Zawarcie ugody skutkującej nieważnością umowy kredytu hipotecznego umożliwia korektę przychodów podatkowych Banku od odsetek i prowizji za rok, w którym ugoda została zawarta, z wyjątkiem przychodów objętych przedawnieniem. Koszty dodatkowe, takie jak odsetki i koszty procesowe z ugody, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego przed 2015 rokiem na jedną inwestycję mieszkaniową podlega zaniechaniu poboru PIT, a zwrócone nienależnie wpłacone kwoty nie są przychodem podlegającym opodatkowaniu.
Zwrócone przez bank odsetki, uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej, podlegają doliczeniu do dochodu w zeznaniu podatkowym za rok otrzymania zwrotu, niezależnie od przedawnienia zobowiązań podatkowych, zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy o PIT.
Umorzenie kredytu hipotecznego powoduje powstanie przychodu z innych źródeł, lecz zaniechanie poboru podatku dotyczy wyłącznie części kredytu przeznaczonej na cele mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT; reszta umorzenia podlega opodatkowaniu.
Umorzenie przez bank odsetek karnych od zadłużenia przeterminowanego z tytułu zaciągniętego kredytu stanowi przysporzenie majątkowe, skutkujące powstaniem przychodu z innych źródeł u podatnika, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż obejmuje należności wymagalne i naliczone zgodnie z umową kredytową.
Kwota uzyskana z umorzenia części kredytu w drodze ugody stanowi przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu, jednakże częściowo objęty zaniechaniem poboru podatku, jeśli spełnia kryteria dotyczące kredytu na cele mieszkaniowe według obowiązujących rozporządzeń.
Zwrot nadpłaty wynikający z ugody dotyczącej kredytu denominowanego nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, stanowiąc jedynie restytucyjny charakter świadczenia.
Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego uznaje się za przychód w rozumieniu ustawy o PIT, niemniej korzystają one z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Zwrot nadpłaty nie stanowi przychodu podatkowego.
Zwrot przez bank kwoty rat kredytu i odsetek, wynikający z unieważnienia umowy kredytowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem jest restytucją świadczeń nienależnych i dla celów podatkowych pozostaje obojętny.
Umorzenie przez bank kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 2015 r., stanowi przychód, podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie dotyczy wyłącznie umorzonych kwot, a nie obejmuje innych przychodów uzyskanych w wyniku ugody.
Odsetki od nieważnej umowy kredytowej, uprzednio odliczone jako ulga odsetkowa, podlegają doliczeniu do dochodu w roku częściowego zwrotu, mimo braku ich wyszczególnienia w wyroku. Zasądzone odsetki ustawowe za zwłokę są zwolnione z opodatkowania.
Zwrot środków pieniężnych przez bank na rzecz kredytobiorców w ramach ugody, stanowiący restytucję wpłat kredytowych oraz zwrot kosztów procesowych, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
Spółka, działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z WHT lub preferencyjną stawkę WHT na podstawie UPO, nawet gdy certyfikat rezydencji kontrahenta jest uzyskany po wypłacie, o ile jego ważność obejmuje dzień płatności; jednakże wszelkie opłaty związane z udzieleniem gwarancji podlegają opodatkowaniu jako odsetki.
Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.
Przychody uzyskiwane z najmu krótkoterminowego nieruchomości będącej współwłasnością małżeńską, wykorzystywanej w działalności gospodarczej wnioskodawcy, stanowią przychody z tej działalności, a związane z nią koszty, w tym media i zapłacone odsetki od pożyczki hipotecznej, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.
Restytucja nienależnie pobranych przez bank środków w ramach ugody dotyczącej kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż nie jest to przysporzenie majątkowe, a jedynie zwrot kapitału.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku tylko w części, w jakiej środki kredytowe zostały przeznaczone na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej - budowy własnego budynku mieszkalnego.
Zwrot nienależnie pobranych świadczeń na podstawie nieważnej umowy kredytowej oraz związane z nimi odsetki ustawowe nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a wspomniane odsetki korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na refinansowanie kosztów związanych z zakupem nieruchomości, a nie bezpośrednio na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, stanowi przychód podatkowy. Zwolnienie z poboru podatku dochodowego nie znajduje zastosowania. Rekomendowana wypłata rekompensaty podlega częściowemu opodatkowaniu.
Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.
Kwota zwrócona przez bank w wyniku ugody dotyczącej kredytu frankowego, stanowiąca zwrot zapłaconych rat, nie jest przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż wiąże się z uprzednimi nadpłatami kredytowymi. Zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku od dochodów pochodzących z umorzenia części wierzytelności kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe na podstawie
Kwota uzyskana na mocy ugody sądowej, będąca zwrotem części środków pierwotnie uiszczonych bankowi, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że nie prowadzi do powstania trwałego przysporzenia majątkowego.
Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.