Przekazanie wierzytelności przysługującej likwidowanej spółce estońskiej wobec jej wspólnika (którym jest dłużnik) w wyniku likwidacji skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, mimo późniejszego wygaśnięcia zobowiązania wskutek konfuzji, w myśl polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Brak spłaty długu przy likwidacji i wykreśleniu spółki z rejestru przedsiębiorców nie generuje przychodu podatkowego, gdyż nie dochodzi do faktycznego przysporzenia majątkowego ani umorzenia zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT).

Kosztem nabycia lub objęcia udziałów spółki komandytowej, powstałej z przekształcenia spółki z o.o., jest wartość wynikająca z bilansu zamknięcia spółki przekształcającej, a nie historyczna wartość poniesionych wydatków.

Koszt nabycia lub objęcia udziałów w spółce komandytowej, powstałej z przekształcenia spółki z o.o., w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy o PIT, odpowiada wartości bilansu zamknięcia spółki przekształcanej, a nie wartościom pierwotnie poniesionych wydatków na nabycie udziałów tej spółki.

Zwrotne przeniesienie własności nieruchomości ze spółki z o.o. w organizacji na wspólników, wynikające z likwidacji i zwrotu wkładów, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem nie mieści się w zamkniętym katalogu czynności określonym w ustawie o tym podatku.

Przekazanie nieruchomości w wyniku likwidacji spółki na rzecz jedynego wspólnika, przy braku prawa do odliczenia VAT przez spółkę przy jej nabyciu, nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przekazanie nieruchomości przez spółkę z o.o. na rzecz jedynego wspólnika w wyniku likwidacji powoduje powstanie przychodu podatkowego, który może być pomniejszony o koszt uzyskania przychodów oraz może być zwolniony z podatku CIT, zgodnie z art. 14a i 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.

Nieodpłatne przeniesienie majątku likwidowanej spółki na jej jedynego udziałowca w ramach podziału majątku likwidacyjnego, w świetle art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, generuje przychód podatkowy u likwidowanej spółki.

Wygaśnięcie niespłaconych zobowiązań spółki z o.o. na skutek likwidacji i wykreślenia z KRS nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o CIT, a spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła od nieuregulowanych odsetek.

Wartość niespłaconego długu pozostającego w spółce po jej likwidacji, bez faktycznego przysporzenia majątkowego dla wspólnika, nie stanowi przychodu podatkowego, a więc nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Aport wierzytelności do spółki jawnej oraz likwidacja spółki skutkująca otrzymaniem majątku w postaci nieruchomości i środków pieniężnych nie powodują powstania przychodu podatkowego po stronie wspólnika zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50b oraz art. 14 ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieuiszczona na dzień zakończenia likwidacji wartość długu nie stanowi przychodu podatkowego, o ile nie zaistniało faktyczne przysporzenie majątkowe wskutek umorzenia bądź zwolnienia z długu.

Niespłacona wartość długu na dzień likwidacji spółki A Sp. z o.o. nie tworzy przychodu podatkowego opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób prawnych, ze względu na brak umorzenia zobowiązań oraz braku przysporzenia majątkowego.

Wartość niespłaconego długu Spółki, nieprzejętego przez nią na dzień likwidacji i wykreślenia, nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na podstawie braku faktycznego przysporzenia majątkowego dla Spółki.

Niespłacony dług spółki likwidowanej, z tytułu pożyczek, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeżeli nie doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego (umorzenia lub zwolnienia z długu). Likwidacja spółki bez spłaty zobowiązań nie powoduje powstania przychodu, gdy dług pozostaje niespłacony i nieumorzony.

Stosowanie klucza alokacji kosztów wspólnych, określonego w art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT, jest prawidłowe w przypadku, gdy koszty te należy przypisać działalności zwolnionej i opodatkowanej proporcjonalnie do osiąganych przychodów, co znajduje uzasadnienie w braku możliwości bezpośredniego przypisania kosztów do działalności.

Konfuzja wierzytelności i zobowiązań w wyniku likwidacji spółki powoduje powstanie po stronie wspólnika przychodu z udziału w zyskach osób prawnych, podlegającego opodatkowaniu, co wynika z art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o PIT. Wartość majątku likwidacyjnego przekraczająca koszt nabycia udziałów stanowi podstawę do opodatkowania.

Niespłacone, wymagalne i nieprzedawnione zobowiązania z tytułu pożyczek, pozostające w bilansie likwidacyjnym spółki na moment jej wykreślenia z rejestru, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, gdyż ich niespłacenie nie prowadzi do faktycznego przysporzenia majątkowego.

Wartość niespłaconego zobowiązania z tytułu pożyczki, pozostającego na dzień likwidacji spółki, nie stanowi przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, z uwagi na brak faktycznego przysporzenia majątkowego dla spółki.

Podjęcie przez wspólników uchwały o rozwiązaniu spółki komandytowej bez likwidacji nie prowadzi do utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek przed formalnym rozwiązaniem spółki poprzez jej wykreślenie z KRS, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Przekazanie nieruchomości wspólnikom likwidowanej spółki z o.o., w ramach podziału majątku likwidacyjnego, nie stanowi odpłatnej dostawy towarów i nie podlega opodatkowaniu VAT, o ile przy nabyciu nieruchomości spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Podjęcie uchwały o likwidacji nieuzględnionej w KRS nie skutkuje utratą prawa opodatkowania ryczałtem od dochodów przez spółkę, gdyż art. 28l ustawy o CIT nie wskazuje takiej czynności jako przesłanki do utraty prawa do ryczałtu. Stanowisko to potwierdza literarne brzmienie przepisów i praktyka organu interpretacyjnego.

Zakończenie likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i jej wykreślenie z rejestru przedsiębiorców z niespłaconymi zobowiązaniami wobec jedynego wspólnika oraz innych powiązanych podmiotów nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT, jako że nie dochodzi do zwolnienia z długu w ramach obowiązywania spółki, a samo wygaśnięcie zobowiązań nie stanowi umorzenia.

Niepowstanie przychodu po stronie spółki w związku z jej wykreśleniem z KRS i niespłaconymi zobowiązaniami wobec wspólników nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT, zważywszy na brak faktycznego umorzenia zobowiązań.