Podatnik wybierający opodatkowanie ryczałtem jest zobowiązany do ujęcia w korekcie wstępnej odsetek naliczonych, lecz nieotrzymanych. Różnice w wycenie nieruchomości w wartości godziwej nie są uwzględniane w korekcie podatkowej. Zobowiązanie podatkowe nie powstaje, jeśli ryczałt stosowany jest przez co najmniej cztery lata.
Brak spłaty długu przy likwidacji i wykreśleniu spółki z rejestru przedsiębiorców nie generuje przychodu podatkowego, gdyż nie dochodzi do faktycznego przysporzenia majątkowego ani umorzenia zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT).
Spłata pożyczki udzielonej przez rodziców na zakup mieszkania, mimo celu mieszkaniowego, nie kwalifikuje się jako wydatek uprawniający do zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego stanowi przychód, a zaniechanie poboru podatku dotyczy wyłącznie części związanej z kredytem mieszkaniowym zabezpieczonym hipoteką oraz nakierowanym na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego na remont mieszkania może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego, ale umorzenie zaciągniętego na refinansowanie środków własnych nie. Przychód z umorzenia powinien być opodatkowany w zakresie części nieremontowej, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Udzielenie pożyczki przed wyborem CIT estońskiego i następne wykreślenie dłużnika z rejestru przedsiębiorców bez odzyskania wierzytelności nie powoduje powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem, gdyż brak jest elementu przysporzenia majątkowego z pozycji art. 28m ust. 1 ustawy o CIT. Nie powstaje dochód z tytułu ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Za dzień przekazania do używania środków trwałych, dla potrzeb podatku CIT, uznaje się dzień, w którym zakończono wszystkie formalności dotyczące procedury budowlanej, co potwierdza spełnienie wymogów formalnych do uznania środków za zdatne do użytku.
Pożyczki udzielane z zysków zatrzymanych z lat ubiegłych, w okresie opodatkowania ryczałtem, dla podmiotów powiązanych stanowią ukryte zyski, co wynika z art. 28m ust. 1 i 3 ustawy o CIT, podlegając opodatkowaniu niezależnie od pochodzenia tych środków.
Możliwość zastosowania zasady "look-through" przez płatnika, umożliwiająca określenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, jest uzasadniona, gdy rzeczywisty użytkownik spełnia warunki umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jednak nie dotyczy to okresu przed 2023 r. wobec holenderskiego funduszu emerytalnego zwolnionego z podatku.
Udzielanie pożyczek przez zarejestrowanego podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług. Kapitalizacja odsetek nie jest równoznaczna z ich zapłatą w kontekście zobowiązań podatkowych. Spółka powinna rozpoznawać obowiązek podatkowy zgodnie z terminami płatności, a nie z chwilą kapitalizacji odsetek. Transakcje na rynku walutowym w celu regulacji zobowiązań nie stanowią odrębnego świadczenia usług
Brak faktycznej zapłaty lub kapitalizacji naliczonych odsetek od pożyczek udzielonych przez komplementariusza oraz umorzenie tych odsetek przez komplementariusza nie skutkuje po stronie spółki powstaniem dochodu z tytułu ukrytych zysków na gruncie art. 28m ustawy o CIT.
Udzielenie przez wspólnika spółce z o.o. nieoprocentowanej pożyczki nie generuje po stronie spółki dochodu z tytułu ukrytych zysków na gruncie Estońskiego CIT, gdyż brak opłat z tytułu pożyczki nie stanowi korzyści dla wspólnika, lecz dla samej spółki.
Pożyczka udzielona przed przejściem na estoński CIT nie stanowi ukrytego zysku i nie podlega opodatkowaniu ryczałtem, natomiast pożyczka udzielona w trakcie opodatkowania estońskim CIT stanowi ukryty zysk i podlega opodatkowaniu, niezależnie od celu oraz warunków rynkowych transakcji.
W zakresie art. 4a pkt 29 CIT: W obecności certyfikatów rezydencji rzeczywistych właścicieli spoza Polski możliwe jest zastosowanie zasady "look-through" i uniknięcie poboru podatku u źródła, gdy podmiot pośredniczący nie prowadzi działalności gospodarczej i działa jako pośrednik.
Płatnik zobowiązany jest pobrać podatek u źródła od wypłacanych odsetek na rzecz spółki zagranicznej, gdy rzeczywistym właścicielem jest polski rezydent, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zastosowanie zasady look-through approach w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem nie jest spółka zagraniczna, jest niedopuszczalne.
Konwersja wierzytelności z pożyczki lub praw z umowy SAFE na udziały stanowi wniesienie wkładu niepieniężnego, a przychód powstaje z chwilą wpisu podwyższenia kapitału do rejestru. Różnice kursowe związane z tą konwersją nie są klasyfikowane jako przychody z zysków kapitałowych.
Udzielenie odpłatnej pożyczki pieniężnej przez X S.A. na rzecz Y S.A. nie korzysta ze zwolnienia z VAT, jeśli doszło do skutecznego zrzeczenia się zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 22 ustawy o VAT, mimo że usługa ta w swojej istocie mogła takie zwolnienie obejmować.
Wynajem części nieruchomości wspólnikom przez spółkę komandytową, przy ustaleniu czynszu na warunkach rynkowych oraz przy zaistnieniu faktycznych potrzeb biznesowych, nie stanowi ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, gdyż nie dochodzi do ekonomicznego przysporzenia dla wspólników.
Pożyczka udzielona przez spółkę opodatkowaną estońskim CIT, nawet przy zachowaniu warunków rynkowych i przeznaczeniu inwestycyjnym, może być traktowana jako ukryty zysk podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 28m ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, ze względu na swą potencjalną równoważność z dystrybucją zysków.
W kontekście opodatkowania odsetek od pożyczki, jeśli podmiot pośredniczący nie jest rzeczywistym właścicielem, Wnioskodawca może określać skutki podatkowe w oparciu o sytuację rzeczywistych właścicieli, przy zachowaniu odpowiednich certyfikatów rezydencji podatkowej i zasad właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zwolnienia podatkowe stosuje się w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli
Obowiązek podatkowy z tytułu odsetek od pożyczek powstaje z chwilą faktycznej płatności lub kapitalizacji odsetek. Spółce nie przysługuje prawo do odliczenia VAT przy pożyczkach na rzecz podmiotów unijnych, dla których miejscem opodatkowania jest inny kraj UE niż Polska.
Prowizje i odsetki wypłacane wspólnikom Spółki w okresie jej opodatkowania Estońskim CIT stanowią dochód z tytułu ukrytych zysków, podlegający opodatkowaniu ryczałtem, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, niezależnie od warunków rynkowych umów pożyczkowych.
Udzielenie pożyczki przez podatnika VAT stanowi odpłatne świadczenie usług, które korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, z możliwością wyboru opodatkowania. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania odsetek (art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy o VAT).
Zawarcie umowy pożyczki między małżonkami z rozdzielnością majątkową nie korzysta ze zwolnienia PCC, gdy środki zostały wcześniej przelane na konto pożyczkobiorcy. Opodatkowanie powstaje na skutek wcześniejszych działań, nieaktualizujących zwolnienia przewidzianego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy PCC.