Wydatki na wymianę skorodowanego odcinka sieci stanowią wydatki remontowe, podlegające bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli roboty odtwarzają jej pierwotną sprawność techniczną i użytkową, bez wzrostu wartości użytkowej środka trwałego. Użycie materiałów lub technologii nowszych niż pierwotnie zastosowane nie nadaje pracom charakteru ulepszenia, gdy jest następstwem aktualnych
Koszty CBAM, zarachowane, lecz nieopłacone, muszą zostać faktycznie poniesione, aby mogły być uznane jako koszty uzyskania przychodów w ujęciu podatkowym na podstawie ustawy o CIT; ich kwalifikacja zależy od daty faktycznego poniesienia względem roku podatkowego, na który przypada odpowiadający im przychód.
Przychody i koszty związane ze świadczeniami otrzymanymi przez spółkę przed wyborem opodatkowania ryczałtem, podlegają wstępnej korekcie według art. 7aa ustawy o PDOP, o ile występuje różnica czasowa lub nie zostały wcześniej ujęte podatkowo. Umorzone subwencje nie podlegają tej korekcie przy braku różnic czasowych.
Koszty związane z mechanizmem CBAM mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznego poniesienia, zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 i 4c ustawy o CIT, co oznacza, iż możliwe jest ich rozliczenie jedynie w latach, w których rzeczywiście zostały poniesione.
Przychody i koszty wspólnika spółki typu SCSp, transparentnej podatkowo w Luksemburgu, uznaje się za przychody i koszty z pozarolniczej działalności gospodarczej. Powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do udziału w zysku w momencie uzyskania lub poniesienia przez Fundusz, niezależnie od momentu faktycznej wypłaty dla wspólnika. Wpłaty do i wypłaty z SCSp są neutralne podatkowo, jeśli opodatkowane
Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.
Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.
Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wyłącznie w momencie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji, niezależnie od formy spłaty zobowiązania podstawowego.
Kwota waloryzacji kaucji oraz waloryzacji partycypacji, wypłacana przez Spółkę w związku z sprzedażą lokali mieszkalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z przychodami z tej działalności, który należy rozliczać w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.
Wynagrodzenia z tytułu umów o pracę stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich należenia, a wynagrodzenia z tytułu umów cywilnoprawnych jako koszty bezpośrednie są rozliczane w roku podatkowym uzyskania odpowiadających im przychodów.
Wpłaty dokonane przez wspólnika na kapitał rezerwowy spółki zależnej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż art. 16 ust. 1 pkt 53 ustawy wyłącza dopłaty z kosztów podatkowych, traktując je jako operacje kapitałowe, nie wpływają one na przychód podatkowy.
Przychód z umowy subpartycypacji jest rozpoznawany w momencie otrzymania płatności, a nie zbycia prawa majątkowego. Kosztem uzyskania przychodu są spłaty na rzecz Funduszu, a ich momentem rozpoznania jest data faktycznej zapłaty, zgodnie z art. 12 ust. 3e i art. 15 ust. 4 ustawy CIT.
Wydatki związane z utworzeniem kanału dystrybucji, jako pośrednie koszty uzyskania przychodów, nie powiązane bezpośrednio z określonym przychodem, są potrącalne w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, co wyklucza ich rozliczenie proporcjonalnie do długości okresu używania kanału.
Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.
Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.
Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.
Wydatki poniesione na czynności notarialne związane z przekształceniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytowo-akcyjną, powinny być rozpoznane jako koszty uzyskania przychodu w księgach spółki przekształcanej na moment ich poniesienia, a nie przenoszone do kosztów spółki przekształconej.
Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.
Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.
Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.
Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.