Nieuzyskanie dochodu w ramach inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, skutkujące niekorzystaniem ze zwolnienia na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o p.d.o.p., umożliwia zastosowanie wyłączenia z obowiązku sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych zgodnie z art. 11n pkt 1 ustawy o p.d.o.p.

Podatnik uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT od miesiąca, w którym zrealizowana inwestycja zacznie generować przychód, niezależnie od wcześniejszego ponoszenia kosztów kwalifikowanych.

Dochody uzyskane ze sprzedaży wyrobów gotowych, powstałych przy udziale podwykonawców, są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jeżeli usługi te mają charakter pomocniczy, a główna działalność gospodarcza odbywa się w miejscu nowej inwestycji objętego decyzją o wsparciu.

Podatek od nieruchomości, mimo decyzji obarczającej współwłaścicieli, może zostać zaliczony w całości do kosztów uzyskania przychodów przez tego z małżonków, który ponosi ciężar podatku i wykorzystuje nieruchomość w działalności gospodarczej.

Cena zakupu netto nieruchomości od podmiotu powiązanego, w ramach decyzji o wsparciu nowej inwestycji, może być uznana za koszt kwalifikowany, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia o WNI, jeśli spełnia wymogi kwalifikowalności przewidziane w przepisach podatkowych.

Wydatki poniesione na budowę hali produkcyjno-logistycznej, poza aneksem kuchennym, kwalifikują się jako koszty kwalifikowane zgodnie z przepisami Rozporządzenia Rady Ministrów, co umożliwia wnioskodawcy skorzystanie ze zwolnienia podatkowego, zgodnie z ustawą o PIT.

Poniesione na budynku socjalno-biurowym oraz związane z nabyciem wyposażenia i urządzeń wydatki stanowią kwalifikowane koszty nowej inwestycji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz przepisów ustawy p.s.i. i rozporządzenia pomocowego, co uprawnia Wnioskodawcę do zwolnienia podatkowego w zakresie określonym w decyzji o wsparciu.

Reżim pomocy publicznej dopuszcza zaliczanie do kosztów kwalifikowanych wydatków na elementy inwestycji, takie jak zaplecze socjalne, jedynie po spełnieniu warunku ich wpisania do ewidencji środków trwałych. Ponadto, dla dochodów niekorzystających ze zwolnień istnieje obowiązek regularnej kalkulacji zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego.

Moment poniesienia wydatku inwestycyjnego kwalifikowanego do obliczania pomocy publicznej, zgodnie z § 10 Rozporządzenia o WNI, wymaga zarówno rzeczywistej zapłaty, jak i ujęcia środka trwałego w ewidencji. Zatem koszt uznaje się za poniesiony tylko po spełnieniu tych dwóch warunków.

Spółka jako reprezentująca pośrednio importera nie jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego VAT zapłaconego z tytułu importu towarów, gdyż nie istnieje związek między importowanymi towarami a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności Spółki.

Działanie podmiotu na podstawie nakazu organu władzy publicznej, które prowadzi do ekwiwalentnego świadczenia o charakterze usługi, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, nawet jeśli nosi ono nazwę odszkodowania.

Stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na działalność w SSE zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, nie obliguje do zwrotu pomocy publicznej. Po wygaśnięciu zezwolenia, spółka, spełniając wymogi, może wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. „CIT estoński”) w bieżącym roku podatkowym.

Do dochodu zwolnionego z CIT, zgodnie z decyzją o wsparciu, nie należy wliczać dochodów z działalności realizowanych poza wskazanym terenem. Zwolnienie dotyczy wyłącznie dochodów uzyskanych z działalności na terenie określonym w decyzji, przy zachowaniu zasad cen transferowych.

Dopuszczalne jest prowadzenie jednej wspólnej ewidencji rachunkowej dla działalności zwolnionej z CIT w oparciu o wiele decyzji o wsparciu, z rozliczeniem pomocy publicznej zgodnie z kolejnością wydania decyzji, gdy przepisy nie wymagają odrębności rozliczeń.

Zmiana statusu przedsiębiorcy w toku realizacji inwestycji w Polskiej Strefie Inwestycji, po wydaniu decyzji o wsparciu, nie wpływa na wskaźnik intensywności pomocy publicznej ani wysokość przysługującego zwolnienia z podatku CIT, ustalaną na dzień przyznania pomocy.

Podatnik, dokonując kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PDOF, powinien ujmować wydatki inwestycyjne w momencie ich faktycznego poniesienia (kasowo), zważywszy na ścisłą wykładnię zwolnień podatkowych oraz istniejące orzecznictwo.

Przychody i koszty uzyskania związane ze sprzedażą oprzyrządowania, służącego produkcji wyrobów zwolnionych, stanowią element kalkulacyjny zwolnionej działalności gospodarczej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT, o ile działalność ta jest bezpośrednio powiązana z działalnością prowadzoną na terenie strefy w oparciu o uzyskane zezwolenia/ decyzje.

Zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT dotyczy wyłącznie dochodu uzyskanego z realizacji nowej inwestycji, wyodrębnionego zgodnie z kryteriami funkcjonalnymi i ekonomicznymi, a wspólne koszty alokuje się wg klucza przychodowego.

Brak obowiązku kalkulacji i wpłaty zaliczek CIT w trakcie roku podatkowego od dochodów prowadzonej działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej, gdyż wartość dostępnego zwolnienia podatkowego przed dniem faktycznego udzielenia pomocy nie jest możliwa do precyzyjnego określenia.

Koszty uzyskania przychodu ponoszone przez spółkę w związku z zamkniętą dywizją w specjalnej strefie ekonomicznej, po formalnym wygaśnięciu zezwoleń, mogą być kwalifikowane jako koszty działalności opodatkowanej, z wyłączeniem amortyzacji budynku i strat niezamortyzowanych środków trwałych, które utraciły przydatność gospodarczą. Wygaśnięcie zezwolenia jest jednoznaczne z momentem złożenia wniosku

Nakłady związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznej, które nie zostały określone w dokumentacji PSI jako część nowej inwestycji, nie mogą być traktowane jako koszty kwalifikowane do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego, gdyż nie przyczyniają się do zwiększenia zdolności produkcyjnych ani do dywersyfikacji produkcji.

Wyroki TSUE nie stoją na przeszkodzie krajowym regulacjom odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki, pod warunkiem, że mogą oni skutecznie kwestionować ustalenia organu w procedurach dotyczących ich odpowiedzialności.

Wydatek na nabycie maszyn i urządzeń od podmiotu powiązanego, dokonany po cenie rynkowej, może stanowić koszt kwalifikowany nowej inwestycji w rozumieniu § 8 rozporządzenia ws. pomocy publicznej, na cel zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., pod warunkiem spełnienia przesłanek formalnych i materiałowych określonych w prawie podatkowym.

Koszt nabycia systemu ERP, stanowiący cenę nabycia wartości niematerialnych związanych z transferem technologii, kwalifikuje się do objęcia wsparciem jako koszt nowej inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej.