W świetle art. 15c ustawy o CIT, przy określaniu limitu kosztów finansowania dłużnego, uwzględnia się wszystkie przychody podatkowe, w tym te które są zwolnione z opodatkowania, o ile wynikają z działalności podlegającej regulacji ustawy o CIT.

Środki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, otrzymane jako dofinansowanie wynagrodzeń pracowników związanych z działalnością strefową, są uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w świetle szczególnych warunków stworzonych przez pandemię COVID-19.

Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników otrzymane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w następstwie spadku obrotów gospodarczych spowodowanych pandemią COVID-19, stanowi przychód z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Przychód powstały z tytułu zasądzonego odszkodowania za szkodę nie stanowi dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, lecz powinien być rozliczany w momencie faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.

Moment utraty prawa do zwolnienia podatkowego wynikającego z decyzji o wsparciu i zezwolenia w SSE następuje z dniem złożenia przez przedsiębiorcę wniosku o stwierdzenie ich wygaśnięcia.

Kary umowne za opóźnienia w dostawie towaru, które nie wynikają z wad towaru, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile są ponoszone w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów i spełniają warunki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Straty wynikające z likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych (X i Innych Strefowych Środków Trwałych) nie stanowią wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów, o ile nie są skutkiem zmiany rodzaju prowadzonej działalności, co umożliwia ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów działalności pozastrefowej według zasad ogólnych (art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT).

Wynik podatkowy ze sprzedaży narzędzi do Centrali, jako odrębnego podmiotu, nie kwalifikuje się jako zwolniony od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, gdyż nie wynika z działalności strefowej, co skutkuje koniecznością jego opodatkowania na zasadach ogólnych.

Środki uzyskane z FGŚP przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą na terenie SSE, w związku z dofinansowaniem wynagrodzeń pracowników, stanowią dochód zwolniony z podatku CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT jako bezpośrednio związane z działalnością strefową.

Dofinansowania do wynagrodzeń z FGŚP przyznane na podstawie art. 15gg ustawy o COVID-19, związane z działalnością na terenie SSE, mogą stanowić dochód zwolniony z opodatkowania CIT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jeśli wykazano ścisły związek z działalnością objętą zezwoleniem.

Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników ze środków FGŚP stanowi przychód podatkowy. Jednakże, kiedy związane jest z działalnością na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, może to być przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, gdyż jest związany z działalnością prowadzoną w ramach strefy.

Brak możliwości określenia wartości dostępnego zwolnienia podatkowego przed terminem złożenia zeznania zwalnia spółkę z obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek na CIT dla dochodów związanych z działalnością na zasadach decyzji o wsparciu.

Dofinansowanie otrzymane na podstawie art. 15g i 15gg Ustawy o COVID-19, w zakresie wynagrodzeń pracowników związanych z działalnością strefową, stanowi przychód zwolniony z podatku dochodowego. Wpływy z działalności pozastrefowej stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych.

Stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na działalność w SSE zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, nie obliguje do zwrotu pomocy publicznej. Po wygaśnięciu zezwolenia, spółka, spełniając wymogi, może wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. „CIT estoński”) w bieżącym roku podatkowym.

Wynagrodzenie otrzymane za zobowiązanie się do wyłącznego zakupu komponentów od kontrahenta nie stanowi przychodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jako że nie jest bezpośrednim następstwem działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej zgodnie z zezwoleniem.

Usługi wsparcia sprzedaży nabywane od podmiotów powiązanych od 1 stycznia 2019 r. podlegają limitowaniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako usługi podobne do doradczych. Ograniczenia nie obejmują kosztów uwzględnianych w działaniach strefowych wolnych od podatku.

Dochodów uzyskanych z nowej inwestycji realizowanej na terenie określonym decyzją o wsparciu, do momentu jej zakończenia, nie obejmuje zwolnienie od CIT przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT; stanowią one przychody z działalności opodatkowanej wraz z kosztami, które mogą być rozliczane na zasadach ogólnych.

Przychody i koszty uzyskania związane ze sprzedażą oprzyrządowania, służącego produkcji wyrobów zwolnionych, stanowią element kalkulacyjny zwolnionej działalności gospodarczej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT, o ile działalność ta jest bezpośrednio powiązana z działalnością prowadzoną na terenie strefy w oparciu o uzyskane zezwolenia/ decyzje.

Koszty uzyskania przychodu ponoszone przez spółkę w związku z zamkniętą dywizją w specjalnej strefie ekonomicznej, po formalnym wygaśnięciu zezwoleń, mogą być kwalifikowane jako koszty działalności opodatkowanej, z wyłączeniem amortyzacji budynku i strat niezamortyzowanych środków trwałych, które utraciły przydatność gospodarczą. Wygaśnięcie zezwolenia jest jednoznaczne z momentem złożenia wniosku

Nakłady związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznej, które nie zostały określone w dokumentacji PSI jako część nowej inwestycji, nie mogą być traktowane jako koszty kwalifikowane do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego, gdyż nie przyczyniają się do zwiększenia zdolności produkcyjnych ani do dywersyfikacji produkcji.

Wydatki na budowę hali, instalacje oraz zagospodarowanie terenu, spełniające kryteria funkcjonalne i formalne określone w przepisach, mogą stanowić koszty kwalifikowane do objęcia zwolnieniem z podatku dochodowego w ramach wsparcia dla nowych inwestycji zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Wygaśnięcie decyzji o wsparciu na skutek złożenia wniosku przez przedsiębiorcę powoduje utratę prawa do zwolnienia podatkowego z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT od dnia doręczenia tego wniosku właściwemu organowi, jako że decyzja ma charakter deklaratoryjny i bezprzedmiotowość następuje z dniem złożenia wniosku.

Zwrotne koszty kwalifikowane na nowe inwestycje, które uzależniają prawo do zwolnienia podatkowego, muszą zostać faktycznie poniesione i ujawnione jako środki trwałe w ewidencji. Zwolnienie może być realizowane od momentu generowania dochodów z działalności powstałej na podstawie tych inwestycji, a nie wyłącznie na etapie ponoszenia kosztów.