Podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na centrum interesów życiowych i gospodarczych zlokalizowane w Polsce. W razie konfliktu rezydencji z włoskimi organami, zastosowanie znajdą postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą wymagać procedury wzajemnego porozumienia.

Zmiana miejsca zamieszkania na Polskę w rozumieniu ustawy o PIT następuje z chwilą skutecznego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski, co w przypadku wnioskodawczyni miało miejsce już w 2021 r.; zatem nieprawidłowe jest korzystanie z ulgi na powrót, jeżeli przeniesienie to nastąpiło przed 2022 r.

W przypadku braku porozumienia rodziców co do podziału ulgi prorodzinnej oraz gdy miejsce zamieszkania dzieci jest u jednej z rodziców, ulga prorodzinna przysługuje temu rodzicowi, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania, zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski po uprzednim, trzyletnim zamieszkaniu za granicą, ma prawo do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, jeżeli nie posiadała w tym czasie miejsca zamieszkania w Polsce, a po powrocie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

W przypadku, gdy dzieci stale zamieszkują z jednym z rodziców, który faktycznie sprawuje nad nimi opiekę, a drugi nie wykonuje stałej pieczy, ten rodzic jest uprawniony do pełnego odliczenia ulgi prorodzinnej na dzieci.

Podatnik, u którego dzieci nie mają miejsca zamieszkania ustalonego przez sąd, nie jest uprawniony do odliczenia ulgi prorodzinnej, mimo braku porozumienia z drugim rodzicem i faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej, w sytuacji gdy miejsce zamieszkania dzieci ustalono przy drugim rodzicu (art. 27f ust. 4 ustawy o PIT).

W przypadku braku porozumienia rodziców i umiejscowienia dzieci na stałe u jednego z nich, ulga prorodzinna przysługuje wyłącznie temu rodzicowi, u którego dzieci mieszkają, niezależnie od realnego wykonywania władzy rodzicielskiej przez drugiego rodzica.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej zarejestrowanej w Serbii, lecz wykonywanej na terytorium Polski od 23 listopada 2025 r., podlegają opodatkowaniu w Polsce jako dochody nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy.

Ojciec ma prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na młodszą córkę w wysokości 50% za okres od stycznia do grudnia 2025 r., a na starszą córkę: 50% za okres styczeń-maj oraz 100% za okres czerwiec-grudzień 2025 r.

W sytuacji, gdy brak porozumienia między rodzicami co do podziału ulgi prorodzinnej, prawo do odliczenia 100% ulgi kończy się na korzyść rodzica, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania i który faktycznie ponosi koszty ich utrzymania (art. 27f ust. 4 ustawy o PIT).

Podatnik, który przez krótki okres posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w trakcie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Rodzic rozwiedziony, samotnie wychowujący dziecko, uprawniony jest do preferencyjnego rozliczenia według art. 6 ust. 4d ustawy o PIT, jeśli dziecko zamieszkuje u niego. Ulga prorodzinna za czas wspólnego zamieszkiwania z obojgiem rodziców podlega równej dystrybucji, zaś w pozostałym czasie przysługuje w całości rodzicowi, z którym dziecko mieszka permanentnie.

Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.

Osoba fizyczna, która przenosi swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do innego państwa oraz przebywa tam przez większość roku podatkowego, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i jej dochody osiągane poza Rzeczpospolitą Polską nie podlegają w Polsce opodatkowaniu.

Nabycie środków pieniężnych za granicą na podstawie darowizny przez osobę posiadającą jedynie tymczasowe zezwolenie na pobyt w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeśli środki nie znajdują się na terytorium RP a nabywca nie ma miejsca stałego pobytu ani obywatelstwa polskiego.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania za granicą przez trzy lata przed powrotem oraz spełnienia pozostałych wymogów ustawowych.

Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie można uznać za prawidłowe zastosowanie ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, gdy w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podatnik nie posiadał Karty Polaka i nie spełniał innych przesłanek prawnych dotyczących rezydencji.

Osoba, która po przynajmniej trzyletnim pobycie za granicą przenosi rezydencję podatkową do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy zmianie formy opodatkowania, gdyż ustawodawca nie uzależnia stosowania ulgi od wyboru określonej formy opodatkowania.

Osoba pozostająca w nieformalnym związku z rodzicem dziecka, który okresowo przebywa za granicą, nie jest uznawana za samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli drugi rodzic utrzymuje kontakt i wspiera w wychowywaniu.”

Emerytura osoby, która mimo czasowego pobytu w Hiszpanii, zachowuje swoje centrum interesów życiowych w Polsce, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT oraz regulacjami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i spełnia statuaryjne warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, ma prawo do skorzystania z "ulgi na powrót" w czterech kolejnych latach podatkowych, zaczynając od roku zamieszkania lub następnego.

Osoba fizyczna, która przebywała i pracowała za granicą zgodnie z przepisami określonymi w art. 21 ustawy o PIT, jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i spełnienia pozostałych przesłanek formalnych, w tym przeniesienia ośrodka interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.