Przepis art. 26 ust. 2i ustawy o CIT należy interpretować w sposób proporcjonalny, zwiększając limit 2 000 000 zł zgodnie z długością roku podatkowego, bez względu na datę wypłaty należności, dla zapewnienia spójności przepisów i równości podatników.

Podatnik spełnia przesłanki z art. 24d ustawy o CIT umożliwiające stosowanie IP Box dla nakładów na rozwój autorskiego prawa do programu komputerowego, przy prawidłowo prowadzonej ewidencji ekonomicznie uzasadniającej związek kosztów z kwalifikowanym IP.

Zaliczka w wysokości (...) zł netto otrzymana przez Wnioskodawcę nie stanowi przychodu rozliczanego proporcjonalnie na 7 lat, lecz jako przychód podatkowy jednorazowo w momencie udzielenia licencji zgodnie z art. 12 ust. 3a CIT.

Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.

Kara umowna za opóźnienie w realizacji umowy, wynikła z przyczyn niezależnych od podatnika, jeśli nastąpiła z dochowaniem należytej staranności, może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wypłaty dokonane przez bank na rzecz wnioskodawczyni, zarówno z tytułu zwrotu nadpłaconych kwot kredytowych, jak i częściowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie podlegają opodatkowaniu.

Podmiot polski wypłacający należności licencyjne holenderskiemu beneficjentowi jest obowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce, natomiast nie jest zobowiązany do poboru podatku od należności, które zostały już opodatkowane na Litwie, co zapewnia uniknięcie podwójnego opodatkowania.

Na mocy art. 498 Kodeksu cywilnego, potrącenie wzajemnych wierzytelności między kredytobiorcą a bankiem, dotyczące rozliczenia kredytu mieszkaniowego, nie rodzi przychodu podatkowego. Restytucja nienależnie pobranych środków jest neutralna podatkowo i nie podlega opodatkowaniu.

Przychody spółki uzyskane z tytułu sprzedaży wierzytelności w ramach umowy faktoringu są zaliczane do przychodów z wierzytelności, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, i mogą skutkować utratą prawa do opodatkowania w formie ryczałtu estońskiego.

W przypadku odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, gdzie płatność nastąpiła po upływie 90 dni od terminu, podatnik ma prawo dokonać tego w bieżącym okresie rozliczeniowym bez konieczności korekty za wcześniej niewykazane okresy. Faktury zakupowe mogą być ujęte w rozliczeniu za okres, w którym uregulowano należność, bez obowiązku korekty wcześniejszych deklaracji.

Zapłata przez spółkę jako przedstawiciela pośredniego należności celnych, wynikająca z decyzji określającej ich wysokość na podstawie zadeklarowania niewłaściwego kraju pochodzenia towarów, nie stanowi kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu licencji z prawem do sublicencjonowania należy do kategorii należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO USA-Polska. Spółka zobowiązana jest do uwzględnienia tego w rozliczeniach podatkowych.

Niezapłacona przez kontrahenta część wynagrodzenia za prace podwykonawcze, której zapłaty żąda podatnik, stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, i nie może być uznana za przedpłatę związaną z planowanym wykonaniem prac.

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe w zakresie stosowania ulgi dla małych browarów we współpracy z jednym Kontrahentem na podstawie pisemnej umowy. Niemniej jednak, przyjęte warunki współpracy z dodatkowymi browarami kontraktowymi nie pozwalają na skorzystanie z ulgi ze względu na niespełnienie kryterium niezależnego miejsca produkcji.

Spółka dokonując płatności za należności licencyjne do spółki A, stosując certyfikat rezydencji i oświadczenie spółki B, może korzystać z obniżonej stawki podatkowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania; spółka B winna być wskazana w informacji IFT-2R jako rzeczywisty beneficjent.

Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.

Płatności z tytułu opłat licencyjnych dokonywane przez Spółkę A na rzecz Spółki Córki, spełniają przesłanki dla zwolnienia z podatku u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 3-8 ustawy o CIT, ze względu na spełnienie wymogów dotyczących struktury właścicielskiej i rzeczywistego właściciela należności.

Wynagrodzenia za rozwój Systemu X są dochodem z kwalifikowanego IP, podlegającym 5% stawce CIT jako dochód z działalności badawczo-rozwojowej. Jednak koszty pośrednie, jak marketing i podróże służbowe, nie mogą być bezpośrednio przypisane do działalności badawczo-rozwojowej w kalkulacji wskaźnika nexus.

Nieściągalne wierzytelności z tytułu pożyczek, właściwie udokumentowane protokołem, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zaliczenie wymaga stosownego udokumentowania nieściągalności wierzytelności, co może zostać dokonane przez sporządzenie protokołu zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Rozpoznanie kosztów podatkowych dokonuje się w dniu sporządzenia protokołu.

Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.

Należności wypłacane za usługi informatyczne w ramach "hardware flat rate" nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdyż nie jest to użytkowanie urządzeń przemysłowych. Klucze licencyjne mimo związków z prawami autorskimi nie generują obowiązku podatkowego jako należności licencyjne, lecz klasyfikowane są jako zyski przedsiębiorstwa zgodnie z art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane przez spółkę za nabycie licencji z prawem do sublicencjonowania oprogramowania mieści się w ramach art. 21 ust. 1 ustawy o CIT jako przychód z praw autorskich, a spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.

Płatnik, na podstawie art. 28 § 1 Ordynacji podatkowej, uprawniony jest do dokonywania jednorazowego potrącenia należnego mu zryczałtowanego wynagrodzenia za terminowe wpłacanie zaliczek na podatek dochodowy, z bieżących zobowiązań podatkowych, jeżeli nie upłynął termin przedawnienia tych zobowiązań.