Kwota wypłacona byłemu pracownikowi w ramach ugody sądowej, zmieniającej tryb rozwiązania stosunku pracy na porozumienie stron, stanowi opodatkowany przychód ze stosunku pracy i nie jest zwolniona z opodatkowania jako odszkodowanie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dopuszczalne jest bieżące korygowanie wartości początkowej WNiP oraz odpisów amortyzacyjnych o premie, jeżeli ostateczna wysokość premii staje się znana po przekazaniu WNiP do używania, o ile nie wynika to z błędu rachunkowego czy oczywistej omyłki.

Wydatki poniesione przez podatnika na mocy zawartej ugody sądowej z byłym pracownikiem, obejmujące zadośćuczynienie i odszkodowanie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz braku wyłącznej winy podatnika.

Spółka nie spełniła wymogów umożliwiających zastosowanie przepisów dotyczących CIT estońskiego, ponieważ nie zwiększyła zatrudnienia do wymaganych poziomów od początku opodatkowania ryczałtem, wbrew regulacjom art. 28j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Działalność wytwarzania oprogramowania przez Wnioskodawcę kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, a wydatki na wynagrodzenia pracowników mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Wnioskodawca uprawniony jest również do ulgi na innowacyjnych pracowników, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 18db u.p.d.o.p.

Działalność w zakresie wytwarzania oprogramowania, charakteryzująca się nowatorskością i twórczością, stanowi działalność badawczo-rozwojową. Wydatki na wynagrodzenia pracowników wykonujących takie prace kwalifikują się jako koszty badawczo-rozwojowe uprawniające do ulgi na innowacyjnych pracowników, przy spełnieniu określonych ustawowo warunków zaangażowania zawodowego.

Wydatki na świadczenia dodatkowe udostępniane nieodpłatnie pracownikom, zwiększające ich efektywność i związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu CIT estońskim, jako że nie są ukrytymi zyskami w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Nieodpłatne świadczenia, spełniające kryteria dobrowolności, indywidualnej korzyści i zaoszczędzenia wydatku, stanowią przychód podlegający PIT, z wyjątkiem gdy świadczenia są ogólne i nie można przypisać ich konkretnej osobie.

Utworzenie rezerwy na świadczenia pracownicze zgodnie z przyjętym progiem istotności w polityce rachunkowości i jej ujęcie jako strata z lat ubiegłych nie generuje dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, a zatem nie podlega opodatkowaniu ryczałtem.

Koszty użytkowania i amortyzacji samochodów osobowych, użytkowanych przez pracowników niebędących wspólnikami, nie stanowią ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, o ile beneficjentem tych świadczeń nie jest wspólnik lub podmiot powiązany.

Prace wykonywane na stanowisku Kierownika Zaawansowanej Inżynierii w spółce stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT, gdyż spełniają kryteria twórczości, innowacyjności oraz prowadzenia w sposób systematyczny i metodyczny.

Działalność wnioskodawcy, polegająca na tworzeniu oprogramowania, spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f., co pozwala na stosowanie ulg podatkowych, w tym ulgi na innowacyjnych pracowników oraz B+R.

Podatnik nie spełnia warunku zatrudnienia określonego w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, jeśli w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem nie zapewnił pracy w wymiarze co najmniej 3 etatów przez minimum 300 różnorodnych dni, niezależnie od wcześniejszych umów zlecenia.

Wydatki ponoszone przez spółkę z o.o., związane z użytkowaniem samochodów osobowych przez pracowników – niebędących udziałowcami ani podmiotami z nimi powiązanymi – do celów służbowych i prywatnych, nie stanowią ukrytych zysków (art. 28m ust. 3 ustawy CIT) i nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Ryczałt za nocleg w podróży służbowej krajowej, odbierany poza określonymi godzinami nocnymi, nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, co nakłada na pracodawcę obowiązek poboru zaliczki na PIT.

Kwota wypłacona na podstawie ugody sądowej stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, wszakże nie jest odszkodowaniem za rzeczywistą szkodę, lecz rekompensatą za utracone korzyści, nie spełniającą warunków zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT.

Dobrowolne uczestnictwo w wyjazdach integracyjno-szkoleniowych i rekreacyjno-wypoczynkowych, finansowanych przez Spółkę oraz ZFŚS, nie skutkuje powstaniem przychodu dla uczestników, co zwalnia Spółkę z obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zwrot kosztów użytkowania prywatnego samochodu dla celów służbowych, mimo swojej kompensacyjnej natury, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu, gdyż przynosi wymierną korzyść majątkową pracownikowi.

Świadczenia na rzecz marynarzy w formie zapewnienia posiłków oraz wypłacone strawne jako przychody ze stosunku pracy podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a pracodawca, jako płatnik, jest zobowiązany do poboru zaliczek na ten podatek, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Działalność wnioskodawcy obejmująca badania aplikacyjne i prace rozwojowe w zakresie innowacyjnych narzędzi ściernych stanowi działalność badawczo-rozwojową uprawniającą do ulgi B+R zgodnie z art. 26e ustawy o PIT, a poniesione koszty wynagrodzeń, surowców, materiałów i ekspertyz są kosztami kwalifikowanymi.

Kwota wypłacona byłemu pracownikowi na podstawie ugody sądowej, która stanowi wynik wzajemnych ustępstw i zmienia tryb rozwiązania stosunku pracy na porozumienie stron, stanowi opodatkowany przychód ze stosunku pracy i nie korzysta ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o PIT.

Składki ubezpieczeniowe z tytułu Polisy OC stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają Estońskiemu CIT. Natomiast kary umowne wynikające z wad towarów/usług związane są z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu Estońskim CIT, w przeciwieństwie do kar za nietrzeźwość pracowników, które są związane z dyscypliną pracowniczą.

Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki zwrócone pracownikom, takie jak refundacja okularów, koszty podróży służbowych i wydatki szczególne, jeśli będą one dokumentowane fakturami imiennymi na pracowników, spełniając wymagane przesłanki prawne określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Działalność podatnika w projektach B+R spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniając do zastosowania ulgi B+R, przy czym za koszty kwalifikowane uznaje się tylko te bezpośrednio związane z działalnością B+R, zgodnie z Ustawą o CIT, z wyłączeniem licencji programowych.