Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.
Wartość początkową odpisów amortyzacyjnych dla samochodu nabytego poprzez zakup i darowiznę należy ustalić według ceny nabycia oraz wartości rynkowej, a dla samochodu nieuznanego za używany według przepisów, stosować standardową stawkę amortyzacyjną 20%.
Opłaty przyłączeniowe są kosztami pośrednimi, niepodlegającymi wliczeniu do wartości początkowej środka trwałego, zaś czynsz dzierżawny może podnieść wartość początkową środka trwałego w ramach procesu inwestycyjnego farmy fotowoltaicznej.
Kwota zapłacona przez wnioskodawcę na rzecz banku w kontekście spłaty długu upadłego przedsiębiorstwa może być uznana za koszt uzyskania przychodów, uwzględniona proporcjonalnie do wartości zakupionych nieruchomości jako koszt sprzedaży niezabudowanej działki oraz poprzez odpisy amortyzacyjne nieruchomości użytkowej, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.
Wydatki poniesione na odtworzenie infrastruktury technicznej przy przebudowie budynków, o ile nie powodują ulepszenia środków trwałych, należy traktować jako koszty pośrednie inwestycji, nie podlegające bezpośredniemu rozliczeniu poprzez odpisy amortyzacyjne na budynki.
Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.
Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.
Koszt zakupu dodatkowego kompletu kół, poniesiony po przekazaniu samochodu korzystającemu do używania, nie stanowi wydatku ulepszającego środek trwały i nie zwiększa jego wartości początkowej na potrzeby amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.
W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.
Zakup dodatkowego kompletu kół do leasingowanego samochodu po jego przekazaniu użytkownikowi nie zwiększa wartości początkowej środka trwałego w rozumieniu art. 16g ustawy o CIT, gdyż wydatki ponoszone po dniu oddania środka do używania są traktowane jako koszty eksploatacyjne.
Przeniesienie przedsiębiorstwa w spadku do jednoosobowej działalności przez sukcesora powoduje przejęcie praw i obowiązków podatkowych zmarłego przedsiębiorcy, lecz zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów jest niedopuszczalne przy opodatkowaniu ryczałtem; podział spadku bez spłat pozostaje neutralny podatkowo z uwagi na zwolnienia dla osób z I grupy podatkowej.
Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, jeśli spełnione są przesłanki określone w ustawie o CIT, mimo obowiązku używania KSeF.
Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniające wymogi formalne i dokumentujące rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stosownie do przepisów ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku ich wystawiania w ramach KSeF.
Wartość początkową środków trwałych nabytych w trakcie wspólności małżeńskiej oraz w drodze spadku ustala się odpowiednio według ceny nabycia oraz wartości rynkowej z dnia nabycia spadku. Koszty notarialne związane z działem spadku nie powiększają tej wartości, jako że nabycie nastąpiło nieodpłatnie w drodze spadku, a dział spadku jest wtórny wobec nabycia spadku.
Faktura wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnia inne wymogi formalne i materialne, nie pozbawia podatnika prawa do zaliczenia związanych z nią wydatków do kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Wystawienie faktury zakupowej bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie wyklucza uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad dokumentacyjnych i wykazania związku wydatku z przychodem Spółki, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.
Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają kryteria formalne i materialne oraz potwierdzają rzeczywiste transakcje, mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych według art. 106ga ustawy o VAT.
Wystawienie faktur zakupowych poza Krajowym Systemem e-Faktur nie stanowi bariery dla zaliczenia związanych z nimi wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
W przypadku umowy leasingu finansowego samochodu osobowego wykorzystywanego do celów mieszanych, opłaty wprowadzone w wartość początkową środka trwałego i rozliczane przez odpisy amortyzacyjne, nie wpływają na dochód opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek; opodatkowanie obejmuje 50% odpisów amortyzacyjnych oraz części odsetkowej rat leasingowych.
Opłaty przyłączeniowe do sieci elektroenergetycznej ponoszone w związku z budową farmy wiatrowej nie mogą być wliczane do wartości początkowej środków trwałych ze względu na ich charakter, lecz powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W obliczaniu wskaźnika EBITDA dla celów limitu z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, spółka powinna powiększyć EBITDA o niezamortyzowane koszty finansowania dłużnego związane z nieruchomością, które zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przy jej sprzedaży.