Rzeczywisty właściciel odbiorcy dywidendy musi być weryfikowany nawet bez oszustw. Zasada "look-through" pozwala określać skutki podatkowe dla rzeczywistych właścicieli. Stawki z umów o unikaniu opodatkowania stosowane są przy bezpośrednim posiadaniu udziałów.

Płatnik jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, a stosowanie zwolnień podatkowych wymaga uwzględnienia rzeczywistych właścicieli dywidend. Zwolnienia i obniżone stawki podatku wymagają dochowania należytej staranności zgodnie z weryfikacją rezydencji i statusem rzeczywistego właściciela.

Wypłata dywidendy w formie niepieniężnej dotycząca przekazania działek zabudowanych nr 1/8, 1/10, 1/11 korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Przekazanie działki niezabudowanej nr 1/12 podlega opodatkowaniu VAT jako działka budowlana definicji art. 2 pkt 33 ustawy.

W reżimie estońskiego CIT, wypłata dywidendy rzeczowej w postaci przeniesienia własności nieruchomości przez spółkę na wspólników nie generuje przychodu podatkowego w rozumieniu art. 14a ustawy o CIT; stosuje się zasady wynikające z ryczałtu od dochodów spółek.

Wynagrodzenie uzyskane z dobrowolnego umorzenia udziałów przez spółkę z o.o. należy traktować jako przychód z tytułu zbycia udziału w spółce nieruchomościowej w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a Ustawy CIT, a nie jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych.

Organ podatkowy przyjął, że weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend oraz stosowanie zasady "look-through" są obowiązkowe, aby skutecznie unikać praktyk zmierzających do oszustwa podatkowego i zastosować zwolnienia podatkowe zgodne z zasadami unikania podwójnego opodatkowania.

Podatnik jest zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu ulgi podatkowej zgodnie z art. 22 ustawy o CIT, nawet przy braku oszustwa lub nadużycia, a zastosowanie zasady "look-through" do określenia skutków podatkowych jest dopuszczalne, koncentrując się na rzeczywistych właścicielach dywidend.

Dwuletni okres posiadania akcji, o którym mowa w art. 22 ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obejmuje czas posiadania akcji w spółce przejmowanej, co w zakresie zwolnienia zryczałtowanego podatku dochodowego jest wspierane zasadą sukcesji uniwersalnej.

Dywidenda przypadająca na akcje spółki nabyte w ramach programu pracowniczego, automatycznie reinwestowana w dodatkowe akcje przez fundusz FCPE, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w momencie transferu na nowe akcje, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Dywidendy otrzymane przez rezydenta podatkowego w Polsce od spółki kanadyjskiej podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 i art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania; odliczenie podatku zapłaconego w Kanadzie nie może przekroczyć 15% kwoty dywidendy brutto.

Wnioskodawca jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend zgodnie z art. 22 ust. 4-6 CIT, a zasada "look-through" jest dopuszczalna tylko przy właściwie ustalonych rzeczywistych właścicielach, natomiast nie istnieje prawo do obniżonej stawki podatkowej bez spełnienia warunków bezpośredniego udziału w kapitale spółki dywidendowej.

Dywidendy otrzymane od spółek zagranicznych, niezależnie od ich zwolnienia czy opodatkowania, nie powinny być uwzględniane przy alokacji kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT z uwagi na ich zryczałtowany i pasywny charakter dochodowy.

Organ podatkowy stwierdził nieprawidłowość stanowiska wnioskodawcy w zakresie braku obowiązku weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, ale uznał za prawidłowe stosowanie zasady "look-through" dla określania skutków podatkowych wobec rzeczywistych właścicieli dywidend; stawki podatków u źródła określono zgodnie z właściwymi UPO.

Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.

Wydatki około kredytowe związane z kredytami innymi niż na wypłatę dywidendy, stanowią koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie poniesienia. Wydatki dotyczące kredytu na wypłatę dywidendy są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do wartości tego kredytu.

Przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, niezależnie od ich reżimu podatkowego (zwolnienie czy opodatkowanie ryczałtowe), nie są uwzględniane w kalkulacji proporcji alokacji kosztów pośrednich zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT, gdyż nie wpływają na opodatkowany dochód.

Spółka X wypłacając dywidendy może stosować 5% stawkę WHT na podstawie UPO PL-IL, dokonując wypłat na rzecz pośredniego udziałowca będącego rzeczywistym właścicielem, rezydentem Izraela notowanym na uznanej giełdzie, spełniając warunki posiadania udziałów przez co najmniej 365 dni przed wypłatą dywidend.

Dochód z zysku netto spółki, wypracowany w trakcie opodatkowania ryczałtem, przeznaczony do wypłaty udziałowcom, podlega pomniejszeniu o należny ryczałt zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy CIT.

W kontekście art. 22 ust. 4-6 CIT, płatnik dywidendy zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela odbiorcy. Dopuszczalne jest zastosowanie zasady "look-through" przy określaniu skutków podatkowych, jednakże wymaga to spełnienia rygorów należności rzeczywistych właścicieli z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dla zachowania preferencji podatkowych.

Wnioskodawca obowiązany jest weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu zwolnienia podatkowego. Zastosowanie zasady "look-through" jest dopuszczalne, gdy B. nie jest rzeczywistym właścicielem. Rzeczywiste stawki podatku należy stosować względem beneficjentów posiadających odpowiednie certyfikaty rezydencji, z zastrzeżeniem prawidłowego rozpoznania faktycznych właścicieli.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Wnioskodawca, przy wypłacie dywidendy do podmiotu A, ma obowiązek weryfikacji jego statusu jako rzeczywistego właściciela. Brak weryfikacji oznacza nieprawidłowość w stosowaniu zwolnienia u źródła. Zasada look-through jest właściwa dla określenia skutków podatkowych podatku u źródła zgodnie z rezydencją rzeczywistych właścicieli dywidend.

Dla ustalenia statusu małego podatnika w rozumieniu ustawy o CIT należy uwzględniać przychody po przekształceniu struktury podmiotu, niezależnie od wcześniejszych form działalności, a stawka podatku od dywidendy jest zależna od roku podjęcia uchwały o jej podziale, a nie faktycznej wypłaty.