Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.

Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając wszystkie warunki ustawowe, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co zwalnia z podatku dochodowego przychody do określonej wysokości przez cztery lata podatkowe.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniając przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienie z podatku dochodowego w limicie 85 528 zł rocznie, przez cztery lata, począwszy od roku przeprowadzki.

Podatnik przenosząc miejsce zamieszkania do Polski po pobycie w UE przez co najmniej trzy lata, spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, nawet przy wcześniejszym składaniu PIT-36 z załącznikiem ZG w Polsce, o ile miejsce zamieszkania było poza RP.

Osoba przenosząca centrum interesów życiowych z Norwegii do Polski we wrześniu 2025 roku podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeniesienia. Dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Norwegii, przeprowadzonej po przeniesieniu rezydencji do Polski, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym. Osoba taka ma także prawo do ulgi na powrót, jeśli spełnienie

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, jeżeli w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło przeniesienie, nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, przy jednoczesnym przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o PIT, obywatel Białorusi, który przeprowadził się do Polski z Kartą Polaka, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2024-2027, mimo późniejszego zwrotu Karty w związku z uzyskaniem stałego pobytu.

Podatnikowi, który nie posiadał Karty Polaka w chwili przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie przysługuje ulga na powrót pomimo spełnienia pozostałych przesłanek określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który przebył migrację na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ubiega się o ulgę na powrót, musi wykazać, iż posiadał Kartę Polaka najpóźniej na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, jeśli inne przesłanki stosownej ulgi również zostały spełnione.

Podatnik, przenosząc miejsce zamieszkania z Wielkiej Brytanii do Polski w 2026 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania poza Polską w okresie trzyletnim poprzedzającym ten rok.

Wnioskodawca nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ przeniesienie jego miejsca zamieszkania na terytorium Polski nastąpiło przed 31 grudnia 2021 r., co wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Podatnik nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeśli nie posiada pełnych dowodów dokumentujących rezydencję podatkową poza Polską przez wszystkie wymagane ustawowo okresy przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę oraz w roku tej zmiany.

Wnioskodawca, który spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w szczególności brak zamieszkania w Polsce przez określony okres przed powrotem, ma prawo do ulgi na powrót. Zwolnienie dotyczy przychodów do wysokości 85 528 zł przez cztery lata.

Podatnik, przenosząc miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 roku i spełniając warunki określone w art. 21 ust. 43 pkt 1-4 ustawy o PIT, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co skutkuje zwolnieniem dochodów do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe.

Przeniesienie miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r. skutkujące powstaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce uprawnia do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem faktycznego i trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski.

Podatnik, który powrócił do Polski w 2024 roku i ponownie przeniósł się za granicę w tym samym roku, a następnie wrócił w 2025 roku, nie spełnia warunków dla skorzystania z ulgi na powrót, z uwagi na nieuzyskanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.