Polski obywatel mający rezydencję podatkową w Rumunii, nie posiadający ośrodka interesów życiowych w Polsce ani nie przebywający tam ponad 183 dni, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody uzyskane z pracy za granicą w takim przypadku nie podlegają polskiemu opodatkowaniu.

Opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (estoński CIT) może podlegać podatnik zatrudniający co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty przez 300 różnych dni w roku podatkowym; warunek nie jest spełniony poprzez zsumowanie krótszego okresu zatrudnienia większej liczby osób.

Do kalkulacji pięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia w celu oceny obowiązku opodatkowania dochodów jako ukrytych zysków w ramach CIT estońskiego, wynagrodzenia z różnych tytułów u jednej osoby traktuje się łącznie, jednak przeliczenie średniego wynagrodzenia powinno być oparte na liczbie zatrudnionych osób, a nie liczbie etatów.

Podatnik estońskiego CIT musi spełniać warunek zatrudniania co najmniej trzech osób na pełnych etatach przez 300 dni roku podatkowego, co oznacza, że sumaryczne łączenie etatodni nie jest dopuszczalne.

Spółka nie spełniła wymogów umożliwiających zastosowanie przepisów dotyczących CIT estońskiego, ponieważ nie zwiększyła zatrudnienia do wymaganych poziomów od początku opodatkowania ryczałtem, wbrew regulacjom art. 28j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka rozpoczynająca działalność w ramach Estońskiego CIT spełnia warunek zatrudnienia, jeśli w pierwszych trzech latach corocznie zwiększa zatrudnienie o pełen etat, bez konieczności pracy na pełen etat przez 300 dni rocznie.

Małżonka wspólnika, mimo objęcia udziałów wspólnością majątkową małżeńską, nie uzyskuje statusu wspólnika i może być uwzględniona w limicie zatrudnienia art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy CIT dla opodatkowania Estońskim CIT.

Podatnik nie spełnia warunku zatrudnienia określonego w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, jeśli w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem nie zapewnił pracy w wymiarze co najmniej 3 etatów przez minimum 300 różnorodnych dni, niezależnie od wcześniejszych umów zlecenia.

Zasadą jest, że wynagrodzenie studentów wykonujących umowy zlecenia z tytułu czynności na rzecz spółki, może być uwzględnione przy ustalaniu spełnienia warunku zatrudnienia wymaganego do wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, gdyż art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o CIT nie przewiduje ich wyłączenia z tej kategorii.

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę, przebywający na urlopie wychowawczym, wlicza się do wymaganej liczby pracowników, której spełnienie jest konieczne dla opodatkowania spółki ryczałtem dochodowym. Okoliczność taka nie wyłącza spełnienia warunku zatrudnienia zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą, by korzystać z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, w drugim i trzecim roku działalności winien jedynie zwiększyć zatrudnienie o co najmniej jeden etat rocznie bez konieczności spełnienia wymogu zatrudnienia przez 300 dni; pełny wymóg dotyczy dopiero czwartego roku działalności.

Podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą jest zwolniony z obowiązku spełnienia warunku zatrudnienia w pierwszym roku działalności oraz dwóch następnych latach, z zobowiązaniem do corocznego zwiększania zatrudnienia o pełen etat do osiągnięcia wymaganego przez ustawę poziomu zatrudnienia w czwartym roku opodatkowania ryczałtem.

Spełnienie warunku corocznego zwiększania zatrudnienia zgodnie z art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT nie wymaga całorocznego zatrudnienia nowego pracownika, o ile docelowy wymiar w czwartym roku obejmuje pełne 300 dni. Brak jego spełnienia do końca roku skutkuje utratą prawa do ryczałtu, nie wymagając korekty wcześniejszych lat.

Podatnik, który na dzień zmiany formy opodatkowania zamyka księgi rachunkowe, nie kwalifikuje się jako 'podatnik rozpoczynający działalność' dla celów estońskiego CIT. Taka jednostka nie posiada prawa do preferencyjnych rozwiązań podatkowych związanych z ryczałtem od dochodów spółek, jeśli pierwszy rok podatkowy został zamknięty przed zmianą formy opodatkowania.

Pracowników na urlopie bezpłatnym wlicza się do limitu minimalnego zatrudnienia w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, ponieważ pozostają oni w stosunku pracy z pracodawcą.

Spółka, wybierająca jako formę opodatkowania ryczałt od dochodów spółek, spełnia wymogi zatrudnienia określone w art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, jeżeli w drugim roku podatkowym zwiększy zatrudnienie o co najmniej 1 etat, a w trzecim roku osiągnie stan zatrudnienia 3 etatów, co pozwala na kontynuację opodatkowania ryczałtem bez konieczności dodatkowego zwiększania zatrudnienia.

Spółka spełnia warunek zatrudnienia wymagany dla estońskiego CIT poprzez program łącznego zatrudnienia. Zatrudnianie do czerwca dwóch pracowników, a następnie od czerwca czterech - spełnia sumaryczne kryterium zatrudnienia co najmniej 3 etatów przez min. 300 dni w roku.

Spełnienie warunku zatrudnienia co najmniej trzech pracowników w przeliczeniu na pełne etaty przez 300 dni w roku podatkowym, określonego w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, wymaga utrzymania nieprzerwanego poziomu zatrudnienia na wskazanym poziomie przez pełny okres wskazany w przepisie, co do zasady wykluczając możliwość kumulacyjnego uwzględnienia krótkotrwałych zatrudnień.

Spółka opodatkowana estońskim CIT nie spełni warunków określonych w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o CIT, jeżeli zatrudnia osoby na krótkoterminowe umowy cywilnoprawne, nie realizując miesięcznie wymaganych wydatków oraz obowiązków płatnika. Wynagrodzenia młodych studentów zwolnione z ZUS mogą być uznane za spełniające kryteria wydatków.

Spółka nie spełniła warunków opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek od 2023 roku z uwagi na niespełnienie wymogu dotyczącego minimalnego zatrudnienia, co skutkuje obowiązkiem rozliczania się na formularzu CIT-8 za lata 2023 i 2024.

Spełnienie warunku zwiększenia zatrudnienia przez krótki okres oraz uznanie osoby na urlopie bezpłatnym za pracownika spełnia wymogi art. 28j CIT dla podatników rozpoczynających działalność, umożliwiając dalsze korzyści z opodatkowania ryczałtem.

Spółka z o.o., która zawarła umowę w lutym 2024 r., rozpoczyna działalność od tej daty, co determinuje moment zgłoszenia estońskiego CIT. Złożenie ZAW-RD w marcu 2024 r. czyni zgłoszenie nieskutecznym i wyklucza ulgowe traktowanie spółki jako rozpoczynającej działalność gospodarczą.

Przypadek przebywania pracownika na urlopie bezpłatnym nie stanowi naruszenia warunku zatrudnienia zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, co nie wyklucza możliwości korzystania przez podatnika z ryczałtowego opodatkowania dochodów spółek.

W przypadku podatnika rozpoczynającego działalność gospodarczą, zawarcie umowy zlecenia nie wpływa na zwiększenie wymaganego zatrudnienia dla celów estońskiego CIT. Podatnik ma obowiązek stopniowego zwiększania etatów od drugiego roku działalności, a zatrudnienie pracownika na pełen etat od 1 grudnia 2025 r. spełnia wymogi art. 28j ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.