Opłaty z tytułu nabycia licencji dla uczestników szkoleń nie stanowią należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i art. 13 Konwencji z USA. Tym samym brak jest obowiązku poboru podatku u źródła przez spółkę.
Płatności za dostęp do funkcji systemu informatycznego nie stanowią należności licencyjnych, nie podlegając tym samym podatkowi u źródła; dystrybucja oprogramowania oraz usługi szkoleniowe dla przychodów ewidencjonowanych opodatkowane są stawką 8,5% ryczałtu zgodnie z klasyfikacją PKWiU.
Usług certyfikacji budynków w systemie (…) świadczonych przez zagraniczny podmiot na rzecz polskiego rezydenta podatkowego nie należy kwalifikować jako usług doradczych ani o podobnym charakterze, w związku z czym nie podlegają one podatkowi u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Podatnik, przy wypłacie dywidend do podmiotu pośredniczącego, zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela celem zastosowania zwolnienia lub preferencyjnego opodatkowania na podstawie UPO, a metoda "look-through" może być stosowana przy warunkach odpowiedzialności za rozpoznanie rzeczywistych właścicieli, spełniających wymagania do preferencyjnej stawki podatkowej.
Podatnik ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela przy wypłatach dywidend, celem uniknięcia nadużycia preferencyjnego traktowania podatkowego. W sytuacji braku uznania B za beneficjenta rzeczywistego, istnieje możliwość zastosowania zasady "look-through" z uwzględnieniem właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dla rzeczywistych właścicieli.
Nie jest możliwe ponowne pomniejszenie podstawy daniny solidarnościowej o kwotę podatku zapłaconego za granicą, który został już w całości odliczony w PIT-36 w ramach metody proporcjonalnego odliczenia.
Odsetki z tytułu interest bearing wypłacane z Polski luksemburskiemu podmiotowi, będącemu rzeczywistym właścicielem, nie są traktowane jako odsetki od pożyczek bankowych na gruncie art. 11 ust. 3 UPO, co uniemożliwia ich całkowite zwolnienie z podatku w Polsce i wymaga poboru podatku u źródła, zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 UPO przy stawce 5%.
Płatności z tytułu usług niematerialnych związanych z gwarancjami, istotne jako zyski przedsiębiorstwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji odbiorcy na podstawie art. 7 UPO z Danią. Certyfikat rezydencji jest wystarczający do niepobrania podatku u źródła bez weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela.
Spółka, jako polski podmiot, ma obowiązek pobierać i odprowadzać podatek u źródła od należności wynikających z usług najmu samochodów osobowych, nawet jeśli są one użytkowane wyłącznie za granicą, a najem inicjowany jest przez pracowników; decydujące jest miejsce wystawienia faktury i gospodarcze powiązanie z terytorium RP.
Płatnik mający obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend może stosować zasadę "look-through", rozpatrując odpowiednie skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Jednakże, zastosowanie preferencyjnej stawki podatku u źródła wymaga bezpośredniego posiadania udziałów przez rzeczywistych właścicieli, co wyklucza zastosowanie niektórych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
Płatnik zobowiązany jest pobrać podatek u źródła od wypłacanych odsetek na rzecz spółki zagranicznej, gdy rzeczywistym właścicielem jest polski rezydent, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zastosowanie zasady look-through approach w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem nie jest spółka zagraniczna, jest niedopuszczalne.
Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.
Płatnik jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, a stosowanie zwolnień podatkowych wymaga uwzględnienia rzeczywistych właścicieli dywidend. Zwolnienia i obniżone stawki podatku wymagają dochowania należytej staranności zgodnie z weryfikacją rezydencji i statusem rzeczywistego właściciela.
Wygaśnięcie niespłaconych zobowiązań spółki z o.o. na skutek likwidacji i wykreślenia z KRS nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o CIT, a spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła od nieuregulowanych odsetek.
Spółka, działając jako płatnik, jest uprawniona do stosowania zwolnienia lub preferencyjnej stawki podatku u źródła, nawet jeśli certyfikat rezydencji zostanie uzyskany po płatności, pod warunkiem że jego ważność obejmuje datę płatności, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.
Wypłata wynagrodzenia związanego z dobrowolnym umorzeniem udziałów może podlegać opodatkowaniu 5% stawką podatku u źródła w Polsce, jeśli rzeczywisty beneficjent posiada nie mniej niż 10% kapitału wypłacającej spółki, zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. b) UPO PL-NL.
Wynagrodzenie z tytułu Arrangement Fee, nie mające charakteru odsetek, a stanowiące wynagrodzenie za usługi, mogące podlegać opodatkowaniu jako zyski przedsiębiorstwa na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Czechami, nie będzie opodatkowane w Polsce, jeśli płatnik posiada ważny certyfikat rezydencji pożyczkodawcy.
W kontekście opodatkowania odsetek od pożyczki, jeśli podmiot pośredniczący nie jest rzeczywistym właścicielem, Wnioskodawca może określać skutki podatkowe w oparciu o sytuację rzeczywistych właścicieli, przy zachowaniu odpowiednich certyfikatów rezydencji podatkowej i zasad właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zwolnienia podatkowe stosuje się w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli
Podatnik jest zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu ulgi podatkowej zgodnie z art. 22 ustawy o CIT, nawet przy braku oszustwa lub nadużycia, a zastosowanie zasady "look-through" do określenia skutków podatkowych jest dopuszczalne, koncentrując się na rzeczywistych właścicielach dywidend.
Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.
Płatności z tytułu umowy międzynarodowej, które nie stanowią należności licencyjnych ani know-how, nie rodzą obowiązku pobrania podatku u źródła, jeżeli przekazywane w ramach umowy informacje są łatwo dostępne i niepoufne.
Wnioskodawca jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend zgodnie z art. 22 ust. 4-6 CIT, a zasada "look-through" jest dopuszczalna tylko przy właściwie ustalonych rzeczywistych właścicielach, natomiast nie istnieje prawo do obniżonej stawki podatkowej bez spełnienia warunków bezpośredniego udziału w kapitale spółki dywidendowej.
Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.