Podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na centrum interesów życiowych i gospodarczych zlokalizowane w Polsce. W razie konfliktu rezydencji z włoskimi organami, zastosowanie znajdą postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą wymagać procedury wzajemnego porozumienia.
Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.
Osoba, która była zamieszkała w Niemczech i powróciła do Polski, spełnia warunki uzyskania ulgi na powrót według art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zameldowania za granicą przez wymagany okres i posiadania obywatelstwa polskiego.
Osoba fizyczna, która przebywała i pracowała za granicą zgodnie z przepisami określonymi w art. 21 ustawy o PIT, jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i spełnienia pozostałych przesłanek formalnych, w tym przeniesienia ośrodka interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zwolnienie podatkowe, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, przysługuje wyłącznie podatnikom, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r. Przeniesienie przed tą datą wyklucza prawo do ulgi na powrót.
Osoba fizyczna, która przeniosła miejsce zamieszkania do Rzeczypospolitej Polskiej przed 1 stycznia 2022 r., nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca nie spełnia wymogu posiadania certyfikatu rezydencji, co stanowi przeszkodę w zastosowaniu ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania do Polski przed dniem 1 stycznia 2022 r.
Podatnik, który w trzech latach poprzedzających rok ponownego przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadał centrum interesów życiowych w kraju, nie spełnia warunków zwolnienia od podatku dochodowego określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.
Ustalenie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej).
Zakres obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Obowiązki płatnika w związku planem zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia cudzoziemców.
Opodatkowanie przychodów z usług remontowo-budowlanych (wyburzeniowych) na nieruchomościach w Niemczech polskiego rezydenta podatkowego.
Ustalenie rezydencji podatkowej i opodatkowania dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej na terytorium Polski na rzecz ukraińskiego pracodawcy.
Ustalenie obowiązku podatkowego i opodatkowanie dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii.
Uzyskanie dochodów z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych oraz dochodów z udziału w funduszach kapitałowych opodatkowanych w Szwecji podlega wyłączeniu z opodatkowania ich w Polsce i dochody te nie są uwzględniane w podstawie wymiaru daniny solidarnościowej.