Dopuszczalne jest archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, jeśli procedury zapewniają autentyczność, integralność i czytelność, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, nie wpływając na prawo do odliczenia podatku VAT z dokumentów spełniających definicję faktury. Jednak prawo to nie dotyczy dokumentów niebędących fakturami.

Archiwizowanie dokumentów księgowych, w tym faktur, wyłącznie w formie elektronicznej jest dozwolone pod warunkiem zapewnienia autentyczności, integralności i czytelności. Uprawnienie do odliczenia VAT jest ograniczone do elektronicznie przechowywanych faktur, które spełniają wymogi ustawy i nie obejmuje innych dokumentów nieuznawanych za faktury zgodnie z ustawą o VAT.

Przechowywanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, z zachowaniem zasad integralności, autentyczności i czytelności, jest dopuszczalne bez papierowych kopii. Prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od spełnienia warunków zarówno przez dokumenty, jak i przez transakcje, których dotyczą.

Prawo do odliczenia VAT naliczonego powstaje z chwilą faktycznego otrzymania faktury, wystawionej poza KSeF, gdy spełnione są materialne przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a późniejsze przesłanie faktury do KSeF nie wpływa na ten moment.

Nie jest dopuszczalne wskazywanie referencji do faktur pierwotnych wyłącznie w zewnętrznym załączniku poza KSeF dla spełnienia obowiązków informacyjnych na fakturze korygującej, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT.

Podatnikowi przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi z pominięciem systemu KSeF, pod warunkiem, że faktury te spełniają wymogi dokumentacyjne ustawy VAT i inne przesłanki uznania takich kosztów określone w ustawie o CIT.

Oznaczenie faktur w ewidencji JPK VAT wymaga zachowania zgodności z trybem ich wystawienia i źródłem pochodzenia; oznaczenie BFK obowiązuje dla faktur zagranicznych oraz pdf, podczas gdy korekta z ulgi na złe długi zachowuje pierwotne oznaczenie faktury. Rabaty pośrednie wymagają notyfikacji jako DI i WEW.

Prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje z faktur doręczonych poza KSeF, pomimo wymogu użycia KSeF, gdy spełnione są inne warunki określone w ustawie o VAT. Niedopełnienie obowiązku wystawienia faktury w KSeF nie stanowi przesłanki negatywnej wykluczającej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych niezgodnie z obowiązkiem KSeF, o ile faktury te dokumentują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, odzwierciedlają transakcje podlegające opodatkowaniu i spełnione są pozostałe przesłanki odliczenia podatku VAT.

Podatnik, którego proporcja sprzedaży wynosi 100%, zachowuje prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur wystawionych poza KSeF, o ile zgodność formalno-materialna faktury jest zachowana, nie zaś forma wystawienia. Data faktycznego otrzymania takich faktur stanowi moment powstania prawa do odliczenia.

Faktury wystawione poza KSeF, dokumentujące rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, mogą zostać uznane za podstawę zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, niezależnie od formalnego obowiązku ich wystawienia przez KSeF.

Warunek „odbioru faktury” finalnego nabywcy węglowego, w rozumieniu art. 31a ust. 3i ustawy akcyzowej, zostaje spełniony z chwilą przydzielenia numeru KSeF fakturze w trybach online i offline, oraz w trybie awaryjnym, o ile nie nastąpi wcześniejsze faktyczne otrzymanie tej faktury poza KSeF przez nabywcę.

Zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów nie jest wykluczone przez fakt wystawienia faktur poza KSeF, pod warunkiem, że spełniają one formalne i materialne wymogi ustawowe dla uznania ich za dowód księgowy zgodnie z ustawą o CIT.

Faktura zakupowa wystawiona poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniająca formalne wymogi VAT, może stanowić podstawę zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Faktura zakupowa wystawiona poza systemem Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnia wymogi formalne oraz potwierdza rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, może stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT.

Brak wystawienia faktur przez KSeF nie wyklucza zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełnione są ogólne warunki dla uznania wydatków za koszty podatkowe zgodnie z ustawą o CIT.

Brak wystawienia faktury przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur nie stanowi samodzielnej przesłanki wykluczającej możliwość zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli faktura ta spełnia wszystkie wymogi dowodu księgowego oraz przesłanki określone w ustawie o CIT.

Podatnik jest uprawniony do uznania wydatków za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, które zostały udokumentowane fakturami zakupowymi, nawet gdy faktury te, wbrew obowiązkowi, pominięto w Krajowym Systemie e-Faktur, o ile dokumentują rzeczywiste i prawidłowe transakcje gospodarcze.

Faktury wystawione poza KSeF mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile dokumentują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze i spełniają wymogi prawa rachunkowego, niezależnie od naruszeń formalnych wynikających z ustawy o VAT.

Faktury dokumentujące rzeczywiste zdarzenia gospodarcze mogą być uznane za podstawę dla rozpoznania kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od formy wystawienia, o ile spełnione są warunki wynikające z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT; techniczne wymogi KSeF mają autonomiczne zastosowanie na gruncie Ustawy o VAT i nie wpływają na przepisy dotyczące CIT.

Podatnik VAT nie jest obowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż usług zwolnionych z VAT, o ile nabywca nie zgłosi żądania jej wystawienia w ustawowym terminie, co nie kreuje obowiązku dokumentowania czynności fakturą ustrukturyzowaną przez KSeF, chyba że obowiązek taki wynika z ustawy o VAT.

Podatnik będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami zakupowymi wystawionymi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), pod warunkiem spełnienia innych przesłanek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dopuszczalne jest uznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków dokumentowanych fakturami wystawionymi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, jeżeli spełniają ogólne przesłanki przewidziane w ustawie o CIT.

Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur (KSeF), spełniające wymagane prawem wymogi, mogą stanowić podstawę uniemożliwiającą zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Forma techniczna tych faktur nie wpływa na ich skutki podatkowe.