Środki zwrócone jako rekompensata za nadpłacone raty nie stanowią przychodu podatkowego, natomiast umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu konsolidacyjnego, częściowo dotyczące kilku inwestycji mieszkaniowych, tylko w części korzysta z zaniechania poboru podatku i jest częściowo opodatkowane.

Przychód z tytułu umorzenia części kredytu denominowanego w walucie obcej powinien być przeliczony na złote polskie stosując kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, nawet jeśli realne operacje kredytowe wykonywane były w PLN.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego na zakup odrębnej nieruchomości w postaci miejsca garażowego stanowi przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie kwalifikując się do zastosowania zaniechania poboru podatku z tytułu kredytów mieszkaniowych.

Kwota 80.000 zł uzyskana przez wnioskodawczynię z tytułu ugody oraz umorzenie zadłużenia kredytowego nie stanowią przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zwrot kosztów procesu oraz ugoda nie skutkują powstaniem obowiązków podatkowych z tytułu uprzednio odliczonych odsetek.

Zwrot środków uprzednio wpłaconych przez podatnika tytułem nienależnych świadczeń nie stanowi przychodu podatkowego, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Wypłata zwrotu nadpłaty z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych w wyniku zawarcia ugody z bankiem w sprawach frankowych nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed dniem 15 stycznia 2015 r. podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., w tym: zabezpieczenie hipoteczne, przeznaczenie na jedną inwestycję mieszkaniową oraz brak wcześniejszego skorzystania z podobnego

Kwoty nadpłaty kredytu i dodatkowa, wypłacone na podstawie ugody z bankiem, jako zwrot poniesionych wydatków, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu. Odsetki od nadpłaty są przychodem, ale są zwolnione z opodatkowania. Zwroty kosztów procesu nie mają wpływu na wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik otrzymujący zwrot uprzednio odliczonych kwot odsetek w ugodzie z bankiem musi doliczyć je do dochodu za rok zwrotu, proporcjonalnie do pierwotnych odliczeń. Rozliczanie małżonków w latach wspólnego odliczenia wymaga równego podziału obowiązku doliczenia zwrotu między niem. Organ potwierdził, że doliczeniu podlega wyłącznie kwota rzeczywiście zwrócona, a nie pełna wartość uprzednich odliczeń

Kwota zwrócona kredytobiorcy na mocy ugody z bankiem, mieszcząca się w uprzednio spłaconej sumie, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie powoduje defintywnych przysporzeń majątkowych.

Zwrot kwoty rat kapitałowo-odsetkowych na mocy ugody z bankiem, który nie prowadzi do przysporzenia majątkowego, nie powoduje powstania przychodu do opodatkowania w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód podlegający zaniechaniu poboru podatku, jeśli spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów. Zwrot nadpłaconych rat nie generuje przychodu podatkowego z uwagi na brak trwałego przysporzenia majątkowego.

Konwersja wierzytelności z pożyczki lub praw z umowy SAFE na udziały stanowi wniesienie wkładu niepieniężnego, a przychód powstaje z chwilą wpisu podwyższenia kapitału do rejestru. Różnice kursowe związane z tą konwersją nie są klasyfikowane jako przychody z zysków kapitałowych.

Zwolnienie kredytobiorcy z długu w drodze ugody bankowej, jako przysporzenie majątkowe, stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT; natomiast zwrot nadpłaconych rat kredytowych nie skutkuje powstaniem przychodu, gdyż nie prowadzi do definitywnego zwiększenia majątku podatnika.

Zwrot nienależnie pobranych świadczeń na podstawie nieważnej umowy kredytowej oraz związane z nimi odsetki ustawowe nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a wspomniane odsetki korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.

Umorzenie części wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed dniem 15 stycznia 2015 roku, zabezpieczonego hipotecznie, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o ile nie nastąpiło uprzednie zaniechanie poboru podatku od podobnego kredytu.

Zwrot świadczeń uiszczonych w związku z nieważną umową kredytową oraz odsetki za opóźnienie ich wypłaty, będące następstwem unieważnienia umowy, nie stanowią przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kredytobiorcom nadpłaconej kwoty w ramach nieważnej umowy kredytu nie stanowi dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a wypłacone odsetki za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Umorzenie wierzytelności kredytowej na cele mieszkaniowe, aby było zwolnione z podatku, musi spełniać warunki z § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie poboru podatku nie dotyczy umorzeń kredytowych, które nie wykazują cech umorzenia wierzytelności lub nie są związane z ujemnym oprocentowaniem.

Różnice kursowe powstałe przy spłacie zobowiązania w walucie obcej, niezależnie od sposobu pozyskania środków na ich spłatę, mogą stanowić podatkowe różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Umorzenie części kredytu związanego z lokalem mieszkalnym zwolnione z opodatkowania. Umorzenie dotyczące miejsca postojowego stanowi opodatkowany przychód. Zwrot nadpłaty kredytu nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.

W zakresie ustalenia, czy uregulowanie przez Centralę zobowiązań w walutach obcych prowadzi do powstania różnic kursowych po stronie spółki, przyjęto stanowisko, że na gruncie art. 15a ustawy o PDOP, takie różnice powstają, traktując mechanizm jako równoważny umowie przekazu.