Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski nie jest uprawniona do ulgi na powrót, jeśli nie posiada Karty Polaka, obywatelstwa Polski ani obywatelstwa państwa UE lub nie zamieszkiwała w preferencyjnym kraju na moment przeprowadzki.

Z momentem repatriacji do Polski, Zainteresowana nabywa status osoby podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Polski rezydent podatkowy może odliczyć wyłącznie zapłacony amerykański podatek federalny przy dochodach uzyskiwanych w USA. Dochody z pracy wykonywanej w Polsce na rzecz pracodawcy amerykańskiego są opodatkowane wyłącznie w Polsce.

Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie przysługuje podatnikowi nieposiadającemu pełnej dokumentacji potwierdzającej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym państwie UE przez trzy lata poprzedzające powrót do Polski.

Osoba fizyczna, która przeniosła miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po odbyciu trzyletniego pobytu za granicą, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki, może skorzystać z tzw. „ulgi na powrót” zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, spełniając dodatkowe ustawowe wymogi, ma prawo do ulgi na powrót obejmującej zwolnienie przychodów do limitu ustawowego, przez cztery lata podatkowe począwszy od roku powrotu.

Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 PDOF, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r., pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek dotyczących rezydencji, dokumentacji oraz niekorzystania wcześniej z ulgi; jej stosowanie odbywa się w czterech kolejnych latach podatkowych od tego przeniesienia.

Przeniesienie rezydencji podatkowej przez wnioskodawcę z Niemiec do Polski nastąpiło w momencie powrotu do Polski w grudniu 2021 roku, co wyklucza możliwość skorzystania z ulgi na powrót dla podatników, którzy zmienili miejsce zamieszkania po 31 grudnia 2021 roku.

Osoba przenosząca centrum interesów życiowych z Norwegii do Polski we wrześniu 2025 roku podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeniesienia. Dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Norwegii, przeprowadzonej po przeniesieniu rezydencji do Polski, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym. Osoba taka ma także prawo do ulgi na powrót, jeśli spełnienie

Podatnik, który w wyniku zmiany miejsca zamieszkania przenosi nieograniczony obowiązek podatkowy do Polski po 31 grudnia 2021 r., przy spełnieniu formalnych przesłanek dotyczących braku rezydencji w Polsce w poprzednich trzech latach, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT.

Osoba, która do dnia 17 kwietnia 2024 r. nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Polski i spełnia pozostałe warunki ustawowe, może skorzystać z "ulgi na powrót", o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie czterech kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku 2025.

Ulga na powrót przysługuje po spełnieniu wszystkich ustawowych warunków, w tym czasu zmiany miejsca zamieszkania na teren RP oraz rodzaju źródeł przychodów. Pełnienie funkcji prezesa zarządu nie uprawnia do skorzystania z ulgi za lata 2024-2025, ale działalność gospodarcza w 2026 r. może być podstawą do zastosowania ulgi.

Podatnik nie ma prawa do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli centrum interesów życiowych pozostaje na terytorium Polski, mimo fizycznego pobytu za granicą.

Osoba, która przeniosła miejsce zamieszkania na terytorium RP po 31 grudnia 2021 r. i spełnia wymagania enumeratywnie wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do ulgi na powrót, obejmującej przychody do wysokości 85 528 zł, w czterech latach podatkowych.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po długotrwałym pobycie za granicą i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na dochody uzyskane z pracy, do określonego limitu dochodu.

Nabycie akcji na podstawie umowy o pracę, niebędące realnym programem motywacyjnym, stanowi przychód w momencie objęcia, podlegający opodatkowaniu w Polsce; stosuje się metodę odliczenia proporcjonalnego dla podatku zagranicznego. Skorzystanie z ulgi na powrót jest możliwe, o ile spełnione są warunki określone w art. 21 ustawy o podatku dochodowym.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dłuższym pobycie w Wielkiej Brytanii, ma prawo skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia warunki dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego i brak zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających przeniesienie.

Prawo do skorzystania z ulgi na powrót przysługuje podatnikom, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021, podlegając w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przy czym ulga ta może być stosowana od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania, lub od początku roku następnego.

Osoba fizyczna, która przebywała i pracowała za granicą zgodnie z przepisami określonymi w art. 21 ustawy o PIT, jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i spełnienia pozostałych przesłanek formalnych, w tym przeniesienia ośrodka interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podatnik, który posiadał miejsce zamieszkania w Polsce w okresie jednego z trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok zmiany miejsca zamieszkania na Polskę, nie spełnia przesłanek do skorzystania z ulgi na powrót, mimo spełnienia innych warunków zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Dla celów ulgi na powrót, przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski, dokonane przed 31 grudnia 2021 r., nie daje podstaw do skorzystania z tej ulgi na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż przeniosła miejsce zamieszkania do Polski po 2021 roku, nigdy wcześniej z tej ulgi nie korzystała, a jej centrum interesów życiowych i gospodarczych znajduje się w Polsce.