Działalność programistyczna podatnika, polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania, stanowi działalność badawczo-rozwojową, a dochody z tej działalności mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych oraz właściwego przypisania kosztów i przychodów do kwalifikowanego IP.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.

Wydatki na składki ubezpieczeniowe na życie Prezesa Zarządu oraz prokurentów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, gdyż są ponoszone w celu zabezpieczenia źródła przychodów i nie mają charakteru jednostronnych świadczeń, jak określa art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wypłaty typu earn-out, jako koszty pośrednie ponoszone przez spółkę kontynuującą działalność operacyjną, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, niezależnie od przeniesienia własności udziałów, i alokowane są, przy założeniu braku przychodów kapitałowych, wyłącznie do przychodów operacyjnych.

Wydatki na modernizację infrastruktury publicznej, realizowanej dla celów inwestycyjnych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, jeżeli nie prowadzą do powstania składnika majątku podatnika oraz są potrącalne w dniu ich formalnego ujęcia w księgach rachunkowych.

Wynagrodzenia prowizyjne należne pośrednikom, mimo związku z działalnością Spółki, stanowią koszty pośrednie, gdyż brak bezpośredniego związku z konkretnymi przychodami podatkowymi; zatem są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Wydatki Pośrednie, związane z procesem podziału spółki, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, podczas gdy Wydatki Bezpośrednie, związane bezpośrednio z podwyższeniem kapitału zakładowego, muszą być wyłączone z takich kosztów.

Koszty finansowania dłużnego na nabycie akcji własnych od podmiotów niepowiązanych mogą stanowić koszty uzyskania przychodu pod warunkiem poszanowania limitów i nieprzeznaczenia na umorzenie akcji, przy czym alokacja do źródła przychodów powinna być ustalana indywidualnie zgodnie z rzeczywistym celem nabycia.

Koszty ogólnoadministracyjne należy alokować do źródeł przychodów z zastosowaniem przychodowego klucza alokacji na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, jeżeli ich bezpośrednia alokacja nie jest możliwa; podział kosztów powinien być narastający dla całego roku podatkowego.

Wydatki poniesione przez spółkę na składki ubezpieczenia na życie członka zarządu, będącego jednocześnie wspólnikiem, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako pośrednie koszty podatkowe potrącalne w momencie ich poniesienia, pod warunkiem istnienia związku z działalnością gospodarczą spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie

Wydatki na składki ubezpieczeniowe dla członków zarządu spółki, będących jednocześnie wspólnikami, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli są związane z działalnością spółki i przyczyniają się do uzyskiwania przychodów. Składki te nie stanowią ukrytych zysków w systemie CIT estońskiego, o ile określone limity wynagrodzenia nie zostaną przekroczone.

Przychód z tytułu realizacji kontraktów długoterminowych powstaje z chwilą podpisania protokołu odbioru danego etapu, a zaliczki na poczet dostaw nie stanowią przychodu podatkowego, dopóki nie są zaliczone na poczet wykonanych prac. Koszty uzyskania przychodów mogą być proporcjonalnie rozliczane zgodnie z metodą uwzględniającą stopień realizacji kontraktu.

Dywidendy otrzymane od spółek zagranicznych, niezależnie od ich zwolnienia czy opodatkowania, nie powinny być uwzględniane przy alokacji kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT z uwagi na ich zryczałtowany i pasywny charakter dochodowy.

Wydatki około kredytowe związane z kredytami innymi niż na wypłatę dywidendy, stanowią koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie poniesienia. Wydatki dotyczące kredytu na wypłatę dywidendy są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do wartości tego kredytu.

Przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, niezależnie od ich reżimu podatkowego (zwolnienie czy opodatkowanie ryczałtowe), nie są uwzględniane w kalkulacji proporcji alokacji kosztów pośrednich zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT, gdyż nie wpływają na opodatkowany dochód.

Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.

Kwoty otrzymywane przez spółkę od zamawiającego z tytułu kosztów pośrednich, poniesionych w przedłużonym czasie realizacji umowy, stanowią wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz zamawiającego i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy spełnieniu przesłanek wzajemnych świadczeń wynikających z istniejącego stosunku prawnego.

Wydatki poniesione na Systemy IT mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych, nawet jeśli projekt zostanie zaniechany. Przy zróżnicowanym użyciu Systemów IT, koszty te należy rozdzielać w stosunku do przychodów z poszczególnych źródeł zgodnie z kluczem przychodowym.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na wtórne Fit-out należy traktować jako koszty pośrednie uzyskania przychodów. Powinny być zaliczane do kosztów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, a nie proporcjonalnie do okresu obowiązywania umowy najmu.