Spółka prowadząca skład podatkowy jest podatnikiem podatku akcyzowego przy wyprowadzeniu wyrobów niewłasnych poza procedurę zawieszenia akcyzy, gdy właściciele nie mają stosownego zezwolenia, i ponosi obowiązek ich oznaczenia podatkowymi znakami akcyzy.

Podatnik, będący właścicielem wyrobów energetycznych i dodatków uszlachetniających, nie może obniżyć akcyzy od wyprowadzanych paliw o akcyzę zapłaconą od dodatków, gdy dodatek stanowi mniej niż 0,2% objętości, gdyż nie wpisuje się to w 'produkcję' na gruncie ustawy o podatku akcyzowym.

Podmiot prowadzący w składzie podatkowym działalność polegającą wyłącznie na przeładunku gazu płynnego kolejowymi cysternami, przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jest zwolniony z obowiązku spełnienia warunku minimalnej pojemności magazynowej dla gazu, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym.

Podmiot prowadzący skład podatkowy wyprowadzający wyroby akcyzowe poza procedurę zawieszenia nie jest uprawniony do obniżenia kwoty należnej akcyzy o wartość podatkowych znaków akcyzy, jeżeli znaki te otrzymał i opłacił właściciel wyrobów, a nie podmiot prowadzący skład, niezależnie od tego, kto poniósł koszt wytworzenia znaków.

Zmiana statusu przedsiębiorcy po uzyskaniu zezwolenia strefowego lub decyzji o wsparciu nie wpływa na maksymalną intensywność regionalnej pomocy publicznej ani na kwotę zwolnienia podatkowego w CIT. Status przedsiębiorcy ustalany jest na dzień wydania decyzji, co zapewnia stabilność i przewidywalność prawną.

Podatnik wyprowadzający wyroby akcyzowe ze składu poza procedurą zawieszenia akcyzy jest uprawniony do obniżenia zobowiązania podatkowego o wartość banderol naniesionych na koszt właściciela wyrobu; nadwyżka może być rozliczana w kolejnych okresach.

Zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, nie obejmuje wyrobów korzystających ze zwolnienia od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie ani wyrobów opodatkowanych stawką 0 zł.

Podatnik, który jako spółka komandytowa posiada komplementariusza również zajmującego się produkcją piwa, i prowadzi działalność w tym samym miejscu co komplementariusz, nie spełnia warunków do zastosowania ulgi dla małych browarów, wynikających z przepisów krajowych i unijnych dotyczących niezależności podmiotu.

W przypadku podziału przez wydzielenie, gdy majątek wydzielany oraz pozostający w spółce stanowi zorganizowane części przedsiębiorstwa, nowo utworzona spółka wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki związane z Zezwoleniem oraz Decyzją o wsparciu.

Podatnik, niewykończający limitu pomocy publicznej na działalność w SSE, nie może skutecznie wybrać opodatkowania estońskim CIT. Dodanie przesłanek formalnych warunkuje nieskuteczność uprzednio złożonego zawiadomienia o wyborze ryczałtu, umożliwiając ponowną deklarację przy spełnieniu ustawowych warunków.

Stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na działalność w SSE zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, nie obliguje do zwrotu pomocy publicznej. Po wygaśnięciu zezwolenia, spółka, spełniając wymogi, może wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. „CIT estoński”) w bieżącym roku podatkowym.

Wynagrodzenie otrzymane za zobowiązanie się do wyłącznego zakupu komponentów od kontrahenta nie stanowi przychodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jako że nie jest bezpośrednim następstwem działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej zgodnie z zezwoleniem.

Podmiot prowadzący skład podatkowy jest podatnikiem odpowiedzialnym za oznaczanie wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, chyba że właściciel wyrobów posiada zezwolenie na wyprowadzenie z cudzego składu podatkowego. Obowiązki akcyzowe w takiej sytuacji przechodzą na właściciela wraz z zezwoleniem.

Przychody i koszty uzyskania związane ze sprzedażą oprzyrządowania, służącego produkcji wyrobów zwolnionych, stanowią element kalkulacyjny zwolnionej działalności gospodarczej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT, o ile działalność ta jest bezpośrednio powiązana z działalnością prowadzoną na terenie strefy w oparciu o uzyskane zezwolenia/ decyzje.

Zmiana statusu przedsiębiorstwa z małego na średniego w trakcie realizacji inwestycji w SSE nie wpływa na wysokość przysługującej pomocy publicznej ustalonej na dzień wydania zezwolenia strefowego, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT. Intensywność pomocy pozostaje niezmienna przez cały okres realizacji inwestycji.

Odszkodowanie otrzymane przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w specjalnej strefie ekonomicznej, związane z indywidualną polisą ubezpieczeniową, nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, gdyż nie jest bezpośrednim dochodem z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu strefowym.

Koszty materiału złomowanego, związane z przychodami z odpadu produkcyjnego, powinny być przypisane do działalności pozastrefowej, co implikuje konieczność korekty zeznań CIT-8. Zwolnieniem podatkowym objęte są tylko dochody z działalności określonej w zezwoleniu SSE.

Zmiana statusu przedsiębiorcy z średniego na dużego w trakcie realizacji inwestycji w ramach specjalnej strefy ekonomicznej nie wpływa na wysokość przyznanej intensywności pomocy publicznej ustalonej na dzień wydania zezwolenia.

Podatnik prowadzący działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, objętą zezwoleniem i decyzją o wsparciu, zobowiązany jest do prowadzenia odrębnych ewidencji rachunkowych dla dochodów z każdego z dokumentów, a zwolnienia podatkowe muszą być rozliczane dla każdego źródła oddzielnie.

Po zamknięciu zakładu objętego Zezwoleniem 2011 w ramach Specjalnej Strefy Ekonomicznej, podatnik zachowuje prawo do zwolnienia z CIT, o ile działalność gospodarcza jest nadal prowadzona w innym zakładzie w tej samej strefie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Podatnik prowadzący działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie więcej niż jednego zezwolenia może korzystać ze zwolnienia podatkowego poprzez wspólną ewidencję rachunkową, alokując pomoc publiczną zgodnie z kolejnością wydawania zezwoleń w sposób przewidziany w art. 12 ust. 2 ustawy o SSE.

Ustalenia czy pięcioletni okres przedawnienia zobowiązań podatkowych obejmuje również Wnioskodawcę korzystającego z pomocy publicznej na podstawie posiadanej decyzji o wsparciu lub zezwolenia.

W zakresie ustalenia: - czy sprzedaż Wierzytelności w wyniku Transakcji z Nabywcą skutkuje dla Spółki powstaniem przychodu podatkowego z tytułu takiej sprzedaży zaliczanego do przychodów ze źródeł innych niż zyski kapitałowe, - w jakim momencie Spółka powinna rozpoznać przychód ze sprzedaży Wierzytelności oraz koszt bezpośrednio związany z tym przychodem, - w jakim momencie Spółka powinna rozpoznać

Przychód uzyskany ze zbycia wierzytelności (faktoring) powinien być rozpoznany jako przychód opodatkowany na zasadach ogólnych, koszty opłat umowy faktoringu stanowią koszty uzyskania przychodów.