Zakup regału kuchennego przez osobę z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności na potrzeby własne nie uprawnia do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż taki regał nie kwalifikuje się jako sprzęt rehabilitacyjny w rozumieniu art. 8 pkt 6 ustawy o PCC.

Wydatki na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz rehabilitację indywidualną mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez proporcji za pierwszy miesiąc, jeśli orzeczenie wskazuje wcześniejszą datę niepełnosprawności; wydatki na specjalistyczną żywność i probiotyki nie kwalifikują się do odliczenia jako leki.

Podatnik ma prawo do korekty zeznań podatkowych za lata 2024 i 2025 poprzez odliczenie wydatków na rehabilitację od dnia powstania niepełnosprawności wskazanego w orzeczeniu, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.

Wydatki na rehabilitację barku stomatologa nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, ponieważ mają charakter osobisty i nie wykazują bezpośredniego związku przyczynowego z uzyskiwaniem przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Podatnik może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione na pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej w klinice uznanej za zakład rehabilitacji leczniczej, jedynie gdy wydatki zostały poniesione po dacie formalnego ustalenia niepełnosprawności. Wydatki na transport medyczny nie podlegają odliczeniu, jeśli poniesione przed ową datą.

Wydatek na zakup implantu stawu skokowego może zostać uznany za odliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeżeli wydatek ten służy rehabilitacji oraz ułatwieniu czynności życiowych, pod warunkiem, że nie został sfinansowany ani zwrócony przez zewnętrzne podmioty. Katalog odliczeń jest zamknięty i wymaga ścisłej interpretacji.

Wydatki ponoszone na psychoterapię psychodynamiczną, zaleconą jako element rehabilitacji przez lekarza psychiatrii, stanowiące odpłatność za usługi potwierdzone fakturami, spełniają warunki ulgi rehabilitacyjnej, odliczanej zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki związane z operacją poniesione przed określeniem formalnej daty ustalenia stopnia niepełnosprawności nie kwalifikują się do ulgi rehabilitacyjnej, jednak wydatki na późniejszą rehabilitację mogą być odliczone, jeżeli poniesiono je po uzyskaniu orzeczenia, zgodnie z ustawą PIT.

Wydatki na leczenie stomatologiczno-protetyczne, choć poprawiają funkcje życiowe osoby niepełnosprawnej, nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków uprawniających do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonym w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, może odliczyć wydatki na cele rehabilitacyjne, w tym adaptację mieszkania, mimo wystawienia faktur na osobę niepełnosprawną i braku wspólnego zamieszkania, jeżeli spełnione są warunki przewidziane w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na fizjoterapię, mające na celu poprawę stanu zdrowia, stanowią osobiste wydatki podatnika i nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wydatki poniesione na terapię dla niepełnosprawnego dziecka mogą być uznane za odliczenie w ramach ulgi, pod warunkiem ich należytego udokumentowania, w szczególności przez posiadanie faktur potwierdzających płatność i tożsamość dostawcy usługi.

Wydatki na terapię psychologiczną i zajęcia TUS stanowiące zabiegi rehabilitacyjne, oraz na półkolonie terapeutyczne mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Natomiast turnusy terapeutyczne nie spełniające wymogów organizacyjnych i czasowych, nie podlegają odliczeniu podmiotem art. 26 ust. 7a ustawy o PIT.

Wydatek na zakup fotela do masażu przez osobę niepełnosprawną, jako indywidualny sprzęt rehabilitacyjny niezbędny w rehabilitacji i ułatwiający wykonywanie czynności życiowych, podlega odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu udokumentowania wydatku.

Podatnik nie może odliczyć wydatków na rehabilitację poniesionych przed datą orzeczonej niepełnosprawności wskazanej w orzeczeniu, uznając za odliczalne tylko wydatki po tej dacie na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i spełniające warunki, w tym posiadanie faktur i zaleceń od specjalisty.

Odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają wydatki poniesione na zakup sprzętu rehabilitacyjnego zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem posiadania orzeczenia o niepełnosprawności i pod warunkiem poniesienia wydatków po dacie stwierdzenia niepełnosprawności.

Zakup telefonu komórkowego przeznaczonego do zainstalowania aplikacji monitorującej zdrowie dziecka z orzeczeniem o niepełnosprawności, wykorzystywanego do ułatwienia codziennego funkcjonowania tej osoby, może podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odliczeniu, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podlegają wyłącznie wydatki na leki, które są udokumentowane fakturą lub podobnym dokumentem zawierającym dane identyfikacyjne nabywcy; paragony fiskalne bez tych danych nie uprawniają do ulgi.

Wydatki poniesione na rehabilitację zdrowotną, celem poprawy stanu zdrowia podatnika, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej, bowiem brak jest ścisłego związku przyczynowego z osiąganiem przychodów (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

Wydatek na przelot na obóz językowy może być odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, jeżeli jest udokumentowany fakturą. Natomiast wydatki na turnus rehabilitacyjny podlegają odliczeniu tylko, jeśli spełniają wymogi ustawowe, w tym dotyczące długości trwania i organizatora.

Wydatek poniesiony na zakup aparatu słuchowego przez osobę posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności może zostać odliczony od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli wydatek ten nie został sfinansowany ze środków publicznych.

Okresowe modyfikacje gorsetu ortopedycznego dziecka, jako niezbędny element zachowania jego funkcji leczniczych, stanowią wydatki rehabilitacyjne uprawniające do odliczenia od dochodu zgodnie z art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na rehabilitację i terapie niepełnosprawnego syna podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile mają charakter sprzętu indywidualnego, ułatwiającego życie niepełnosprawnemu, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT. Wydatki na dobra powszechne, niezwiązane bezpośrednio z niepełnosprawnością, nie podlegają odliczeniu.

Wydatki na rehabilitację przedsiębiorcy mają charakter osobisty. Z tego powodu nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów – wyrok NSA z 13 grudnia 2024 r., sygn. akt II FSK 1245/24.