Działalność badawczo-rozwojowa, zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, obejmująca tworzenie nowych produktów oraz modyfikacje istniejących rozwiązań, jest kwalifikowalna jako działalność twórcza. Koszty osobowe pracowników zaangażowanych w te działania mogą być uznane za koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R, jeśli zostały poniesione systematycznie i proporcjonalnie dokumentowane.

Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona przez transparentną podatkowo spółkę jawną, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, uprawnia do skorzystania z ulgi B+R, pod warunkiem kwalifikacji ponoszonych kosztów jako kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT.

Wspólnik spółki jawnej, prowadzącej działalność badawczo-rozwojową, ma prawo do zastosowania ulgi B+R z art. 26e ustawy PIT proporcjonalnie do udziału w zysku, przy spełnieniu przesłanek twórczości, systematyczności oraz wyodrębnieniu kosztów kwalifikowanych w ewidencji podatkowej.

Wynagrodzenie otrzymane przez jednoosobową działalność gospodarczą wspólnika za usługi świadczone dla spółki nie stanowi ukrytego zysku i nie podlega opodatkowaniu estońskim CIT, gdyż transakcje mają uzasadnienie biznesowe i zostały zrealizowane na warunkach rynkowych.

Prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, pod warunkiem spełnienia definicji ustawowej oraz właściwej ewidencji kosztów, uprawnia do skorzystania z ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT. Koszty pracownicze związane z działalnością B+R, kwalifikowane i rozliczone zgodnie z proporcjami czasu pracy, są możliwe do odliczenia.

Działalność twórcza, prowadzona systematycznie przez podatnika w zakresie projektów rozwojowych, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, uprawniającą do ulgi B+R na podstawie art. 18d ustawy o CIT, jeżeli wiąże się z opracowaniem nowych rozwiązań i zwiększeniem zasobów wiedzy.

Świadczenie usług przez Gminę na rzecz jednostek oświatowych innej gminy poprzez partycypację w kosztach wynagrodzenia Przewodniczącego Związku Zawodowego stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Czynności realizowane przez spółkę na podstawie Umowy z Województwem podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż spółka działa jako odrębny podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a przekazywane środki stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

O ile członek zarządu, będący jednocześnie wspólnikiem, pobiera wynagrodzenie ustalane na podstawie wypełnianych obowiązków, brak jest podstaw do uznania, że Spółka uzyskuje przychody z nieodpłatnych świadczeń według art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Wydatki poniesione na Wynagrodzenie I i II, będące kosztami pośrednimi, mogą być potrącane jednorazowo w dacie księgowego ujęcia jako koszty uzyskania przychodów ze względu na ich charakter jednorazowy związany z podpisaniem umów.

Kwota 200.000 zł uzyskana z tytułu przeniesienia praw do postępowania sądowego o służebność przesyłu nie korzysta ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 120a u.p.d.o.f., stanowi przychód z praw majątkowych i podlega opodatkowaniu.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Działalność wytwarzania oprogramowania przez Wnioskodawcę kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, a wydatki na wynagrodzenia pracowników mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Wnioskodawca uprawniony jest również do ulgi na innowacyjnych pracowników, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 18db u.p.d.o.p.

Działalność w zakresie wytwarzania oprogramowania, charakteryzująca się nowatorskością i twórczością, stanowi działalność badawczo-rozwojową. Wydatki na wynagrodzenia pracowników wykonujących takie prace kwalifikują się jako koszty badawczo-rozwojowe uprawniające do ulgi na innowacyjnych pracowników, przy spełnieniu określonych ustawowo warunków zaangażowania zawodowego.

Usług certyfikacji budynków w systemie (…) świadczonych przez zagraniczny podmiot na rzecz polskiego rezydenta podatkowego nie należy kwalifikować jako usług doradczych ani o podobnym charakterze, w związku z czym nie podlegają one podatkowi u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Odliczenie podatku zagranicznego od dochodu w Polsce jest możliwe tylko dla kwoty odpowiadającej rzeczywistemu podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą, pomniejszonemu o składki na ubezpieczenia społeczne. Brak metodologii w polskim prawie nie zwalnia z obowiązku wyodrębnienia składek i zasada in dubio pro tributario nie ma w tym kontekście zastosowania.

Środki uzyskiwane technicznie przez spółkę nie stanowią przychodu, o ile służą przekazaniu klientom, a przychód związany jest z momentem wykonania usługi, nie jej zafakturowania. Przychody z działalności operacyjnej, po spełnieniu ustawowych wymogów, pozwalają na opodatkowanie ryczałtem. Zobowiązania ujęte przed wyborem CIT Estońskiego podlegają ocenie na zasadach ogólnych.

Usługi pośrednictwa komercyjnego opisane we wniosku podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych przy zastosowaniu stawki w wysokości 8,5%, z zastrzeżeniem spełnienia odpowiednich warunków dla zastosowania tej formy opodatkowania, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Dokonanie umorzenia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością bez wynagrodzenia, poprzez ich nabycie i umorzenie, nie prowadzi do opodatkowania przychodu po stronie spółki umarzającej, gdyż nie skutkuje definitywnym przysporzeniem aktywów spółki.

Wynagrodzenia członków Rad Osiedli stanowią przychody z innych źródeł, a nie z działalności wykonywanej osobiście, co zwalnia spółdzielnię z obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy. Przychody te są zgłaszane w informacji PIT-11 zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.