Sprzedaż Przedmiotu Transakcji 1 przez B sp. z o.o. na rzecz A sp. z o.o. stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, spełniając przesłanki wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego, z możliwością samodzielnego funkcjonowania jako przedsiębiorstwo niezależne.

Kapitalizacja skapitalizowanych odsetek z pożyczek pomiędzy podmiotami w podatkowej grupie kapitałowej implikuje przychód podatkowy po kapitalizacji dla wierzyciela oraz koszt uzyskania przychodu dla dłużnika, zaś ich późniejsza konwersja na kapitał własny spółki zależnej pozostaje neutralna podatkowo.

Kapitalizacja odsetek pożyczkowych staje się przychodem podatkowym pożyczkodawcy z momentem jej dokonania. Konwersja skapitalizowanych odsetek na kapitał nie generuje przychodu podatkowego po stronie pożyczkobiorcy i jest dla niego neutralna podatkowo.

Objęcie udziałów w spółce celowej przez wnioskodawcę w zamian za wniesienie przedsiębiorstwa w spadku nie generuje obowiązku podatkowego, gdyż objęcie udziałów korzysta ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 109 ustawy o PIT, a spółka z o.o. staje się płatnikiem zaliczek na pdof od momentu przejęcia przedsiębiorstwa.

W przypadku przejęcia przedsiębiorstwa w spadku przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, to spółka staje się płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń, a objęcie udziałów w spółce za aport udziałów w przedsiębiorstwie w spadku jest zwolnione z podatku PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 109 ustawy o PIT.

Otrzymanie przez spółkę z o.o. w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa w spadku nie powoduje powstania opodatkowanego przychodu CIT, a spółka jest zobowiązana kontynuować amortyzację składników wg stanu ewidencji aportowanego przedsiębiorstwa.

Wniesienie aportu w postaci przedsiębiorstwa w spadku do spółki z o.o. nie generuje przychodu podatkowego. Spółka jest zobowiązana do kontynuacji amortyzacji składników majątkowych zgodnie z ewidencją przedsiębiorstwa w spadku, respektując zasady podatkowe wartości początkowej i dotychczasową metodę amortyzacji.

Za dzień przekazania do używania środków trwałych, dla potrzeb podatku CIT, uznaje się dzień, w którym zakończono wszystkie formalności dotyczące procedury budowlanej, co potwierdza spełnienie wymogów formalnych do uznania środków za zdatne do użytku.

Opłaty przyłączeniowe są kosztami pośrednimi, niepodlegającymi wliczeniu do wartości początkowej środka trwałego, zaś czynsz dzierżawny może podnieść wartość początkową środka trwałego w ramach procesu inwestycyjnego farmy fotowoltaicznej.

Koszty poniesione na media i paliwo w związku z rozruchem technologicznym przed przekazaniem środka trwałego do używania wchodzą w skład wartości początkowej środka trwałego, nawet jeśli ciepło wygenerowane w trakcie rozruchu zostało sprzedane.

Koszty poniesione w fazie rozruchu zwiększają wartość początkową środków trwałych i są rozliczane poprzez amortyzację, podczas gdy przychody ze sprzedaży energii w tym okresie uznawane są za przychody bieżącego okresu, nie wpływając na wartość początkową środków trwałych. Przyjęte rozwiązania są zgodne z przepisami ustawy o CIT.

W interpretacji indywidualnej organ podatkowy stwierdził, że rozliczanie instrumentów IRS oraz różnic kursowych powinno być traktowane oddzielnie od standardowych umów kredytowych, zaś FX Forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli nie są związane z finansowaniem zewnętrznym.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Maszyny spełniają definicję robotów przemysłowych z art. 38eb ust. 3 CIT, lecz ulga na robotyzację dotyczy odpisów w latach 2022-2026, nie obejmując dalszego okresu.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku podziału przez wydzielenie, wydatki poniesione przez Spółkę Przejmującą na materiały i usługi obce zalicza się do wartości początkowej środka trwałego. Spółka Przejmująca ma prawo do amortyzacji nowopowstałych środków trwałych zgodnie z ustalonymi zasadami CIT, modyfikując przy tym sposób rozpoznania kosztów wynagrodzeń.

Oddział Spółki stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Jego zbycie nabywcy wymaga ustalenia wartości początkowej nabytych składników, zgodnie z art. 16g ust. 10 ustawy o CIT, przez odniesienie do ich wartości rynkowej bez uwzględniania danych historycznych i czynników indywidualnych.

Wydatki poniesione przed oddaniem środka trwałego do użytku, mające na celu jego przystosowanie do funkcjonowania, podwyższają wartość początkową tego środka i powinny być rozliczane jako odpisy amortyzacyjne, a nie jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodów.

Zespół składników majątkowych Działu Nieruchomości, wniesiony w formie aportu do spółki przejmującej, spełnia przesłanki zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP) w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, skutkując neutralnością podatkową transakcji dla spółki przejmującej oraz obowiązkiem kontynuacji wartości podatkowej przejętych składników.

Podstawa opodatkowania podatkiem od przychodów z budynków powinna być zwiększana na pierwszy dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym wartość początkowa Nieruchomości zwiększyła się, uwzględniając zmiany w ewidencji środków trwałych. Koszty prac niezwiększające bieżąco wartości początkowej uwzględnia się po ich faktycznym wpisie do ewidencji.

Do wartości początkowej środka trwałego stanowiącego farmę fotowoltaiczną należy wliczać koszty związane z wytworzeniem poniesione do momentu przejścia własności na podatnika, a nie do dnia jej oddania do używania.

Wartość początkową środka trwałego nabytego w drodze spadku należy ustalić według wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, zaś przy nabyciu w drodze działu spadku wartość tę ustala się według wartości rynkowej z dnia działu. Koszty inwestycyjne mogą być potrącalne w dacie zbycia zaniechanej inwestycji.