Zatrudnianie cudzoziemców spoza Unii Europejskiej w Polsce jest znacznie bardziej skomplikowane i czasochłonne niż zatrudnianie obywateli polskich. Jednak pracodawcy często decydują się na takich zatrudnienie obcokrajowców, ponieważ nie mogą pozyskać odpowiednich pracowników w Polsce. Ponadto zatrudnienie cudzoziemców spoza UE jest często opłacalne pod względem finansowym.

Możliwość objęcia wsparciem firm zatrudniających od 10 do 49 osób w postaci zwolnienia w wysokości 50% składek ZUS za okres od marca do maja 2020 r. oraz prawo do ponownego przyznania świadczenia postojowego, ale nie więcej niż trzykrotnie - to najważniejsze rozwiązania, jakie wprowadza nowelizacja tarczy antykryzysowej.

W 2018 r. wejdą w życie duże nowelizacje przepisów w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Najważniejsze z nich dotyczą nowych zasad zatrudniania cudzoziemców spoza Unii Europejskiej oraz wprowadzenia jednego konta, na które będą płacone składki ZUS. Poniżej przedstawiamy wykaz najważniejszych zmian z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, które zostały uchwalone do dnia oddania niniejszej

Po zmianach przepisów od 1 stycznia 2018 r. obcokrajowiec spoza Unii Europejskiej będzie mógł pracować w turystyce, rolnictwie czy ogrodnictwie, jeśli uzyska zezwolenie na pracę sezonową. Taka praca będzie mogła trwać maksymalnie przez 9 miesięcy w roku kalendarzowym. Z kolei na podstawie oświadczenia, zamiast zezwolenia, nadal będą mogli wykonywać pracę obywatele sześciu państw zza wschodniej granicy

Od 1 stycznia 2018 r. zaczną obowiązywać zmiany przepisów dotyczące zatrudniania pracowników m.in. zza wschodniej granicy Polski na podstawie tzw. procedury oświadczeniowej (oświadczenie o zamiarze powierzenia pracy rejestrowane w powiatowym urzędzie pracy). Ponadto obok dotychczas obowiązujących zezwoleń na pracę zostanie wprowadzone zezwolenie na pracę sezonową. Zezwolenie to będzie wydawał starosta

Pracownicy, bez względu na kraj pochodzenia, którzy zostali legalnie zatrudnieni przez przedsiębiorcę unijnego, mogą być przez niego także oddelegowani do pracy w innym państwie UE. Przepisy prawne, które wymagają od przedsiębiorcy delegującego pracowników pochodzących z państw nienależących do Unii Europejskiej uzyskania zezwolenia na pracę, są sprzeczne z prawem wspólnotowym.