Roszczenie o wypłatę środków pieniężnych odzyskanych w postępowaniu upadłościowym na rzecz spadkodawcy stanowi prawo majątkowe wchodzące w skład masy spadkowej. W związku z tym, jego nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, niezależnie od późniejszej realizacji roszczenia, która nie generuje odrębnego obowiązku podatkowego.
Jednorazowa wypłata środków z zagranicznego funduszu emerytalnego stanowi przychód z innych źródeł, opodatkowany wyłącznie w Polsce. Świadczenie to nie korzysta z metody unikania podwójnego opodatkowania, a zagraniczne potrącenia publicznoprawne nie podlegają odliczeniu od podatku dochodowego.
Obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje w momencie, gdy środki pieniężne są postawione do dyspozycji podatnika, a nie w momencie faktycznej wypłaty środków.
Zaległe świadczenia emerytalno-rentowe wypłacone w roku podatkowym, mimo że należne za wcześniejsze lata, stanowią przychód tego roku, w którym zostały faktycznie uzyskane lub postawione do dyspozycji podatnika.
Jednostki C nie spełniają definicji pochodnych instrumentów finansowych z art. 5a pkt 13 Ustawy PIT i art. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi; w związku z tym przychód z ich realizacji klasyfikowany jest jako przychód z innych źródeł, podlegający opodatkowaniu według skali ogólnej.
Przelew środków z konta wnioskodawczyni na konto matki opisany jako "darowizna dla mamy" nie stanowi darowizny w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż brak zgodnych oświadczeń zmierzających do nieodpłatnego przysporzenia, a pieniądze były cały czas własnością wnioskodawczyni.
Świadczenie pieniężne wypłacone pracownikowi w związku z rozwiązaniem umowy o pracę na podstawie porozumienia stron, którego wysokość ustalona jest wewnętrznymi aktami pracodawcy, nie korzysta ze zwolnienia podatkowego jako odszkodowanie, lecz stanowi przychód podlegający opodatkowaniu PIT.
Otrzymanie przez komplementariusza częściowego zwrotu wkładu pieniężnego, wynikającego ze zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej, skutkuje powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, z możliwością uwzględnienia kosztów uzyskania tego przychodu w proporcji do obniżonej kwoty wkładu.
Środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki cywilnej z tytułu wystąpienia z tej spółki stanowią źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie, w jakim przewyższają nadwyżkę przychodów nad kosztami związanymi z udziałem.
Środki pieniężne otrzymane przez rezydenta Polski z amerykańskiego trustu stanowią przychód z innych źródeł dla celów PIT oraz podlegają zasadom opodatkowania wg umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a USA, z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia.
Świadczenie pieniężne otrzymane z tytułu umorzenia opcji na akcje, w ramach programu motywacyjnego, zrealizowanego zamiast przyznania akcji, nie spełnia warunków programu motywacyjnego określonego w art. 24 ust. 11-11b ustawy o PIT i powinno zostać zaliczone do przychodów z innych źródeł.
Kwota zwrotu świadczeń nienależnych z tytułu unieważnienia umowy kredytowej oraz naliczone od niej ustawowe odsetki za opóźnienie, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Świadczenia uzyskane z tytułu akcji fantomowych nie stanowią przychodów z kapitałów pieniężnych jako realizacja praw z pochodnych instrumentów finansowych, lecz są przychodami z innych źródeł, opodatkowanymi na zasadach ogólnych zgodnie ze skalą podatkową.
Świadczenie uzyskane z realizacji praw do akcji fantomowych nie stanowi przychodu z kapitałów pieniężnych, lecz przychód z innych źródeł, jako że akcje te nie spełniają przesłanek dla uznania ich za pochodne instrumenty finansowe na gruncie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.
Zwrot środków pieniężnych otrzymany w wyniku ugody sądowej, będący wyrównaniem nienależnie wpłaconych kwot, nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie powoduje faktycznego przyrostu majątkowego u podatnika w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT.
Dochód z tytułu umorzenia zadłużenia kredytowego osoby z ograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce, a rezydencją podatkową w Wielkiej Brytanii, jest opodatkowany wyłącznie w Wielkiej Brytanii. Zwroty nadpłaconych środków i kosztów procesowych nie stanowią przychodów podlegających opodatkowaniu.
Kwota uzyskana w wyniku ugody sądowej z bankiem, która nie przekracza sumy dotychczas poniesionych spłat kredytowych, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.
Obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu realizacji prawa z Jednostek X w ramach stosunku pracy powstaje dopiero w momencie realizacji świadczeń pieniężnych, a nie z chwilą przyznania tych jednostek przez pracodawcę.
Kwota otrzymana na mocy ugody sądowej, odpowiadająca wcześniej poniesionym wydatkom na spłatę kredytu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie generuje ona przysporzenia majątkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Kwota zwrócona przez bank w wyniku zawarcia ugody dotyczącej nadpłaconych rat kredytowych nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT.
Emerytury wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech i nie są uwzględniane w polskim rozliczeniu podatkowym. Świadczenia jednorazowe z pracowniczych programów emerytalnych z Niemiec, mimo że zwolnione z podatku w Polsce, podlegają obowiązkowi zgłoszenia ich w polskim systemie podatkowym jako zwolnione. (art. 18 ust. 2 umowy o unikaniu
Kwota otrzymana w wyniku ugody pozasądowej, stanowiąca zwrot uiszczonych wcześniej rat kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego, ponieważ nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego.
Wymienione we wniosku wydatki związane z realizacją programu motywacyjnego, Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.