Zwolnienie z poboru podatku u źródła na mocy art. 21 ust. 3 ustawy o CIT ma zastosowanie do czynszów płaconych przez polskich rezydentów podatkowych na rzecz zagranicznych spółek powiązanych, o ile spełniają one wymogi dotyczące rezydencji, formy prawnej, zasad rynkowych i posiadania kapitału przez wymagany okres.

Opłaty z tytułu nabycia licencji dla uczestników szkoleń nie stanowią należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i art. 13 Konwencji z USA. Tym samym brak jest obowiązku poboru podatku u źródła przez spółkę.

Możliwość zastosowania zasady "look-through" przez płatnika, umożliwiająca określenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, jest uzasadniona, gdy rzeczywisty użytkownik spełnia warunki umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jednak nie dotyczy to okresu przed 2023 r. wobec holenderskiego funduszu emerytalnego zwolnionego z podatku.

Płatnik mający obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend może stosować zasadę "look-through", rozpatrując odpowiednie skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Jednakże, zastosowanie preferencyjnej stawki podatku u źródła wymaga bezpośredniego posiadania udziałów przez rzeczywistych właścicieli, co wyklucza zastosowanie niektórych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

Płatnik zobowiązany jest pobrać podatek u źródła od wypłacanych odsetek na rzecz spółki zagranicznej, gdy rzeczywistym właścicielem jest polski rezydent, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zastosowanie zasady look-through approach w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem nie jest spółka zagraniczna, jest niedopuszczalne.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.

Należności wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz zagranicznego Podatnika z tytułu usług doradczych, zarządzania i kontroli oraz refakturowania kosztów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania, w sytuacji gdy Podatnik nie prowadzi działalności przez zakład w Polsce.

Płatnik jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, a stosowanie zwolnień podatkowych wymaga uwzględnienia rzeczywistych właścicieli dywidend. Zwolnienia i obniżone stawki podatku wymagają dochowania należytej staranności zgodnie z weryfikacją rezydencji i statusem rzeczywistego właściciela.

Dobrowolne umorzenie udziałów, za zgodą wspólnika, i wypłata wynagrodzenia z tego tytułu nie stanowią czynności objętej zryczałtowanym podatkiem źródłowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ani art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Polska spółka dokonująca płatności odsetek do zagranicznego pożyczkodawcy zobowiązana jest do pobrania podatku u źródła, jeżeli rzeczywisty właściciel tych odsetek nie spełnia wymogów korporacyjnych UE lub EOG jako podatnik; klauzula look-through nie znajduje w takim przypadku zastosowania.

Organ podatkowy przyjął, że weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend oraz stosowanie zasady "look-through" są obowiązkowe, aby skutecznie unikać praktyk zmierzających do oszustwa podatkowego i zastosować zwolnienia podatkowe zgodne z zasadami unikania podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie z tytułu Arrangement Fee, nie mające charakteru odsetek, a stanowiące wynagrodzenie za usługi, mogące podlegać opodatkowaniu jako zyski przedsiębiorstwa na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Czechami, nie będzie opodatkowane w Polsce, jeśli płatnik posiada ważny certyfikat rezydencji pożyczkodawcy.

Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.

Płatności z tytułu umowy międzynarodowej, które nie stanowią należności licencyjnych ani know-how, nie rodzą obowiązku pobrania podatku u źródła, jeżeli przekazywane w ramach umowy informacje są łatwo dostępne i niepoufne.

Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.

Płatności z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT dokonywane przez polski zakład będą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła. Wyjątkowo, płatności mogą zostać uznane za należności licencyjne i opodatkowane na preferencyjnych zasadach wynikających z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów przez A. GmbH w B. sp. z o.o., gdzie wartość nieruchomości przekracza 50% aktywów, podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 2 UPO z Austrią oraz Konwencji MLI, mimo austriackiej rezydencji podatkowej wnioskodawcy.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Płatności związane z rozliczeniami pochodnych instrumentów finansowych w postaci kontraktów FX forward oraz instrumentów IRS nie mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ani nie obciążają Wnioskodawcy obowiązkami płatnika według art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Zasada "look-through" umożliwia uznanie rzeczywistych właścicieli odsetek za podatników, co pozwala na niepobranie podatku u źródła, jeśli spełnione są warunki umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz posiadania certyfikatów rezydencji.

W przypadku wypłaty odsetek w ramach cash poolingu, których rzeczywistym właścicielem jest rezydent brytyjski, spółka pełni rolę płatnika podatku u źródła, uprawnionego do zastosowania stawki preferencyjnej określonej w Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy spełnieniu wymogów formalnych.

Przekazywane kwoty z tytułu spłat wierzytelności nie będą uznane za przychody wymienione w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT; w konsekwencji brak obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego przez spółkę pełniącą rolę płatnika.

Kwoty spłat wierzytelności przekazywane na rzecz Kupującego w ramach cesji nie stanowią przychodów podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski, w związku z czym Spółka nie jest płatnikiem podatku zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy CIT.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.