Wizualizacje faktur ustrukturyzowanych z kodem QR nie stanowią osobnych faktur i jako takie nie rodzą ryzyka podwójnego opodatkowania, a faktury wystawione poza KSeF, spełniające materialne warunki, mogą być podstawą do odliczenia VAT.

Wydatki zwrócone pracownikom, związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, udokumentowane fakturami elektronicznymi imiennie wystawionymi na pracowników, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych autentyczności, integralności i czytelności.

Brak wystawienia faktur w KSeF przez dostawcę nie eliminuje wydatku z kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem udokumentowania rzeczywistej transakcji i spełnienia ogólnych warunków z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Błędne lub niepełne dane jednostki organizacyjnej JST wykazywanej jako podmiot trzeci na fakturze w KSeF winny być skorygowane poprzez fakturę korygującą zmieniającą te dane, bez potrzeby wystawiania faktury do zera, jeśli dane nabywcy są prawidłowe.

Odbiór zapłaty za wyroby węglowe przez finalnego nabywcę nieposiadającego numeru NIP nie jest wystarczającym dowodem na odbiór faktury dokumentującej sprzedaż wyrobów węglowych, zbędnym do realizacji zwolnienia akcyzowego zgodnie z art. 31a ust. 3i ustawy o podatku akcyzowym.

Spółka niemiecka, nieposiadająca stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.

Niewystawienie faktury przez KSeF nie stanowi przeszkody do odliczenia podatku VAT naliczonego, jeśli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie i spełnione są inne ustawowe warunki odliczenia. Odliczenie jest możliwe z chwilą otrzymania faktury i powstania obowiązku podatkowego.

W przypadku wskazania błędnych danych odbiorcy jednostki samorządu terytorialnego na fakturze w Krajowym Systemie e-Faktur, korekty dokonuje się poprzez wystawienie faktury korygującej do zera oraz nowej faktury z poprawnymi danymi, co jest niezbędne dla poprawności systemowej.

Brak wystawienia faktur w KSeF przez podatników zobowiązanych do jego stosowania nie wpływa na prawo odbiorcy tych faktur do odliczenia podatku naliczonego, o ile faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze oraz spełniają materialne przesłanki odliczenia przewidziane w ustawie o podatku od towarów i usług.

Odliczenie podatku VAT naliczonego jest dopuszczalne w przypadku faktur zakupowych wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, o ile spełnione zostały materialne przesłanki odliczenia zgodnie z art. 86 i art. 88 ustawy o VAT, a faktury dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, jeśli spełnione są przesłanki określone w ustawie o CIT, mimo obowiązku używania KSeF.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniające wymogi formalne i dokumentujące rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stosownie do przepisów ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku ich wystawiania w ramach KSeF.

Wystawienie faktury zakupowej bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie wyklucza uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad dokumentacyjnych i wykazania związku wydatku z przychodem Spółki, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają kryteria formalne i materialne oraz potwierdzają rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych według art. 106ga ustawy o VAT.

Wystawienie faktur zakupowych poza Krajowym Systemem e-Faktur nie stanowi bariery dla zaliczenia związanych z nimi wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W kontekście KSeF, data wystawienia faktury ustrukturyzowanej tożsama z datą w polu P_1 jest kluczowa dla przeliczeń walutowych i uznawana za oficjalną datę wystawienia, niezależnie od terminu jej przesyłki do systemu.

Odbiór faktury przez finalnego nabywcę węglowego za pomocą KSeF, zgodnie z art. 31a ust. 3i ustawy o podatku akcyzowym, spełnia wymóg złożenia oświadczenia niezbędnego do zwolnienia z akcyzy na wyroby węglowe.

Przy ustalaniu momentu powstania przychodu i kosztu udokumentowanego fakturą ustrukturyzowaną należy brać pod uwagę art. 106na ustawy o VAT, który w sposób szczególny ustala moment wystawiania takich faktur. Takie stanowisko potwierdził MF w odpowiedzi udzielonej redakcji „MONITORA księgowego”.

W przypadku faktur ustrukturyzowanych w kolumnie 3 pkpir „Nr dowodu księgowego” podatnik powinien wpisywać numer faktury nadany przez jej wystawcę, a nie numer wygenerowany przez KSeF. Potwierdził to MF w odpowiedzi udzielonej na pytanie redakcji „MONITORA księgowego”.

„Dniem wystawienia faktury” – na potrzeby stosowania art. 31a ust. 2 ustawy oraz „datą wystawienia faktury” – na potrzeby prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1 lit. d oraz § 11 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia, będzie dzień przesłania faktury do Krajowego Systemu e-Faktur, zgodnie z art. 106na ust. 1 ustawy.