy stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, lecz kwalifikuje się do zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, jako usługa w zakresie długów, nie stanowiąca faktoringu ani ściągania długów.

Sprzedaż udziałów i wierzytelności przez administratora zabezpieczeń obligacyjnych, działającego na rzecz obligatariuszy, nie tworzy przychodu podatkowego z uwagi na brak definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie administratora.

Kwota należna z tytułu cesji wierzytelności jest przychodem w momencie dokonania cesji. Natomiast koszty uzyskania przychodu z tytułu cesji obejmują jedynie wartość nominalną niespłaconego kapitału pożyczek, co wyklucza nominalną wartość wierzytelności z umów inwestycyjnych bez udokumentowanych wydatków.

Zbycie wierzytelności własnych po wartości nominalnej nie stanowi odpłatnego świadczenia usług i nie podlega VAT, gdy transakcja nie przewiduje wynagrodzenia dla cesjonariusza.

Spółka ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o przychody ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, również do zera, niezależnie od wybranej metody ustalania tej podstawy, zgodnie z art. 24ca ustawy o CIT.

Zwrotne przeniesienie wierzytelności w ramach sekurytyzacji, które jest opodatkowane podatkiem VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.

Transakcja zbycia wierzytelności własnych za wartość nominalną, nieobciążona dyskontem lub innym wynagrodzeniem, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Środki uzyskane poprzez korzystanie z Programu SCF+ stanowią przychody ze zbycia wierzytelności, co obliguje podatnika do ich uwzględnienia przy kalkulacji przychodów pasywnych w ocenie prawa do estońskiego CIT (art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT).

Wynagrodzenie (Purchase Fee) za świadczenie usług faktoringu nie korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, lecz podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej, co uprawnia do odliczenia VAT naliczonego.

Przeniesienie wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacyjnej stanowi element kompleksowej usługi opodatkowanej podatkiem VAT, co wyklucza opodatkowanie tej czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Przeniesienie wierzytelności do SPV w ramach sekurytyzacji stanowi kompleksową usługę finansową, której celem jest zapewnienie Spółce finansowania, podlegającą opodatkowaniu jako import usług przez Spółkę zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług.

Transfery wierzytelności między A B.V. a SPV, członkami holenderskiej grupy VAT, podlegają opodatkowaniu PCC w Polsce, jeśli nie są objęte VAT w Holandii, a grupa VAT nie spełnia wymogów ustawy o VAT stosowanej w Polsce.

Transfery wierzytelności do podmiotu zagranicznego, którego siedziba lub rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajdują się w Polsce, a które są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w państwie członkowskim, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce.

Zbycie wierzytelności własnych po wartości nominalnej nie stanowi odpłatnego świadczenia usług i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie towarzyszy mu wynagrodzenie dla nabywcy w postaci dyskonta lub prowizji, co wyklucza taką transakcję poza zakres opodatkowania VAT.

Dopisanie kwoty korekty VAT w pełnej wysokości uprzednio dokonanej ulgi na złe długi przy zbyciu wierzytelności, niezależnie od zastosowanej ceny sprzedaży, pozostaje zgodne z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wykluczając tym samym możliwość stosowania zasad proporcjonalności w zakresie dokonania korekty podatku.

Straty z tytułu zbycia obligacji, uwzględniając ich pożyczkowy charakter, mieszczą się w regulacji art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT i nie mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów, jeśli wierzytelność nie była uprzednio zarachowana jako przychód należny.

Przelew wierzytelności na rzecz podmiotu zagranicznego w zamian za wynagrodzenie stanowi usługę finansową podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce jako import usług, o ile zapewnia zbywcy środki pieniężne oraz przenosi ryzyko ich dochodzenia na nabywcę.

Nie stanowi przychodu wypłacona cena za wierzytelności leasingowe na podstawie cesji, przychodem są opłaty leasingowe uznane w momentach ich wymagalności. Dyskonto jest kosztem uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w momencie jego poniesienia.

Cena uzyskana z tytułu sprzedaży wierzytelności własnych do Banku X stanowi przychód podatkowy ze źródeł innych niż zyski kapitałowe, a kosztem uzyskania przychodu jest wartość nominalna wierzytelności wcześniej wykazana jako przychód należny.

Przeniesienie wierzytelności przez V na rzecz X w ramach Transakcji stanowi odpłatne świadczenie usługi przez X dla V, którego miejscem opodatkowania VAT jest Polska. Transakcja jest kwalifikowana jako import usług, czyniąc V podatnikiem tej usługi dla celów podatku VAT w Polsce, zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia.