Działalność badawczo-rozwojowa spółki X Sp. z o.o., spełniająca kryteria twórczości i systematyczności, kwalifikuje się jako działalność B+R zgodnie z art. 4a Ustawy CIT, uprawniając do ulgi badawczo-rozwojowej, z zastrzeżeniem, że tylko niektóre koszty mogą być uznane za kwalifikowane.

Opłaty za licencje i subskrypcje na oprogramowanie specjalistyczne, nie będące aktywami materialnymi, nie stanowią kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT i tym samym nie mogą być odliczone od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Spółka, działając jako płatnik, jest uprawniona do stosowania zwolnienia lub preferencyjnej stawki podatku u źródła, nawet jeśli certyfikat rezydencji zostanie uzyskany po płatności, pod warunkiem że jego ważność obejmuje datę płatności, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez Bank spełnia ustawowe przesłanki uznania jej za działalność B+R, w związku z czym koszty wynagrodzeń oraz odpisów amortyzacyjnych związane z tą działalnością mogą być uznane za koszty kwalifikowane, uprawniając Bank do ulgi B+R na mocy art. 18d Ustawy o CIT.

Przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z różnych zagranicznych źródeł można klasyfikować jako "przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiające zastosowanie do nich opodatkowania ryczałtem, o ile Polska nie miałaby prawa do ich opodatkowania bez zmiany rezydencji podatkowej.

Działalność spółki w ramach projektu, co do zasady, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi podatkowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisy amortyzacyjne od licencji są uznane za koszty kwalifikowane, jeśli spełniają wymogi ustawowe.

Działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej umożliwiające zastosowanie ulgi B+R, lecz nie wpływa na podstawę daniny solidarnościowej ani nie uprawnia do korekty deklaracji DSF-1.

Przychód z odpłatnego zbycia opracowanego we własnym zakresie know-how, jako wartość niematerialna i prawna związana z działalnością trychologiczną, podlega opodatkowaniu stawką ryczałtową 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zaś stawką 3%, przewidzianą dla ruchomych składników majątku.

Koszty pracowników angażowanych w działalność rozwojową Spółki, zaliczone do wartości początkowej WNiP i stanowiące podstawę do odpisów amortyzacyjnych, mogą być rozliczane jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT.

Prace prowadzone przez Spółkę nad oprogramowaniem do zdalnego odczytu zużycia mediów stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 CIT, a odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych związanych z tymi pracami mogą stanowić koszty kwalifikowane do ulgi B+R.

Działalność wnioskodawcy w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową, spełniając definicję zawartą w art. 4a pkt 26) ustawy o CIT. Niemniej, brak jednolitego podejścia do rozliczeń kosztów uniemożliwia uznanie części z nich za koszty kwalifikowane w świetle ulgi B+R.

Działalność polegająca na budowie prototypów spełnia wymogi działalności badawczo-rozwojowej w kontekście art. 4a pkt 26 CIT, jednak uzyskanie korzyści podatkowych z ulgi B+R wymaga jednolitego sposobu dokumentowania wydatków kwalifikowanych zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT.

Działalność polegająca na budowie prototypu może być uznana za badawczo-rozwojową, jednak równoczesne stosowanie różnych metod zaliczenia kosztów prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów w ramach jednego projektu wyklucza uznanie ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.

Realizacja Projektu UE 1 i UE 2 spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia związanych z nimi odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do wkładu własnego Spółki, zgodnie z art. 18d ust. 2a i 3 ustawy o CIT.

Działalność obejmująca budowę prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby wydatki związane z taką działalnością mogły być uznane za koszty kwalifikowane, ich rozliczanie musi być dokonane w sposób jednolity dla całego projektu prac rozwojowych.

Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie budowy prototypu w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże formy rozliczania kosztów prac rozwojowych muszą być jednolite (według art. 15 ust. 4a) w ramach jednego projektu, co warunkuje możliwość skorzystania z ulgi B+R.

Działalność związana z projektowaniem nietypowych szalunków i deskowań stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 updop, co uprawnia do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej. Koszty związane z tymi projektami, spełniając warunki określone w art. 18d ust. 2-3 updop, mogą być kwalifikowane jako koszty podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania.

Koszty prac rozwojowych w ramach ulgi B+R muszą być jednolicie klasyfikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z jednym z dopuszczalnych sposobów rozliczania prac rozwojowych na podstawie art. 15 ust. 4a CIT, bez równoczesnego stosowania różnych metod w ramach tego samego projektu.

Podatnik posiadający status centrum B+R może zakwalifikować do ulgi amortyzację środków trwałych i WNIP wykorzystywanych w działalności B+R według rzeczywistego zaangażowania, z wyłączeniem budowli i budynków, które objęte są odmiennymi zasadami kwalifikacji. Pełne wykorzystanie aktywów dla celów B+R nie oznacza automatycznego pełnego zaliczenia do ulgi.

Amortyzacja podatkowa aktywów podlegających jednorazowemu odpisowi z powodu utraty wartości wg MSR może być kontynuowana, o ile nie zmienia się rodzaj działalności. Wartość niezamortyzowana w razie sprzedaży/likwidacji, jeśli nie jest związana ze zmianą działalności, stanowi koszt podatkowy.

Działalność spółki w zakresie tworzenia produktów internetowych uznaje się za działalność badawczo-rozwojową, co umożliwia odliczenie kosztów kwalifikowanych, takich jak wynagrodzenia oraz materiały, pod ulgę B+R zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, z wykluczeniem składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Spółka, rozliczając ulgę badawczo-rozwojową, jest uprawniona do odliczenia kosztów kwalifikowanych jako odpisów amortyzacyjnych, stosując limit określony w art. 18d ust. 7 pkt 3 ustawy CIT, zgodnie z proporcją wkładu kosztów kwalifikowanych w pierwotną wartość składnika aktywów.

Przychody uzyskane ze sprzedaży składników majątkowych pozostałych po likwidacji działalności gospodarczej, zbytych przed upływem sześciu lat od ich wycofania, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 w związku z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a ustawy o PIT.