Wierzyciel prowadzący działalność gospodarczą może, na podstawie art. 26i ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, obniżyć podstawę opodatkowania o wartość wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za najem pojazdu zastępczego, nabytej w drodze cesji i uprzednio zaliczonej do przychodów należnych, jeżeli po upływie 90 dni od terminu płatności spełnione są pozostałe ustawowe warunki ulgi na złe długi. Przy częściowym

W art. 18f ust. 10 pkt 1 ustawy o CIT zwrot „dzień złożenia zeznania podatkowego” oznacza dzień faktycznego złożenia zeznania, także gdy nastąpiło ono po terminie ustawowym. Jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego tę datę dłużnik nie pozostaje już w postępowaniu upadłościowym ani w likwidacji, obowiązek korekty po stronie dłużnika powstaje, a jego nie wyłączają trudna sytuacja finansowa, brak

Wartość ulgi na złe długi, o której mowa w art. 26i ustawy o PIT, uwzględniona przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem liniowym w zeznaniu PIT-36L, nie pomniejsza podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, ponieważ art. 30h ust. 2 tej ustawy zawiera zamknięty katalog dopuszczalnych pomniejszeń, nieobejmujący tej ulgi.

W kontekście zbycia wierzytelności objętych ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do pełnego zwiększenia podstawy opodatkowania i VAT należnego. Proporcjonalna korekta nie znajduje zastosowania bez względu na cenę zbycia, zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wierzyciel rezygnuje z praw wierzytelności i traci prawo do ulgi.

Ulga na złe długi, o której mowa w art. 26i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być uwzględniona przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej, gdyż katalog odliczeń przy jej ustalaniu wynikający z art. 30h ust. 2 ustawy jest zamknięty.

Wierzyciel nie jest uprawniony do korekty podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, jeśli upłynął termin dwóch lat od końca roku, w którym wystawiono faktury, niezależnie od długotrwałości postępowań upadłościowych zakończonych bez zaspokojenia. Okoliczność ta nie zmienia terminu uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności.

Wierzyciel może zastosować ulgę na złe długi poprzez korektę VAT zgodnie z art. 89a ustawy, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 90 dni, a dłużnik zmarł bez spadkobierców.

Podatnik rozliczający przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do wierzytelności wobec dłużnika mającego siedzibę za granicą, jeśli dłużnik nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest objęty postępowaniem upadłościowym.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 u.p.t.u., podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w przypadku nieściągalnych wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności, nawet gdy dłużnik nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym na terytorium Polski.

Spółka A. Sp. z o.o. nie jest uprawniona do korekty podstawy opodatkowania VAT oraz podatku należnego od opłat dodatkowych za świadczenie usług parkingowych, jeżeli dłużnik nie jest ustalony, a wierzytelności nie są udokumentowane fakturami. Warunki korekty nie zostały spełnione zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, co uniemożliwia skorzystanie z ulgi na złe długi.

Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dotyczy tylko tej części nieuregulowanych zobowiązań, które były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a nie wydatków powiązanych z działalnością objętą zwolnieniem podatkowym.

Prawo do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności, po upływie trzech lat od końca roku wystawienia faktur, wygasa, niezależnie od utrudnień wynikających z postępowania upadłościowego dłużnika.

Przepisy krajowe statuujące trzyletni termin od wystawienia faktury jako warunek dokonania korekty podatku VAT należnego w ramach ulgi na złe długi nie są niezgodne z dyrektywą 2006/112/WE, a niewykonanie tej korekty w przewidzianym terminie uniemożliwia dokonanie późniejszej korekty, mimo istniejącej restrukturyzacji dłużnika.

W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Dopisanie kwoty korekty VAT w pełnej wysokości uprzednio dokonanej ulgi na złe długi przy zbyciu wierzytelności, niezależnie od zastosowanej ceny sprzedaży, pozostaje zgodne z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wykluczając tym samym możliwość stosowania zasad proporcjonalności w zakresie dokonania korekty podatku.

Niemożliwe jest dokonanie korekty VAT z tytułu nieściągalnych wierzytelności wystawionych w 2018 roku w 2025 roku z pominięciem trzyletniego terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, jeśli nie występują proceduralne przeszkody, takie jak te opisane w wyroku TSUE C-335/19.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.

Podatnik nie posiadający statusu czynnego podatnika VAT na dzień przed złożeniem korekty deklaracji nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, mimo że wierzytelności powstały podczas aktywnej działalności.

Umowa o korzystanie z gruntu, kreująca zobowiązania podobne do dzierżawy, zawartą pomiędzy spółdzielnią a miastem, jest traktowana jako transakcja handlowa podlegająca obowiązkowi zwiększenia podstawy opodatkowania o nieuregulowane zobowiązania z niej wynikające, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.

W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której podatnik zastosował ulgę na złe długi, należność zastała zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została zbyta – z uwzględnieniem proporcji, w jakiej otrzymana z tytułu sprzedaży kwota ma się do kwoty dokonanej uprzednio

Ulga na złe długi, zgodnie z art. 30h ust. 2 ustawy PIT, nie może pomniejszać podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, ponieważ przepis ten nie wymienia tej ulgi w zamkniętym katalogu odliczeń. Korekta deklaracji DSF-1 w tym zakresie jest bezzasadna.