Osoba fizyczna, która mimo pobytu w Polsce krótszego niż 183 dni wykonuje pracę najemną w Norwegii i dysponuje tam wynajmowanym lokalem, zachowuje polską rezydencję podatkową, jeżeli w Polsce prowadzi trwałą działalność gospodarczą, posiada zasadniczy majątek oraz utrzymuje silniejsze więzi rodzinne, towarzyskie i gospodarcze; w świetle art. 4 Konwencji polsko-norweskiej jej ośrodek interesów życiowych

Podatnik, który po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski zastosował ulgę na powrót w roku powrotu, może w drodze korekty zeznania zrezygnować ze zwolnienia za ten rok i uiścić zaległy podatek z odsetkami; jeżeli faktycznie nie skorzysta z ulgi w tym roku, może wybrać rozpoczęcie czteroletniego okresu zwolnienia od początku roku następnego.

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce ośrodek interesów życiowych oraz przebywająca tu ponad 183 dni podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Odsetki i dywidendy uzyskane w Norwegii mogą być opodatkowane w obu państwach, przy czym w Polsce stosuje się odliczenie podatku norweskiego w granicach limitu traktatowego i ustawowego. Zysk ze sprzedaży akcji, nieobjęty wyjątkami konwencyjnymi

Osoba, która w trakcie roku przenosi do Polski stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych, uzyskuje od dnia tego przeniesienia polską rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy, również gdy uprzednio była uznawana za rezydenta Norwegii. Wynagrodzenie lokalnego pracownika ambasady norweskiej, będącego polskim rezydentem i obywatelem Polski, jest opodatkowane

Prace konstrukcyjne, montażowe i instalacyjne realizowane przez przedsiębiorstwo norweskie w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, stanowiące gospodarczo i geograficznie powiązane projekty i trwające ponad 12 miesięcy, kreują zakład z art. 5 ust. 3 UPO od rozpoczęcia faktycznych prac na miejscu inwestycji do formalnego odbioru końcowego; czynności gwarancyjne nie przedłużają tego okresu. Art. 5

Rezydentem podatkowym Polski w 2025 roku jest osoba, która posiada w kraju centrum interesów życiowych, pomimo fizycznego pobytu poza Polską, jeśli powiązania osobiste i gospodarcze z Polską są trwałe i przeważające nad związkami z innym państwem.

Termin „nabycie” dla potrzeb art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza uzyskanie prawa własności przez podatnika, a zwolnienie z podatku możliwe jest przy przeznaczeniu przychodu na wskazane cele mieszkaniowe w okresie trzech lat.

Dochody uzyskiwane z pracy najemnej na pokładzie statku międzynarodowego, zarządzanego przez przedsiębiorstwo norweskie, podlegają w Polsce opodatkowaniu metodą proporcjonalnego odliczenia, a ulga abolicyjna nie jest limitowana kwotą 1360 zł.

Nie przysługuje wnioskodawcy ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na nieprzeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych z Polski oraz brak spełnienia wymogu zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.

Dochody uzyskane z pracy najemnej wykonywanej poza terytorium lądowym mogą korzystać z pełnej ulgi abolicyjnej bez ograniczenia, o ile praca nie jest wykonywana na terytoriach innych państw, gdzie nie zastosowano metody unikania podwójnego opodatkowania.

Osoba fizyczna prowadząca działalność zarobkową za granicą, posiadająca jednocześnie aktywa oraz dochody w Polsce, podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jeśli główne centrum jej interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w państwie obcym, zgodnie z przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, gdyż w latach 2022-2025 jego centrum interesów życiowych pozostawało w Polsce, co wyklucza przeniesienie rezydencji podatkowej zgodnie z definicją Konwencji polsko-norweskiej oraz regulacjami krajowymi.

Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.

Podatnik, będący marynarzem pracującym na statkach w żegludze międzynarodowej poza terytorium lądowym państw, może korzystać z ulgi abolicyjnej bez limitu kwotowego. Warunkiem jest stosowanie metody proporcjonalnego zaliczenia dla dochodów podatkowych uzyskanych w obcym państwie. Rodzaj statku nie wpływa na możliwość zastosowania ulgi.

Przychody z tytułu umowy zlecenia zawarte z polskim rezydentem podatkowym, oddelegowanym do pracy za granicą, podlegają możliwości zastosowania 20% ryczałtowych kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o PIT.

Wnioskodawca w latach 2022-2024 nie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Ze względu na dłuższy czas pobytu oraz główne źródło dochodu w Norwegii, spełniał warunki rezydencji podatkowej tego kraju, co zostało potwierdzone postanowieniami Konwencji polsko-norweskiej.

Podatnik posiadający ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w przypadku dochodów z umowy zlecenia zawartej z polskim zleceniodawcą i wykonywanej głównie za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba że dostarczy certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania podatkowego poza Polską. Brak takiego certyfikatu skutkuje obowiązkiem pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu.

Osoba fizyczna przebywająca przez większą część roku podatkowego 2025 w Norwegii, z głównym źródłem dochodu tamże, posiadająca powiązania osobiste i gospodarcze w obu krajach, nie spełnia warunków do posiadania miejsca zamieszkania w Polsce, w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawca nie spełnia wymogu posiadania certyfikatu rezydencji, co stanowi przeszkodę w zastosowaniu ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba fizyczna, która w większości roku przebywa na terytorium Polski i posiada tam centrum interesów życiowych, ma w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, niezależnie od czasowego zatrudnienia poza krajem.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót poprzez zwolnienie z podatku dochodowego do wysokości 85 528 zł rocznie przez cztery lata od momentu przeniesienia rezydencji.

Podatnik, nie posiadając w 2024 roku miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PDOF, nie był zobowiązany do opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej w Norwegii w Polsce.