Wypłaty wstecznych wyrównań i zwiększonych bieżących wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast odszkodowań za nierówne traktowanie wraz z odsetkami nie można zaliczyć do takich kosztów; koszty postępowania sądowego mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Wypłata przez bank świadczeń związanych z unieważnioną umową kredytową nie tworzy przychodu podlegającego PIT, o ile dotyczy zwrotu wcześniej wniesionych środków. Odsetki ustawowe za opóźnienie mogą podlegać zwolnieniu z opodatkowania wyłącznie w zakresie należności zwolnionych z PIT. Niektóre odsetki wypłacane w ramach ugody mogą być opodatkowane jako przychód z innych źródeł.

Zwrot części kapitałowo-odsetkowych kosztów kredytowych na podstawie ugody bankowej, niezależnie od ekwiwalentnej wartości spłaconych świadczeń, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Świadczenie pieniężne wynikające z ugody sądowej, zawartej pomiędzy wnioskodawcą a pracodawcą, z tytułu zakończenia sporu co do istnienia stosunku pracy, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie ma charakteru odszkodowania za szkodę rzeczywistą należycie przewidzianą prawem.

Odsetki ustawowe za opóźnienie naliczone od zwrotu nienależnego świadczenia są wolne od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli świadczenie główne nie podlega temu opodatkowaniu.

Zwrot części rat kapitałowo-odsetkowych na mocy ugody, obejmujący środki wcześniej spłacone przez podatnika tytułem kredytu, nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że nie zwiększa aktywów podatnika i jest neutralny podatkowo.

Świadczenie pieniężne wypłacone z tytułu ugody sądowej, niewynikające z przepisów prawa i niebędące odszkodowaniem za rzeczywistą szkodę, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu jako przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwota wypłacona byłemu pracownikowi w ramach ugody sądowej, zmieniającej tryb rozwiązania stosunku pracy na porozumienie stron, stanowi opodatkowany przychód ze stosunku pracy i nie jest zwolniona z opodatkowania jako odszkodowanie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odszkodowanie wypłacone na podstawie ugody sądowej za utracone korzyści nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiąc opodatkowany przychód ze stosunku pracy.

Wydatki poniesione przez podatnika na mocy zawartej ugody sądowej z byłym pracownikiem, obejmujące zadośćuczynienie i odszkodowanie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz braku wyłącznej winy podatnika.

Kwota otrzymana na podstawie porozumienia kompensacyjnego z bankiem, wynikająca z potrącenia wzajemnych wierzytelności, stanowi świadczenie restytucyjne niewpływające na rzeczywisty przyrost majątku i nie podlega opodatkowaniu jako przychód podatkowy.

Kwota wypłacona na podstawie sądowej ugody w związku z przywróceniem do pracy nie jest odszkodowaniem zwolnionym z podatku, lecz przychodem ze stosunku pracy, podlegającym opodatkowaniu. Organ zobowiązał pracodawcę do potrącenia zaliczki na podatek dochodowy.

Kwota uzyskana z tytułu ugody z bankiem, stanowiąca zwrot uprzednio poniesionych wydatków na spłatę kredytu, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu. Nie dochodzi bowiem do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Zawarcie ugody z bankiem, obejmujące kompensację wzajemnych roszczeń oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Świadczenie odszkodowawcze wypłacone na podstawie ugody sądowej, której treść nie wynika wprost z przepisów odrębnych ustaw, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku pracy, co implikuje obowiązek poboru zaliczki przez pracodawcę.

Odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę, wynikające z ugody sądowej, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż nie spełnia kryteriów zwolnienia wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 3 i 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odsetki za opóźnienie z tytułu nieterminowej wypłaty należności, które nie podlegają opodatkowaniu, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT. Zwrot nadpłaconych kwot z tytułu kredytu mieszkaniowego nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu, a rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku nie znajduje zastosowania.

Wypłata przez Bank świadczenia z tytułu ugody sądowej dotyczącej zwrotu nadpłaconego kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie beneficjenta.

Kwota wypłacona w wyniku ugody sądowej z tytułu zwrotu nadpłat rat kredytowych nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ma charakter restytucyjny i nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Odszkodowania wypłacane na podstawie ugód pozasądowych i sądowych, niezależnie od ich formy, stanowią przychód ze stosunku pracy opodatkowanym PIT, gdyż nie spełniają warunków zwolnień przedmiotowych przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 3, 3a i 3b ustawy o PIT.

Kwota wypłacona na podstawie ugody sądowej stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, wszakże nie jest odszkodowaniem za rzeczywistą szkodę, lecz rekompensatą za utracone korzyści, nie spełniającą warunków zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT.

Świadczenia przyznane na podstawie ugody sądowej, która nie wykazuje naruszenia przepisów prawa pracy, a ich wysokość ustalono w drodze negocjacji, stanowią przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, i nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT.

Umorzenie części kredytu hipotecznego wykorzystanej na zakup lokalu mieszkalnego i jego wykończenie objęte jest zaniechaniem poboru podatku, jednakże zaniechanie nie obejmuje umorzonych kwot dotyczących zakupu miejsca postojowego oraz kosztów ubezpieczenia i opłat sądowych, które nie są uznawane za wydatki na cele mieszkaniowe.

Podatnik otrzymujący zwrot uprzednio odliczonych kwot odsetek w ugodzie z bankiem musi doliczyć je do dochodu za rok zwrotu, proporcjonalnie do pierwotnych odliczeń. Rozliczanie małżonków w latach wspólnego odliczenia wymaga równego podziału obowiązku doliczenia zwrotu między niem. Organ potwierdził, że doliczeniu podlega wyłącznie kwota rzeczywiście zwrócona, a nie pełna wartość uprzednich odliczeń