Wydatki pracownicze, opłacane kartami służbowymi i dokumentowane fakturami imiennymi, mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są ujęte w art. 16 ust. 1 tej ustawy, a VAT niepodlegający odliczeniu będzie kosztem uzyskania przychodów.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.

Wydatki na usługi gastronomiczne ponoszone przez pracowników mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu wobec spełnienia ustawowych warunków dokumentacyjnych. Wydatki współpracowników nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu bez wyraźnego umownego charakteru jako wynagrodzenie.

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.

Zwroty kosztów ładowania prywatnego samochodu elektrycznego i jego używania w jazdach lokalnych, nieuregulowane przepisami prawnymi, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu PIT, zgodnie z art. 12 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Świadczenia uzyskane przez pracownika naukowego na pokrycie kosztów pobytu i podróży w ramach zagranicznego stażu naukowego są przychodem ze stosunku pracy, podlegającym opodatkowaniu według zasad określonych dla dochodów pracowniczych, z niedościągalnym zwolnieniem podatkowym na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT do wysokości ustalonych diet.

Kwota zwrotu wydatków poniesionych na dojazdy pracownika podczas zagranicznej podróży służbowej, przewyższająca ustalone rozporządzeniem ryczałty, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile nie spełnia kryteriów zwolnienia określonych w ustawie.

Działalność Wnioskodawcy, obejmująca twórcze i systematyczne projekty prowadzące do zwiększenia wiedzy i nowych zastosowań, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 UPDOP. Ponoszone w jej ramach koszty mogą być uznane za kwalifikowane do ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d UPDOP.

Zwrot pracownikom kosztów parkingowych i za przejazdy drogami płatnymi w czasie podróży służbowej, nie wliczany do kilometrówki, stanowi przychód zwolniony z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT, zwalniając płatnika z obowiązków płatniczych względem tych kosztów.

Należności przysługujące zleceniobiorcom z tytułu diet i zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, pod warunkiem ich zgodności z przepisami Rozporządzenia i niezaliczenia do kosztów uzyskania przychodu, podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ustawy o podatku dochodowym.

Diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika korzystają ze zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a u.p.d.o.f., w wysokości określonej w przepisach kraju delegującego, co oznacza brak potrzeby ich wykazywania w polskim zeznaniu podatkowym PIT-36.

Diety i kilometrówka otrzymywane przez polskiego rezydenta podatkowego za pracę w Niemczech, które są nieopodatkowane w tym kraju oraz nie przekraczają tamtejszych norm, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki ponoszone przez spółkę na szkolenia dla lekarzy i przedstawicieli handlowych, zarówno w kraju, jak i za granicą, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z celem osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, nie stanowiąc kosztów reprezentacyjnych.

Wydatki ponoszone przez pracowników spółki, o ile spełniają warunki dotyczące rzetelności i kompletności dokumentacji, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyjątkiem kosztów wyłączonych przez art. 16 ust. 1 tej ustawy, mimo iż dokumenty są wystawiane na pracownika.

Wydatki ponoszone przez podatnika na wynajem samolotu, wykorzystywanego w działalności gospodarczej do przemieszczania się między inwestycjami a siedzibą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile ponoszone są w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów i spełniają wymogi formalne określone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zwrot pracownikom kosztów opłat parkingowych i przejazdów autostradami związanych z podróżą służbową prywatnymi samochodami nie stanowi elementu kilometrówki i korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT.

Zwrot dodatkowych wydatków, takich jak opłaty parkingowe i przejazdy płatnymi drogami, ponoszonych w ramach podróży służbowych prywatnymi pojazdami, nie wchodzi w zakres kilometrówki i może korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, o ile spełnione są wymogi dokumentacyjne.

Zwrot pracownikom kosztów opłat za parkingi oraz przejazdy płatnymi drogami, związanych z użytkowaniem prywatnego samochodu w podróży służbowej, podlega zwolnieniu z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, pod warunkiem prawidłowego udokumentowania oraz powiązania z podróżą służbową.

Zwrot pracownikom wydatków ponoszonych z tytułu opłat za parkingi i przejazdy płatną drogą podczas podróży służbowych prywatnymi samochodami, nie wlicza się do kilometrówki i korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, nie skutkując obowiązkami płatnika po stronie pracodawcy.