Podatnikowi przysługuje prawo do ulgi termomodernizacyjnej na wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, nawet przy braku formalnego zakończenia budowy, o ile budynek faktycznie spełnia funkcję mieszkalną i wydatki zostały udokumentowane zgodnie z wymogami ustawy.

Wydatki poniesione na modernizację systemu grzewczego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym mogą być uwzględnione w uldze termomodernizacyjnej, jeśli prowadzą do poprawy efektywności energetycznej i spełniają określone w przepisach wymogi dotyczące dokumentacji oraz kwalifikowalności względem przepisów prawa podatkowego.

Prawo do ulgi termomodernizacyjnej przysługuje wyłącznie właścicielowi lub współwłaścicielowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, rozumianego jako część składowa nieruchomości gruntowej, co oznacza, że właścicielem budynku nie może być osoba, która nie jest właścicielem gruntu, na którym budynek został posadowiony.

Podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej na wydatki poniesione w roku podatkowym, gdy budynek faktycznie spełnia funkcje mieszkalne, niezależnie od formalnego zakończenia procedur budowlanych, jeśli prace prowadzą do zwiększenia efektywności energetycznej.

Odliczenie wydatków termomodernizacyjnych jest możliwe nawet bez formalnego zakończenia budowy, jeśli budynek faktycznie spełnia funkcje mieszkalne. Wystarczające jest, aby faktycznie istniał jako budynek mieszkalny na moment odliczenia w ramach ulgi.

Podatnik będący właścicielem lokalu mieszkalnego w dwulokalowym budynku jednorodzinnym, który ponosi wydatki na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, pod warunkiem rozliczenia wydatków zgodnie z ustawą o podatku dochodowym oraz uwzględnienia ewentualnego dofinansowania publicznego.

Skuteczne ponowne skorzystanie z ulgi termomodernizacyjnej jest możliwe, o ile przedsięwzięcie jest ukończone zgodnie z wymogami ustawy w terminie trzech lat i nie przekracza ustalonego limitu odliczeń. Odliczenia różnorakich etapów modernizacji mogą być rozdzielne pod warunkiem formalnego zakończenia każdego z etapów.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia VAT w części wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej, związanej z działalnością opodatkowaną sprzedażą energii. Wydatki niezwiązane z działalnością opodatkowaną są wyłączone z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Dochód uzyskany przez wspólnotę mieszkaniową z tytułu odszkodowania od dewelopera, w części przeznaczonej na modernizację zasobów mieszkaniowych i spłatę związanego z tym kredytu, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Wydatki na dodatkową instalację fotowoltaiczną (z wymianą falownika) kwalifikowane są do ulgi termomodernizacyjnej, podczas gdy wydatki na pompy ciepła powietrze-powietrze nie spełniają przesłanek odliczenia w ramach tej ulgi z uwagi na brak spełnienia warunku części instalacji grzewczej.

Wydatki poniesione jako wkład własny na przedsięwzięcia termomodernizacyjne, takie jak instalacja fotowoltaiczna, mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o ile nie zostały zrefinansowane i są udokumentowane fakturami VAT, a przedsięwzięcie zakończy się w ciągu 3 lat.

Podatnik będący współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo do odliczenia faktycznie poniesionych wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej, jeśli spełnia wymogi art. 26h ustawy o PIT, a wysokość odliczenia nie przekracza 53 000 zł.

Dla celów ulgi termomodernizacyjnej z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych właścicielem budynku jednorodzinnego, którego budynek stanowi część składową, jest wyłącznie właściciel gruntu, na którym ten budynek został wzniesiony.

Podatnik, który wybudował budynek mieszkalny na dzierżawionym gruncie, nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy PIT, gdyż nie jest właścicielem budynku z mocy zasady 'superficies solo cedit'.

Wydatki poniesione na wymianę pokrycia dachowego, o ile nie obejmują działań związanych z jego dociepleniem, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej przewidzianej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik będący właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który spełnia definicję z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, może odliczyć wydatki związane z termomodernizacją, nawet jeśli budynek nie posiada formalnej zgody na użytkowanie, pod warunkiem, że budowlane warunki istnienia są spełnione.

Wydatki na materiały i usługi zastosowane do termomodernizacji, o ile spełniają ustawowe wymogi, mogą być odliczane w ramach ulgi termomodernizacyjnej przez właściciela jednorodzinnego budynku mieszkalnego.

Wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego podlegają odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej pod warunkiem, iż są udokumentowane fakturami wystawionymi przez czynnych podatników VAT, a ich przedmiot jest zgodny z wykazem materiałów i usług określonym w przepisach wykonawczych, co wyklucza możliwość odliczenia kosztów wysyłki czy transportu i dostarczenia materiałów

Wysokość wydatków na przedsięwzięcia termomodernizacyjne, uprawniających do ulgi podatkowej, ustala się wyłącznie na podstawie faktur wystawionych przez czynnych podatników VAT; inne dokumenty są nieadekwatne.

Podatnik ma prawo do ulgi termomodernizacyjnej dla wydatków poniesionych przed formalnym pozwoleniem na użytkowanie, jeśli budynek spełnia definicję istniejącego w momencie odliczenia wydatków.

Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej na wydatki związane z wymianą stolarki drzwiowej na elementy o lepszych parametrach izolacyjności cieplnej, o ile nie wyczerpano limitu ulgi, a wydatki zostały właściwie udokumentowane.

Podatnik, który po roku dokonania odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej otrzymał zwrot wydatków, zobowiązany jest do ich doliczenia do dochodu za rok, w którym zwrot ten otrzymał, zgodnie z art. 26h ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednostka samorządu terytorialnego, realizując swoje zadania ustawowe bez czynności opodatkowanych, nie jest uprawniona do odliczenia VAT z tytułu zakupów służących działalności nieopodatkowanej.