Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.

Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.

Odsetki od wyemitowanych obligacji kapitałowych mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty, a przychody z emisji tych obligacji nie są uważane za przychód podatkowy na moment ich otrzymania, z uwagi na ich zwrotny charakter.

Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wypłaty typu earn-out, jako koszty pośrednie ponoszone przez spółkę kontynuującą działalność operacyjną, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, niezależnie od przeniesienia własności udziałów, i alokowane są, przy założeniu braku przychodów kapitałowych, wyłącznie do przychodów operacyjnych.

Wynagrodzenia prowizyjne należne pośrednikom, mimo związku z działalnością Spółki, stanowią koszty pośrednie, gdyż brak bezpośredniego związku z konkretnymi przychodami podatkowymi; zatem są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Koszty związane z zaniechaniem działania zgodnie z umową mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Natomiast wydatki poniesione w ramach porozumienia dotyczącego rozwiązania umowy oraz poniesione kary wynikające z okoliczności przypisanych konsorcjum, nie spełniają kryteriów celowości i zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, dlatego nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.

Kwota waloryzacji kaucji oraz waloryzacji partycypacji, wypłacana przez Spółkę w związku z sprzedażą lokali mieszkalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z przychodami z tej działalności, który należy rozliczać w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.

Potrącenie wzajemnych należności za nakłady w ramach rozliczenia między spółkami powiązanymi nie stanowi ukrytego zysku ani nie opodatkowuje się ryczałtem, a sprzedaż nieruchomości generuje przychód podatkowy uwzględniający możliwe potrącenie kosztów uzyskania przychodu.

Dotacja celowa stanowi przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w momencie jej wpływu na wyodrębniony rachunek bankowy Spółki, obligując do wyłączenia z kosztów podatkowych wydatków sfinansowanych tą dotacją. Przekazanie dotacji na konto operacyjne nie wpływa na moment rozpoznania przychodu.

Wynagrodzenia z tytułu umów o pracę stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich należenia, a wynagrodzenia z tytułu umów cywilnoprawnych jako koszty bezpośrednie są rozliczane w roku podatkowym uzyskania odpowiadających im przychodów.

Przychód z umowy subpartycypacji jest rozpoznawany w momencie otrzymania płatności, a nie zbycia prawa majątkowego. Kosztem uzyskania przychodu są spłaty na rzecz Funduszu, a ich momentem rozpoznania jest data faktycznej zapłaty, zgodnie z art. 12 ust. 3e i art. 15 ust. 4 ustawy CIT.

Świadczenie usług przez platformę Y. umożliwia uznanie prowizji za koszt uzyskania przychodu, mimo braku faktury VAT, jeżeli wydatki te są należycie udokumentowane i mają gospodarczy związek z przychodami. Zaliczenie prowizji jako kosztu uzyskania przychodu powinno nastąpić w momencie związanym z osiągnięciem konkretnego przychodu, a nie jako koszt pośredni.

Wydatki poniesione przez podatnika na doradztwo inwestycyjne oraz inne usługi związane z nabyciem udziałów w innej spółce, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, możliwe do rozliczenia w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Przychód podatkowy z tytułu sprzedaży biletów w modelu rezerwacyjnym powstaje w dniu poprzedzającym koncert. Opłata serwisowa stanowi przychód w momencie jej uzyskania. Koszty związane z organizacją wydarzeń, uznawane za bezpośrednie, są rozliczane wraz z uzyskaniem przychodu.

Wydatki poniesione na wtórne Fit-out należy traktować jako koszty pośrednie uzyskania przychodów. Powinny być zaliczane do kosztów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, a nie proporcjonalnie do okresu obowiązywania umowy najmu.

Wydatki poniesione przez podatnika na wprowadzenie i administrowanie programem motywacyjnym, opartym na udziałach fantomowych, stanowią koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem że wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz są prawidłowo udokumentowane i nie podlegają wyłączeniu na mocy art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.

Wydatki na prace fit-out stanowią koszty pośrednie zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia, a nie proporcjonalnie do okresu trwania umowy najmu, gdyż są jednorazowe i związane z zawarciem umowy najmu.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z etapowymi przychodami projektu powinny być rozpoznawane podatkowo proporcjonalnie do ich udziału w całości przychodów projektu, zgodnie z zasadą współmierności określoną w art. 15 ust. 4 CIC.

Wydatki na program kafeteryjny mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w zakresie obejmującym pracowników, jednak niestanowiące kosztów podatkowych są wydatki dotyczące współpracowników B2B, które są uznane jako koszty reprezentacyjne, podlegające wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, korekta kosztów, niezwiązana z błędem rachunkowym, powinna być rozpoznana w okresie otrzymania potwierdzenia korekty, nie zaś retrospektywnie w okresie, w którym pierwotnie wydatki te zostały zaksięgowane.

Saldo Dodatnie wynikające z uczestnictwa w aukcyjnym systemie wsparcia OZE, zaksięgowane na podstawie ostatecznego rozliczenia z Zarządcą Rozliczeń, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Moment uznania kosztu przypada na czas zakończenia 3-letniego okresu rozliczeniowego.