Zgodnie z art. 106j ust. 3 ustawy VAT, podatnik może wystawić zbiorcze, uproszczone faktury korygujące obejmujące wszystkie dostawy towarów za dany okres, pod warunkiem wskazania numerów i dat korygowanych faktur, nawet jeśli nazwy towarów nie są wymagane.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wynikającego z nabycia lokalu przeznaczonego na działalność opodatkowaną VAT pod warunkiem jego rzeczywistego wykorzystania w tej działalności, ale bez możliwości jednorazowej korekty w przypadku uprzedniego zadeklarowania przeznaczenia prywatnego.

Organ podatkowy stwierdził, że dla faktur korygujących błędne NIP należy dokonywać ujawnienia w okresie pierwotnej faktury, a faktury zawierające błędne dane adresowe korygować na bieżąco. Dostrzegł też prawidłowość odliczenia VAT z faktur niewystawionych w KSeF, pod warunkiem spełnienia przesłanek materialnoprawnych.

Korekta cen transferowych dokonywana przez podatnika na potrzeby dostosowania rentowności do poziomu rynkowego nie stanowi zdarzenia skutkującego obowiązkiem wystawienia faktury korygującej VAT, lecz może być dokumentowana notą księgową, jako że pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.

Zgodnie z przepisami o VAT, akceptacja faktur w procedurze samofakturowania musi poprzedzać ich wprowadzenie do KSeF, a brak takiej akceptacji przed przesłaniem wyklucza możliwość odliczenia VAT. Wprowadzenie faktur z błędami do KSeF wymaga wystawienia faktury korygującej w celu poprawienia tych błędów.

Usługi zarządzania funduszami finansowymi realizowane przez wnioskodawcę, będąc zwolnionymi z opodatkowania VAT, generują obowiązek podatkowy z chwilą poboru opłat zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. e ustawy VAT. Korekta podstawy opodatkowania w przypadku niekwalifikowalności wydatków dokonywana jest w odpowiednim okresie rozliczeniowym.

Moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu nadpłaty powstał w chwili skonkretyzowania kwoty w aneksie; zaś korekty faktur wystawione "in minus" powinny być ujęte w rozliczeniu za okres wystawienia, spełniając formalne warunki z art. 29a ust. 13 ustawy VAT.

Podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy dokonaniu zapłaty faktur po upływie 90 dni od określonego terminu płatności, bez wymogu korekty wcześniejszych deklaracji, jeżeli podatek ten nie został wcześniej odliczony.

W przypadku odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur, gdzie płatność nastąpiła po upływie 90 dni od terminu, podatnik ma prawo dokonać tego w bieżącym okresie rozliczeniowym bez konieczności korekty za wcześniej niewykazane okresy. Faktury zakupowe mogą być ujęte w rozliczeniu za okres, w którym uregulowano należność, bez obowiązku korekty wcześniejszych deklaracji.

Faktura korygująca "in plus" powinna być rozliczana na bieżąco w okresie, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Faktura "in minus" może stanowić uzgodnienie warunków korekty; odliczenie podatku naliczonego z faktur "in plus" możliwe w okresie ich otrzymania.

W przypadku działalności gospodarczej, podział spółki przez wyodrębnienie skutkuje pozostawieniem obowiązków podatkowych za okresy sprzed wyodrębnienia po stronie Banku Dzielonego, zaś Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe w zakresie sukcesji uniwersalnej dotyczącej działalności nabytej po dniu podziału.

W przypadku ponownej kwalifikacji częściowej dostawy wewnątrzwspólnotowej jako transakcji krajowej oraz braku potwierdzenia dostarczenia, organ nie zezwala na korektę VAT do 0%. Potwierdzenie nieotrzymania towarów przez nabywcę uzasadnia zastosowanie stawki krajowej.

Sprzedaż nieruchomości niezabudowanych działek nr 3, 4, 5 i 6 korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, co nakłada obowiązek wystawienia faktur korygujących z zastosowaniem zwolnienia oraz uzgodnienia korekt z nabywcą.

Oddział spółki zagranicznej w Polsce wyodrębniony jako zorganizowana część przedsiębiorstwa podlega wyłączeniu z opodatkowania VAT przy transakcji zbycia. Odpowiedzialność za zrealizowane obowiązki podatkowe przed dniem wyodrębnienia pozostaje przy spółce dzielonej.

W przypadku podziału przez wydzielenie, faktury korygujące związane z okolicznościami 'z błędu' znanymi przy wystawieniu faktury pierwotnej powinny być wystawione przez Spółkę Przejmującą na rzecz Spółki Dzielonej. Natomiast, korekty z przyczyn zaistniałych po wydzieleniu nie podlegają sukcesji parametrów podatkowych i powinny być dokumentowane notą księgową, zaś do rozliczenia VAT uprawniona jest

Cesja umowy leasingu finansowego na przejmującego nie stanowi podstawy do skorygowania podstawy opodatkowania VAT ani zobowiązania do wystawienia nowej faktury dokumentującej dostawę towaru. Przeniesienie praw z umowy nie jest równoznaczne z ponowną dostawą towaru na gruncie art. 7 ustawy o VAT.

W razie rozwiązania umowy leasingu finansowego z winy leasingobiorcy, dopuszczalna jest korekta faktury w zakresie podstawy opodatkowania, obejmującej opłaty należne do dnia rozwiązania, pomniejszone o odpowiednie korzyści uwzględniające zdyskontowaną wartość rat i ewentualny zwrot przedmiotu leasingu.

Zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy o VAT determinuje opodatkowanie transakcji egzekucyjnej stawką 23% VAT, gdy komornik nie uzyskał od dłużnika informacji umożliwiających zastosowanie zwolnienia. Faktury korygujące mogą wystawiać jedynie komornicy, nie zaś dłużnik. Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT, mimo późniejszych ujawnień wskazujących na zwolnienie.

Podatnik, który po zawarciu ugody obniża należne wynagrodzenie za usługi budowlane, zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej i może obniżyć podstawę opodatkowania w deklaracji VAT za okres jej wystawienia, przy spełnieniu warunków dokumentacyjnych określonych w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

W przypadku podziału przez wydzielenie, korekty przychodów wynikające z błędów rachunkowych spoczywają na Spółce Dzielonej, a korekty niezwiązane z omyłkami, na Spółce Przejmującej.

W sytuacji wygaśnięcia lub przedterminowego rozwiązania umowy leasingu finansowego z winy korzystającego, leasingodawca ma obowiązek wystawienia faktury korygującej, obniżającej podstawę opodatkowania o wartość rat niezapłaconych i ewentualnie zwróconego przedmiotu leasingu, co prowadzi do korekty zobowiązań podatkowych wynikających z oryginalnej transakcji.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sam fakt późniejszego uznania cywilnoprawnej transakcji za bezskuteczną nie znosi skutków podatkowych przeniesienia władztwa nad towarem, a tym samym zachodzi potrzeba wystawienia faktury korygującej i dokonania korekty podatku na zasadzie bieżącej.

Prawo Spółki do skorygowania podatku VAT z tytułu wystawionych faktur korekt wynika z konieczności uwzględnienia reklamacji producentów dotyczących korekty ceny usług związanych z tuczem trzody chlewnej, co winno odbywać się na podstawie faktur korygujących zgodnie z art. 106j ustawy o VAT.