Kradzież środków pieniężnych z rachunku stowarzyszenia nie zwalnia z obowiązku podatkowego w CIT, gdyż nie spełniono warunków zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wymagających przeznaczenia dochodu na cele statutowe.

Na dzień interpretacji strata wynikająca z oszustwa bankowego nie może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, gdyż brak jest finalnego potwierdzenia straty przez organy ścigania.

Wypłaty rekompensat dokonywane przez bank w celu zwrotu klientom środków utraconych w wyniku nieautoryzowanych transakcji płatniczych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w zakresie w jakim służą zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów banku. Środki odzyskane od sprawców, które wcześniej zostały uznane za koszt, stanowią przychód podatkowy

Straty banku, wynikające z nieautoryzowanych transakcji płatniczych, stanowią koszty uzyskania przychodu, o ile zachowano należyte staranności w działalności. Środki odzyskane od sprawców są przychodem podatkowym, gdy wcześniejsza rekompensata była kosztem podatkowym, co wyklucza sytuacje, w których ta strata nie została zaliczona jako koszt uzyskania przychodu.