Polski obywatel mający rezydencję podatkową w Rumunii, nie posiadający ośrodka interesów życiowych w Polsce ani nie przebywający tam ponad 183 dni, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody uzyskane z pracy za granicą w takim przypadku nie podlegają polskiemu opodatkowaniu.

Od 1 marca 2024 r., w związku z wyjazdem do Kanady, wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z działalności gospodarczej, pracy najemnej i zbycia ETF są opodatkowane w Kanadzie. Podatek od zwrotu IKE w Polsce należy się według stawki 19%, natomiast odsetki z wykupu obligacji można ograniczyć do 10% po przedstawieniu certyfikatu rezydencji.

Wynagrodzenie uzyskane przez pełnomocnika z urzędu od strony przeciwnej, zasądzone tytułem zwrotu kosztów procesu, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Obowiązek podatkowy w VAT powstaje z chwilą otrzymania częściowej lub całościowej zapłaty związanej z tym wynagrodzeniem.

Nabycie środków pieniężnych tytułem darowizny od matki, dokonane na terytorium RP przez obdarowanego nie będącego obywatelem polskim ani mającym miejsce stałego pobytu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. (art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn)

Wniesienie wkładu pieniężnego do Spółki przez Gminę w celu podwyższenia kapitału zakładowego i objęcia udziałów nie stanowi wynagrodzenia za usługi, a jedynie dokapitalizowanie niepodlegające opodatkowaniu VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu wpłat nabywców na mieszkaniowy rachunek powierniczy powstaje dopiero z chwilą wypłaty środków z tego rachunku na bieżący rachunek dewelopera, a nie w momencie ich pierwotnej wpłaty przez nabywców.

Osoba fizyczna pracująca i mieszkająca na stałe w Rumunii, z centrum interesów gospodarczych w Rumunii oraz przebywająca w Polsce krócej niż 183 dni rocznie, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody uzyskiwane z pracy w Rumunii nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Osoby fizyczne, które posiadają swój ośrodek interesów życiowych w Polsce, są uznawane za polskich rezydentów podatkowych, podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, nawet jeśli ich czas pobytu w Polsce i Hiszpanii nie przekracza 183 dni rocznie każda.

Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych osoby delegowanej do pracy za granicą pozostaje w Polsce, jeśli w kraju tym znajduje się ośrodek interesów życiowych i gospodarczych, a zmiana pracodawcy na zagranicznego nie zmienia rezydencji podatkowej, stosując metodę wyłączenia z progresją do dochodów uzyskanych za granicą.

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Osoba fizyczna, która ma stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, gdzie również pracuje i spędza ponad 183 dni w roku, mimo iż jej rodzina zamieszkuje w Polsce, nie należy do polskich rezydentów podatkowych; w Polsce przychody tej osoby podlegają jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce centrum interesów życiowych, nawet przy pobycie przekraczającym 183 dni w Szwecji, zachowuje polską rezydencję podatkową, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane za granicą podlegają metodzie unikania podwójnego opodatkowania poprzez wyłączenie z progresją.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawca, przebywając na Ukrainie w latach 2022 i 2023, nie może być uznany za polskiego rezydenta podatkowego, gdyż fizycznie nie osiedlił się w Polsce w związku z działaniami wojennymi, co wyklucza możliwość zastosowania art. 52zj ustawy o PIT oraz wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.

Osoba, która od 2018 roku przebywa w Polsce, a w latach 2023-2024 posiadała w tym kraju centrum interesów osobistych i gospodarczych, podlegała tu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu również dochody z renty wojskowej otrzymywanej z Australii. Renta taka, przyznana zgodnie z zagranicznymi przepisami o zaopatrzeniu, korzysta ze zwolnienia podatkowego w Polsce.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Podatniczka, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi na powrót, przy założeniu dochowania wymogów formalno-merytorycznych, w tym posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w okresie pobytu za granicą

Podatnik rozliczający przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do wierzytelności wobec dłużnika mającego siedzibę za granicą, jeśli dłużnik nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest objęty postępowaniem upadłościowym.

Sprzedaż koksu naftowego jako domieszki do węgla, opodatkowana stawką 69 zł/1000 kg, nie wymaga posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego. Składanie deklaracji akcyzowych i rejestracyjnych jest konieczne, ale mieszanie koksu z węglem nie musi odbywać się w składzie podatkowym.