Wydatki poniesione przez spółkę z tytułu użytkowania samochodów służbowych przez pracowników, będących poza gronem wspólników lub ich osób powiązanych, nie mogą być uznane za ukryte zyski ani za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 CIT.

Wydatki na użytkowanie samochodów służbowych przez pracowników niepowiązanych z udziałowcami nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Natomiast koszty związane z pracownikami powiązanymi stanowią ukryte zyski, podlegającymi ryczałtowemu opodatkowaniu zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Udostępnienie członkom zarządu banku samochodów służbowych i kart paliwowych do celów prywatnych stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń, zobowiązując bank do obowiązków płatnika podatku dochodowego. Natomiast udostępnienie narzędzi pracy i ubezpieczeń związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych nie skutkuje powstaniem takiego przychodu.

Przychód z nieodpłatnego świadczenia, wynikający z używania przez członka zarządu samochodu służbowego do celów prywatnych, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o PIT. Podstawę opodatkowania należy określić, uwzględniając koszt zakupu usługi leasingu oraz innych związanych wydatków.

Podatnikowi, który importuje pojazd używany do celów mieszanych (prywatnych i gospodarczych), przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty VAT naliczonego z tytułu takiego importu, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, pod warunkiem wypełnienia wynikających z decyzji organu celnego zobowiązań podatkowych.

Podatnikowi, zgodnie z art. 86a ust. 3 lit. a ustawy o VAT, przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami wykorzystywanymi wyłącznie do celów działalności gospodarczej przy spełnieniu warunków ustalonych zasad używania i ewidencji przebiegu pojazdu, z wyłączeniem kosztów ubezpieczenia.

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Dodatek wypłacany pracownikom z tytułu rezygnacji z samochodu służbowego stanowi koszt uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż ma na celu redukcję wydatków związanych z samochodami i zabezpieczenie źródła przychodów.

Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.

W przypadku nieodpłatnego uzyskania korzyści z umowy o współpracy, dla której brak świadczenia wzajemnego, powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, a obowiązki rozliczenia przychodów z tytułu odszkodowań uzależnione są od własności ubezpieczanych aktywów.

Przychód z tytułu prywatnego korzystania z samochodu służbowego przez Członków Zarządu wyznacza się według cen zakupu usług leasingowych, zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o PIT, co wyklucza zastosowanie metody wywodzonej z art. 11 ust. 2a pkt 4 tej ustawy.

Wynagrodzenia za rozwój Systemu X są dochodem z kwalifikowanego IP, podlegającym 5% stawce CIT jako dochód z działalności badawczo-rozwojowej. Jednak koszty pośrednie, jak marketing i podróże służbowe, nie mogą być bezpośrednio przypisane do działalności badawczo-rozwojowej w kalkulacji wskaźnika nexus.

Przekazanie pracownikom pojazdów służbowych wyłącznie do realizacji obowiązków służbowych, z wykluczeniem celów prywatnych, nie prowadzi do powstania u nich przychodu podatkowego, powodując, iż Spółka nie musi pobierać zaliczek na podatek dochodowy zgodnie z art. 12 ustawy o PIT.

Samochody demonstracyjne i służbowe, przeznaczone przed upływem 12 miesięcy wyłącznie na sprzedaż, nie wymagają ujęcia w ewidencji środków trwałych. Natomiast w przypadku ich użytkowania powyżej 12 miesięcy, konieczne jest ujęcie ich jako środki trwałe oraz dokonanie odpisów amortyzacyjnych począwszy od następnego miesiąca po ich ujawnieniu w ewidencji.

Korzystanie z samochodu służbowego wyłącznie do dojazdów z miejsca zamieszkania do biura, na polecenie pracodawcy i bez korzyści osobistej, nie stanowi przychodu pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Używanie samochodu służbowego przez menedżera do przejazdów między miejscem zamieszkania a siedzibą spółki nie stanowi nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odbywa się to wyłącznie w celach służbowych i nie generuje przychodu podatkowego.

Udzielenie pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych generuje przychód pracowniczy, gdy poniesiona przez pracownika odpłatność jest niższa niż ryczałt przewidziany w art. 12 ust. 2a ustawy o PIT. Jeżeli odpłatność jest równa lub wyższa, przychód nie powstaje oraz brak jest obowiązku poboru zaliczki podatkowej przez pracodawcę.

Zaliczenie przez pracodawcę 75% zwrotu wydatków pracownikom za ładowanie pojazdów elektrycznych do kosztów uzyskania przychodów jest dopuszczalne, gdy ładowanie służbowe jest związane z działalnością gospodarczą, przy braku ewidencji korzystania z pojazdu wykluczającego pełne odpisy."

Pojazdy służbowe udostępniane pracownikom do wyjazdów z miejsca zamieszkania nie mogą być uznane za użytkowane wyłącznie do działalności gospodarczej, przez co ogranicza to uprawnienie do odliczenia podatku VAT do 50% wartości. Parkowanie w miejscu zamieszkania sugeruje potencjalne użycie prywatne.

Korzystanie przez pracownika z samochodu służbowego w celach służbowych, z jednoczesnym garażowaniem w miejscu zamieszkania, nie stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie powoduje powstania przychodu. Płatnik nie jest zobowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu.

Korzystanie z samochodu służbowego przez zastępcę dyrektora do dojazdów pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem pracy nie stanowi przychodu z nieodpłatnego świadczenia, gdy odbywa się w celach służbowych, co wyklucza konieczność poboru zaliczki na podatek dochodowy.

Zwrot kosztów ładowania pojazdów służbowych oraz udostępnianie urządzeń ładujących pracownikom nie generuje po ich stronie przychodu do opodatkowania, w świetle art. 12 ust. 2a ustawy o PIT, z uwagi na nieodpłatny charakter zwrotu kosztów użytkowania pojazdów oraz interes służbowy udostępnienia urządzeń.

Nieodpłatne lub częściowo odpłatne używanie samochodu służbowego przez pracownika do celów prywatnych, z limitem kilometrów, skutkuje powstaniem przychodu ze stosunku pracy w myśl art. 12 ust. 1 i 2a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z obowiązkiem płatnika do pobrania zaliczki na podatek.

Zwrot pracownikowi przez spółkę kosztów energii elektrycznej zużytej na ładowanie służbowego samochodu elektrycznego, wykorzystywanego również do celów prywatnych, w przydomowej stacji ładowania może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75%, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy CIT, o ile poniesione wydatki są odpowiednio dokumentowane.