Wydatki związane z remontem, mające na celu przywrócenie pierwotnych funkcji technicznych zapór wodnych, stanowią koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile przywracają pierwotny stan obiektu bez zwiększenia jego wartości użytkowej.

Jednorazowe wynagrodzenie zapłacone z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu nie może być uznane za koszt uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przychód z tytułu realizacji kontraktów długoterminowych powstaje z chwilą podpisania protokołu odbioru danego etapu, a zaliczki na poczet dostaw nie stanowią przychodu podatkowego, dopóki nie są zaliczone na poczet wykonanych prac. Koszty uzyskania przychodów mogą być proporcjonalnie rozliczane zgodnie z metodą uwzględniającą stopień realizacji kontraktu.

Wydatki około kredytowe związane z kredytami innymi niż na wypłatę dywidendy, stanowią koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie poniesienia. Wydatki dotyczące kredytu na wypłatę dywidendy są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do wartości tego kredytu.

Wydatki na nabycie i naprawy części zamiennych oraz części zamiennych wchodzących w skład pakietów naprawczych, traktowane jako koszty pośrednie, są potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. w dniu ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od ich bilansowego rozliczenia i momentu faktycznego zużycia.

Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na Systemy IT mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych, nawet jeśli projekt zostanie zaniechany. Przy zróżnicowanym użyciu Systemów IT, koszty te należy rozdzielać w stosunku do przychodów z poszczególnych źródeł zgodnie z kluczem przychodowym.

Wydatki poniesione na wtórne Fit-out należy traktować jako koszty pośrednie uzyskania przychodów. Powinny być zaliczane do kosztów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, a nie proporcjonalnie do okresu obowiązywania umowy najmu.

Wydatki ponoszone na pakiety medyczne dla współpracowników B2B nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowią koszty reprezentacji zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Opłata wstępna w umowie leasingu operacyjnego samochodów osobowych stanowi koszt uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, niezależnie od jej wysokości, o ile spełnia warunki definicji leasingu operacyjnego określone w ustawie o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Wydatki na zakup i utrzymanie konia, poniesione przez spółkę w celu udziału w zawodach jeździeckich oraz jako element programu motywacyjnego dla pracowników, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, przy założeniu ich racjonalnego związku z przychodami spółki.

Wydatki poniesione na remonty lokali użytkowych, jako koszty pośrednie, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e i 4d ustawy o CIT, niezależnie od okresu, w jakim przyniosą potencjalne przychody.

Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki na usługi doradcze poniesione przez podmiot w celu uczestnictwa w projekcie realizowanym przez jednostkę samorządu terytorialnego, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli przyczyniają się do zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów podatnika.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Na podmiot zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych wskazuje data powstania przychodu i sukcesja praw podatkowych, przy czym spółka dzielona rozpoznaje przychody powstałe przed Dniem Wydzielenia, a spółka przejmująca - powstałe po tej dacie, zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej.

Przychody uzyskane z przeniesienia praw do tokenów użytkowych na określony czas należy zaliczać do przychodów z innych źródeł, a nie do zysków kapitałowych, jako że nie spełniają one przesłanek wymiany według art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT. Wydatki na nabycie tokenów stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, a więc potrącalne w dacie ich poniesienia

Wydatki Okołotransakcyjne, jako koszty pośrednie uzyskania przychodów, powinny podlegać alokacji na dwa źródła przychodów – zyski kapitałowe oraz inne przychody – według proporcji przychodów, na podstawie klucza wskazanego w art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Otrzymując dywidendy od spółek zależnych, które są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy CIT, podatnik nie jest zobowiązany do proporcjonalnego przypisywania kosztów pośrednich do tych przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy CIT, gdyż przychody te nie wiążą się z poniesieniem kosztów bezpośrednich.

Wynagrodzenie dodatnie typu earn-out w umowach sprzedaży udziałów kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d CIT. W zbyciu udziałów w celu umorzenia koszty nabycia są rozpoznawalne podatkowo, lecz strata nie jest generowana, niepowiązana z art. 12 ust. 4 pkt 3 CIT.

Wydatki na składki ubezpieczeniowe na życie wspólników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazano związku z uzyskiwanymi przez spółkę dochodami oraz nie zostały one określone w umowie spółki ani uchwale wspólników.

Wydatki na remontowo-adaptacyjne prace Fit-Outu Wtórnego, służące dostosowaniu niezmiennie użytkowych lokali do potrzeb najemców, stanowią koszty pośrednie uzyskania przychodu w CIT, rozliczane jednorazowo w dacie ich poniesienia, bez zwiększania wartości początkowej nieruchomości.

Wynagrodzenie za rozwiązanie umowy najmu stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, będący kosztem pośrednim, potrącanym zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Wydatek ten został uznany za racjonalny i uzasadniony gospodarczo, niepodlegający wyłączeniu z art. 16 ust. 1 ustawy.